Toen ik nog in het verpleeghuis zat, heb ik een paar keer een groen T-shirt aangetrokken, in een poging de verzorgsters in verwarring te brengen. Dat werkte niet erg. Wel was er iemand die mij daardoor, en door mijn gespierde gestalte natuurlijk, aanzag voor een medewerker van de fysiotherapie, en dat heb ik maar zo gelaten.
Die verzorgsters hadden geconstateerd dat ik eigenlijk alleen maar donkerblauwe en heel soms zwarte T-shirts droeg. Dat klopt, dat is al meer dan een decennium zo. Ik koop die shirts bij een prettig boetiekje in het nabij gelegen Vries, dat de Welkoop heet. Ik hoef ze alleen maar in de juiste maat van het schap te pakken, dan is het altijd goed. De verzorgsters vonden die kledingkeuze saai. Zelf zie ik het meer als consistent.
Maar vandaag is alles anders. Het is gruwelijk warm, en ik heb een wit -T-shirt aangetrokken! Ik hoop namelijk dat ik zo suggestibel ben, dat ik daardoor denk dat ik het minder warm heb. En verdomd, het lijkt te werken, dit psychologisch tropenkostuum. Mijn beminde echtgenote denkt alleen ongetwijfeld steeds dat hier een vreemde kerel rondscharrelt.
En hoe kom ik dan ineens aan een wit T-shirt? Ha, ik hoopte al dat je dat zou vragen. Dit is namelijk het shirt dat ik onder mijn tabberd placht te dragen.
zondag 19 augustus 2012
donderdag 16 augustus 2012
Hybiscus
Onze hybiscus, lang geleden als klein struikje bij de Aldi gekocht, houdt wel van een warme augustus. Het kan ook zijn dat hij geniet van het feit dat de schaduw van de esdoorn weg is.
maandag 13 augustus 2012
Linde
Het luisteren naar muziek viel voor mij dit jaar op 12 augustus, gisteren dus. Toen trad namelijk in de tuin van de Buitenplaats, het prachtige museum voor figuratieve kunst in Eelde, Linde Nijland op (voor de wat oudere lezer: zij was vroeger een helft van het duo Ygdrassil), samen met haar partner Bert Ridderbos. Een geweldige zangeres met mooie folk-achtige liedjes, heel hoog gezongen en, althans voor mijn ongeoefend oor, glaszuiver. Het mooist vond ik het liedje in het Gronings (of in elk geval een soort van Gronings) dat ik al van Youtube kende. Het staat hier.
Het filmpje is bovendien opgenomen op een van mijn favoriete plekken, de uitkijktoren (boetndiekse kiekkaaste) in Nieuw Statenzijl. Over Nieuw Statenzijl bestaat trouwens ook nog een prachtig liedje van Ede Staal, en dat staat hier.
Het filmpje is bovendien opgenomen op een van mijn favoriete plekken, de uitkijktoren (boetndiekse kiekkaaste) in Nieuw Statenzijl. Over Nieuw Statenzijl bestaat trouwens ook nog een prachtig liedje van Ede Staal, en dat staat hier.
Olympische notities
* Naar mijn mening zou bij het BMX-en ook een klein prijsje uitgereikt moeten worden voor de deelnemer met de mooiste helm. Daar is door sommigen een hoop creativiteit in gestoken.
* Ernstige hoogtevrees heeft voor mij altijd een succesvolle carrière als schoonspringer in de weg gestaan (ik vind de 1-meterplank al eng). Maar ik realiseer me nu dat ik ook doodsbang zou zijn dat ik tegen die springtoren aan zou komen.
* Geweldig dat die boogschutter en de beachvolleyballers het gewoon vertikken om bij Mart Smeets aan tafel te verschijnen.
* Waarom zijn er niet gewoon elke dag kajakwedstrijden op tv?
* Ernstige hoogtevrees heeft voor mij altijd een succesvolle carrière als schoonspringer in de weg gestaan (ik vind de 1-meterplank al eng). Maar ik realiseer me nu dat ik ook doodsbang zou zijn dat ik tegen die springtoren aan zou komen.
* Geweldig dat die boogschutter en de beachvolleyballers het gewoon vertikken om bij Mart Smeets aan tafel te verschijnen.
* Waarom zijn er niet gewoon elke dag kajakwedstrijden op tv?
maandag 6 augustus 2012
Beugel
Een oud-leerlinge van mij heeft een Olympische medaille gewonnen. Dat is niet zo bijzonder: het was niet haar eerste, en zij is ook lang niet mijn eerste oud-leerling die zoiets presteerde. Het is nu eenmaal zeer bevorderlijk voor je sportieve carrière om bij mij in de klas gezeten te hebben, vooral als het gaat om typische volkssporten als hockey en roeien.
Ze verscheen in het televisieprogramma van de steeds weerzinwekkender wordende Mart Smeets. Ik verbaasde me erover dat ik haar stem en spraak nauwelijks herkende, iets waarin ik gewoonlijk nogal goed ben, al zeg ik het zelf. Maar na enig nadenken wist ik hoe dat kwam: ik miste het geslis, het gesputter en het gesproei. Annemiek bestond vroeger vrijwel geheel uit beugel en had daar in haar mondelinge communicatie veel last van.
Ze verscheen in het televisieprogramma van de steeds weerzinwekkender wordende Mart Smeets. Ik verbaasde me erover dat ik haar stem en spraak nauwelijks herkende, iets waarin ik gewoonlijk nogal goed ben, al zeg ik het zelf. Maar na enig nadenken wist ik hoe dat kwam: ik miste het geslis, het gesputter en het gesproei. Annemiek bestond vroeger vrijwel geheel uit beugel en had daar in haar mondelinge communicatie veel last van.
Abonneren op:
Posts (Atom)

