Het moet dus wel familie zijn, die Rijksveldwachter Futselaar, die in de eerste decaden der vorige eeuw zijn standplaats had in Mussel. Standplaats Mussel, o.k., maar hij aarzelde niet om zich ook buiten de grenzen van dat dorp te begeven om daar de misdaad te vuur en te zwaard te bestrijden. Helemaal naar Vledderveen bijvoorbeeld, waar, naar ik aanneem, nog steeds slechts fluisterend over de gebeurtenissen van die dagen gesproken wordt, waar moeders hun weerspannig kroost naar bed jagen met het dreigement dat ze Futselaar er anders wel eens even bij zullen halen, Vledderveen, dat de nationale pers haalde door de opzienbarende arrestatie en voorgeleiding van de winkelier S., die zijn nering in brand gestoken had. En die voorgeleiding was ook niet niks, want daarvoor moest hij naar Winschoten, en zelfs de Gado reed toen nog niet, denk ik. Hoe het ook zij, een en ander vond zijn weergave in het volgende bericht:
Betekent dit nu dat Futselaar zich uitsluitend bekommerde om Vledderveners met een pyromane inslag? Wij dachten toch van niet. Noemen wij bijvoorbeeld de geruchtmakende diefstal van een lam in het nietige Blekslege (we schrijven 1927). Met vereende krachten grepen de Rijksveldwachter en zijn gemeentelijke collega de onverlaat in de kraag. Het bleek een zekere Scheper te zijn, nomen est omen, die bovendien nog eens afkomstig bleek uit Mussel. Geen wonder dat de dief voor zijn wandaden uitweek naar Blekslege, want in Mussel regeerde immers diezelfde Futselaar met ijzeren vuist.
Werkelijk niets was deze crimefighter te min. Dat blijkt wel uit het bericht over de diefstal van wasgoed. Terecht merkt de verslaggever in onderstaand artikel op, dat deze goederen niet aan de dief toebehoorden. Let wel, het was een heterdaadje! Zo werd de waakzaamheid van de onverschrokken Rijksveldwachter beloond. Het was er eentje van Kopstukken, die zich vergreep aan het lijfgoed van een eerzaam inwoner van Mussel. Dit was overigens in 1925.
Ook als natuurbeschermer was deze Futselaar, ik zou haast zeggen deze Futselaar avant la lettre, niet te veronachtzamen. Een illegale mollenvanger werd genadeloos door hem in de boeien geslagen (1925). Het lijkt boud gesproken, maar ik zie een oorzakelijk verband met het feit dat wij in 18 jaar Yde nog steeds geen enkele mol in de tuin hebben gehad. Het zijn dankbare diertjes en zoiets spreekt zich natuurlijk rond.
Plichtsgetrouw was hij inderdaad ook. Als zijn plicht hem naar Terapelkanaal riep, dan ging hij naar Terapelkanaal, dan liet hij zijn geliefde Mussel achter zich, zij het dan ook op detacheringsbasis.
Maar tenslotte zette hij zijn carrière vanaf 1930 voort in Overijssel. Need I say more? Naast al die prijzenswaardige eigenschappen ook nog eens goede smaak!
Er zijn nog meer van dergelijke vermeldingen. Opvallend is, dat zowel de voorletters H, D. als R. voorkomen, wat bijvoorbeeld Hans, Duurt en Ralf zou kunnen betekenen. Maar ik kan me niet voorstellen dat er in Mussel meer Rijksveldwachters met de achternaam Futselaar werkzaam waren, dus dit heeft waarschijnlijk zijn oorsprong in slordige journalistiek.
Hoe weet ik dit allemaal en waar heb ik die krantenknipsels vandaan? Daar heb je delpher voor. Ik wist dat het bestond, ik heb het vanochtend pas voor het eerst geprobeerd, en ik ben er uren ademloos mee bezig geweest. Er komen nog meer Futselaria in dit blog!
vrijdag 20 januari 2017
donderdag 12 januari 2017
Autohistorie
Voor degenen die de kluts zijn kwijtgeraakt heb ik onze volledige autohistorie, voor zover te reconstrueren, even in een spreadsheet gezet.
Eerste conclusies: de Skoda Yeti (nog steeds een fantastisch ding) is al onze vierde rode auto! En de garage in Veendam is de enige waar we twee keer een auto hebben gekocht - en beide keren was dit vrij toevallig. Behalve de twee lelijke eenden waren ze allemaal gebruikt tot zeer gebruikt.
Update: het kenteken van de Simca was 63-79-DV.
Eerste conclusies: de Skoda Yeti (nog steeds een fantastisch ding) is al onze vierde rode auto! En de garage in Veendam is de enige waar we twee keer een auto hebben gekocht - en beide keren was dit vrij toevallig. Behalve de twee lelijke eenden waren ze allemaal gebruikt tot zeer gebruikt.
Update: het kenteken van de Simca was 63-79-DV.
maandag 2 januari 2017
woensdag 14 december 2016
Spouw
Dat hadden we natuurlijk jaren geleden al moeten doen, het isoleren van de spouwmuur, dan hadden we het nu al terugverdiend. De voorgevel en de achtergevel, de oostgevel en de westgevel dus, zijn tijdens onze verbouwingen in de eerste jaren dat we in Yde woonden helemaal vernieuwd en dus ook geïsoleerd. Maar aan de zijgevels was nog nooit iets gebeurd en dat kon je goed voelen als je een hand op een 'oude' muur legde en de andere op een 'nieuw' stuk.
Onze bank, de ASN, stimuleert isolatie en daardoor geprikkeld had ik een paar weken geleden een offerte aangevraagd. Er is een meneer komen kijken en die vond dat onze muren daar heel geschikt voor waren. Vandaag zijn de spouwen gevuld met minerale wol. Het is een elegant proces: ze boren gaatjes in de voegen, zo'n beetje om de meter, spuiten er isolatiemateriaal in en maken de gaten weer dicht.
In drie uur was de hele klus geklaard; gaten weer dicht, troep opgeruimd, en isolerende spouwmuren. Misschien is het omdat ik het zo graag wil, maar ik had meteen al het gevoel dat het behaaglijker werd in huis. Helaas geldt dat niet voor Beminde Echtgenote. Die heeft het eigenlijk altijd koud, en de cv slaat nu natuurlijk minder gretig aan. Ach ja, je bent voor 1/8 Molukse prinses of je bent het niet... Zoals je de prinses op de erwt hebt, heb je natuurlijk ook de prinses bij minder dan 25 graden. De meterstanden zullen uitwijzen wie gelijk heeft.
Onze bank, de ASN, stimuleert isolatie en daardoor geprikkeld had ik een paar weken geleden een offerte aangevraagd. Er is een meneer komen kijken en die vond dat onze muren daar heel geschikt voor waren. Vandaag zijn de spouwen gevuld met minerale wol. Het is een elegant proces: ze boren gaatjes in de voegen, zo'n beetje om de meter, spuiten er isolatiemateriaal in en maken de gaten weer dicht.
In drie uur was de hele klus geklaard; gaten weer dicht, troep opgeruimd, en isolerende spouwmuren. Misschien is het omdat ik het zo graag wil, maar ik had meteen al het gevoel dat het behaaglijker werd in huis. Helaas geldt dat niet voor Beminde Echtgenote. Die heeft het eigenlijk altijd koud, en de cv slaat nu natuurlijk minder gretig aan. Ach ja, je bent voor 1/8 Molukse prinses of je bent het niet... Zoals je de prinses op de erwt hebt, heb je natuurlijk ook de prinses bij minder dan 25 graden. De meterstanden zullen uitwijzen wie gelijk heeft.
vrijdag 25 november 2016
Ongeoorloofde samentrekking bij RTVOost
Een bericht over een politiemedewerker die wordt verdacht van overtreding van de Opiumwet eindigt met de volgende zin:
'In afwachting van de uitkomsten hiervan is de medewerker buiten functie gesteld en de toegang tot politiegebouwen en -systemen ontzegd'.
Ja kijk, dat kunnen we natuurlijk niet hebben, een beetje ongeoorloofd gaan zitten samentrekken. Immers: de laatste twee stukken van de zin zijn samengetrokken in het woord 'medewerker'. Allemaal leuk en aardig, maar die medewerker is het onderwerp van 'is buiten functie gesteld' en het meewerkend voorwerp van 'de toegang () ontzegd'. Makkelijk te controleren door persoonlijke voornaamwoorden te gebruiken: hij is buiten functie gesteld, en hem is de toegang ontzegd.
Ik zou willen zeggen: "Waar zijn wij mee bezig, mevrouwtje?"
'In afwachting van de uitkomsten hiervan is de medewerker buiten functie gesteld en de toegang tot politiegebouwen en -systemen ontzegd'.
Ja kijk, dat kunnen we natuurlijk niet hebben, een beetje ongeoorloofd gaan zitten samentrekken. Immers: de laatste twee stukken van de zin zijn samengetrokken in het woord 'medewerker'. Allemaal leuk en aardig, maar die medewerker is het onderwerp van 'is buiten functie gesteld' en het meewerkend voorwerp van 'de toegang () ontzegd'. Makkelijk te controleren door persoonlijke voornaamwoorden te gebruiken: hij is buiten functie gesteld, en hem is de toegang ontzegd.
Ik zou willen zeggen: "Waar zijn wij mee bezig, mevrouwtje?"
donderdag 24 november 2016
Past eindelijk
Door en door lollige grootouders als we zijn, hadden we ter gelegenheid van de geboorte van Tweede Kleinzoon voor hem een PECZwolle-rompertje gekocht. Dat viel nogal aan de ruime kant, zoals eerder al in dit blog te zien was.
Inmiddels zijn we een dikke vijf maanden verder. Het knaapje is krachtig gegroeid en zie: het bewuste rompertje past nu uitstekend!
Het is duidelijk dat de toekomstige hooligan dit kledingstuk in hoge mate waardeert. Dat hij tegenwoordig pal tegenover de trainer van het concurrerende SC Heerenveen woont zou in de toekomst tot identiteitsproblemen kunnen leiden, maar vooralsnog hebben wij alle vertrouwen in een goede afloop.
Inmiddels zijn we een dikke vijf maanden verder. Het knaapje is krachtig gegroeid en zie: het bewuste rompertje past nu uitstekend!
Het is duidelijk dat de toekomstige hooligan dit kledingstuk in hoge mate waardeert. Dat hij tegenwoordig pal tegenover de trainer van het concurrerende SC Heerenveen woont zou in de toekomst tot identiteitsproblemen kunnen leiden, maar vooralsnog hebben wij alle vertrouwen in een goede afloop.
zondag 13 november 2016
Laat debuut
Zevenendertig Nederlanders waren er naar schatting nog over, die nog niet iets via Marktplaats gekocht of verkocht hadden. En nu zijn het er nog 36, want ook ik behoor inmiddels niet meer tot die selecte groep.
Dat zit zo: als wij een andere auto hebben, dan vind ik het leuk om daar ook een miniatuur-uitvoering van te bezitten. Gek genoeg was dat voor de Dacia geen probleem, daar liep ik gewoon tegenaan. Maar probeer maar eens een rode Skoda Yeti te vinden van het model van voor 2014, dus met die leuke ronde mistlampen die hem zo'n vriendelijk uiterlijk geven - rood met een zwart dak is helemaal uitgesloten, maar ik kan altijd nog het dak zwart maken.
Een lange zoektocht op Nederlandse, Duitse en Engelse model-auto-sites, waaronder obscure, leverde niks op. Ja, wel dat zo'n autootje ooit gemaakt was, maar vooral dat het niet meer leverbaar was, ook niet meer bij de eveneens Tsjechische fabrikant.
De wanhoop nabij ben ik in arren moede dan ook maar op Marktplaats gaan zoeken. Ik houd namelijk helemaal niet van handel drijven met particulieren en je leest vaak genoeg iets over oplichting via Marktplaats. Enfin, met enige moeite (ik vind de bediening van de site van Marktplaats niet altijd even intuïtief) trof ik zegge 1 exemplaar van een rode Skoda aan. Om contact te leggen bleek je een account te moeten aanmaken (nog iets waar ik een hekel aan heb) en dat heb ik dus maar gedaan. Vervolgens heb ik de aanbieder gevraagd of het écht wel om de uitvoering met de ronde mistlampen ging en hij (een oudere heer uit de omgeving van Nijmegen) was zo attent mij een overtuigend fotootje te sturen. Erbarmelijk zakenman als ik ben heb ik de vraagprijs ook geboden, het bedrag overgemaakt en waarachtig, enkele dagen later arriveerde in een grote doos vol met papiershredder-reepjes een mooi doosje met het felbegeerde artikel.
En mooi is-ie. Eigenlijk haast net zo mooi als de echte, en inderdaad met de juiste mistlampjes. Ik heb begrepen dat hij veel waardevoller is als ik hem in het doosje en op zijn plateautje laat, maar de verleiding om er eens lekker mee te gaan spelen is wel heel sterk. Bovendien wordt het nog lastig Briljante Kleinzoon daarvan te weerhouden.
Inmiddels rijden we al bijna twee weken met de echte, en we vinden het een geweldige auto. Wegligging en besturing zijn fenomenaal, hij werpt in het donker enorme lichtbundels voor zich uit, zodat ik mijn huiver voor 's nachts rijden overwin, hij geeft een geweldig gevoel van veiligheid. En ondanks de weinig aerodynamische vormgeving rijdt hij merkbaar zuiniger dan de Roemeense tank.
Hoewel dit de soberste Yeti is die destijds te koop was, heeft hij toch wel een paar leuke opties. Ik noemde al de sproeiers voor de koplampen (onzin natuurlijk, van alle auto's hiervoor heb ik nog nooit de koplampen schoongemaakt), hij heeft een regensensor, zodat - in eerste instantie tot onze schrik - de ruitenwissers spontaan aan de slag gaan, en je kunt de voorste zijramen ook met de afstandsbediening sluiten, als je al uit de auto bent. Ik geloof zelfs dat ze na tien minuten vanzelf dichtgaan, maar dat geduld heb ik nog niet opgebracht. En hij trekt de caravan geweldig goed, die hebben we vorige week met de Yeti naar de stalling gebracht.
In de bijna zes jaar dat we de Dacia hadden, heeft die zegge en schrijve één maal de autowasstraat gezien. Ik sluit helemaal niet uit, dat we het ritme voor de Yeti opschroeven tot eens per drie jaar, wat zeg ik, misschien wel eens per twee jaar!
Dat zit zo: als wij een andere auto hebben, dan vind ik het leuk om daar ook een miniatuur-uitvoering van te bezitten. Gek genoeg was dat voor de Dacia geen probleem, daar liep ik gewoon tegenaan. Maar probeer maar eens een rode Skoda Yeti te vinden van het model van voor 2014, dus met die leuke ronde mistlampen die hem zo'n vriendelijk uiterlijk geven - rood met een zwart dak is helemaal uitgesloten, maar ik kan altijd nog het dak zwart maken.
Een lange zoektocht op Nederlandse, Duitse en Engelse model-auto-sites, waaronder obscure, leverde niks op. Ja, wel dat zo'n autootje ooit gemaakt was, maar vooral dat het niet meer leverbaar was, ook niet meer bij de eveneens Tsjechische fabrikant.
De wanhoop nabij ben ik in arren moede dan ook maar op Marktplaats gaan zoeken. Ik houd namelijk helemaal niet van handel drijven met particulieren en je leest vaak genoeg iets over oplichting via Marktplaats. Enfin, met enige moeite (ik vind de bediening van de site van Marktplaats niet altijd even intuïtief) trof ik zegge 1 exemplaar van een rode Skoda aan. Om contact te leggen bleek je een account te moeten aanmaken (nog iets waar ik een hekel aan heb) en dat heb ik dus maar gedaan. Vervolgens heb ik de aanbieder gevraagd of het écht wel om de uitvoering met de ronde mistlampen ging en hij (een oudere heer uit de omgeving van Nijmegen) was zo attent mij een overtuigend fotootje te sturen. Erbarmelijk zakenman als ik ben heb ik de vraagprijs ook geboden, het bedrag overgemaakt en waarachtig, enkele dagen later arriveerde in een grote doos vol met papiershredder-reepjes een mooi doosje met het felbegeerde artikel.
En mooi is-ie. Eigenlijk haast net zo mooi als de echte, en inderdaad met de juiste mistlampjes. Ik heb begrepen dat hij veel waardevoller is als ik hem in het doosje en op zijn plateautje laat, maar de verleiding om er eens lekker mee te gaan spelen is wel heel sterk. Bovendien wordt het nog lastig Briljante Kleinzoon daarvan te weerhouden.
Inmiddels rijden we al bijna twee weken met de echte, en we vinden het een geweldige auto. Wegligging en besturing zijn fenomenaal, hij werpt in het donker enorme lichtbundels voor zich uit, zodat ik mijn huiver voor 's nachts rijden overwin, hij geeft een geweldig gevoel van veiligheid. En ondanks de weinig aerodynamische vormgeving rijdt hij merkbaar zuiniger dan de Roemeense tank.
Hoewel dit de soberste Yeti is die destijds te koop was, heeft hij toch wel een paar leuke opties. Ik noemde al de sproeiers voor de koplampen (onzin natuurlijk, van alle auto's hiervoor heb ik nog nooit de koplampen schoongemaakt), hij heeft een regensensor, zodat - in eerste instantie tot onze schrik - de ruitenwissers spontaan aan de slag gaan, en je kunt de voorste zijramen ook met de afstandsbediening sluiten, als je al uit de auto bent. Ik geloof zelfs dat ze na tien minuten vanzelf dichtgaan, maar dat geduld heb ik nog niet opgebracht. En hij trekt de caravan geweldig goed, die hebben we vorige week met de Yeti naar de stalling gebracht.
In de bijna zes jaar dat we de Dacia hadden, heeft die zegge en schrijve één maal de autowasstraat gezien. Ik sluit helemaal niet uit, dat we het ritme voor de Yeti opschroeven tot eens per drie jaar, wat zeg ik, misschien wel eens per twee jaar!
Abonneren op:
Posts (Atom)



