Van toneelvoorstellingen ben ik over het algemeen geen groot liefhebber. Ik vind het doorgaans een nogal gekunstelde bedoening, de gedachte stoort me dat er een stapeling van interpretaties is (die van de regisseur en die van de acteur) en bovendien heeft het gedurende enkele decennia organiseren en aanschouwen van de afscheidsmusical van klas zes, respectievelijk groep acht, mij natuurlijk voor de rest van mijn leven getekend.
Maar soms valt het mee, zoals bijvoorbeeld in het geval van de voorstelling van Koloniekak. Dat stuk is gebaseerd op de gelijknamige verhalenbundel van Mariët Meester. Losjes gebaseerd, heb ik me laten vertellen; het boek heb ik niet gelezen, al ben ik inmiddels wel voornemens dat te gaan doen.
De opvoering vond plaats in Coco Maria, een etablissement met een Mediterraan klinkende naam, maar gelegen vlakbij Veenhuizen, waar het stuk zich afspeelt en waar de schrijfster een deel van haar jeugd heeft doorgebracht. Het is een voormalig koetshuis van een oude boerderij, rijkelijk voorzien van oeroud uitziend gebint. Er passen een stuk of veerig toeschouwers in en die waren er vanmiddag ook.
Een echt toneel heeft Coco Maria niet, maar dat was geen enkel probleem, want de (vijf) acteurs gebruiken de hele ruimte, ze spelen (met minimale requisieten) tussen de toeschouwers door (eenmaal ook per fiets) en betrekken die er zo nu en dan ook bij. Dat klinkt reuze modern en hoewel ik van opvatting ben dat modern toneel nog een graadje erger is dan klassiek, moet ik toegeven dat het in dit geval op een heel natuurlijke wijze was vormgegeven. Jakkes, nu klink ik als een toneelrecensent.
De bundel van Mariët Meester bevat verhalen uit het Veenhuizer dorpsleven, soms grappig, soms ook tamelijk aangrijpend. Het heet trouwens 'Koloniekak' omdat het personeel van de penitentiaire inrichting veelal niet uit de omgeving afkomstig was en dientengevolge ook geen Drents sprak, maar (in de ogen van de autochtonen) bekakt Hogghaarlemmerdijks. Overigens komt ook koloniekak in de zin van excrementen van de bewoners ook ruimschoots aan de orde.
Kortom: als je nou toch zo nodig naar een toneelstuk moet, kies dan maar voor Koloniekak. Het loopt nog wel een tijdje.
zondag 14 augustus 2016
Abonneren op:
Posts (Atom)

