zaterdag 29 november 2014

Dan sta ik nog liever in een rij

En dan bedoel ik ook een rij, hè. Een rij met verder uitsluitend vrouwen, wat de zaak al aanzienlijk pleegt te vertragen, vrouwen, die na het inpakken van de boodschappen, liefst in tassen aan het eind van de band, dan eerst nog eens diep in hun karbies moeten zoeken naar hun beurs, en daarin naar hun bonuskaart en vervolgens naar hun betaalpas, vrouwen, onder wie een paar oudere dames, die toch niet helemaal zeker zijn van hun pincode, en die  dus ook wel eens verkeerd invoeren, vrouwen, waar er toch altijd wel een paar bij zijn die zegels sparen, die de caissière vervolgens kunstig om haar hand wikkelt, vrouwen, die dan eerst nog eens even omstandig de kassabon gaan bestuderen om te zien of ze geen bonuskorting is ontnomen, vrouwen die er in geslaagd zijn dat ene product zonder barcode in de schappen te vinden, zo'n rij dus. En toch: liever dat dan zelf scannen in de supermarkt.

Onze AH heeft de mogelijkheid van zelf scannen ingevoerd. Daar is al heel wat ellende aan vooraf gegaan: een maandenlange verbouwing, die samenviel met een eveneens maandenlange herstructurering van het wegennet in Eelde, en een sluiting van de winkel gedurende tien dagen, zodat wij genoodzaakt waren vreemd te gaan bij bedrijven als Jumbo, Emté en C1000, die allemaal geen AH granaatappel/cranberryjam blijken te verkopen. Omstandigheden, al met al, die geen pretje zijn voor de angstige en onzekere bejaarde.

Maar nu kunnen we dus zelf de boodschappen scannen; volgens onze schoondochter is dit een teken van beschaving. Daarom, en omdat ik nu eenmaal enorm open sta voor veranderingen, heb ik mij vanmiddag door Beminde Echtgenote laten meetronen naar de nieuwe winkel teneinde het zelf scannen aan den lijve te ondervinden. Zij had zelf al een keertje geoefend en beweerde dat het reuze handig was.

Niet dus.

Om te beginnen moet je, voor je de feitelijke winkel ingaat, zo'n scanner veroveren. Dat doe je door je bonuskaart voor een lezertje in het scanapparaatuitgiftepunt te houden. De scanner die vervolgens oplicht mag je dan pakken. Gelukkig zit er aan de beugel van de winkelwagen een handige houder, anders was ik het ding deze middag zeker al drie keer kwijtgeraakt.

Op elk product dat je pakt moet eerst de barcode zoeken. Dat doe je terwijl je je kar naast je hebt staan en dus het gangpad blokkeert. De hoek waaronder je met de scanner de barcode benadert is van vitaal belang voor succes en dus gaat het heel vaak mis. Groente moet je zelf afwegen en je moet een bon uit de weegschaal halen - zó twintigste eeuw vind ik dat - en dan moet je die bon weer proberen te scannen. Dat valt nog helemaal niet mee als hij op een kreukelig zakje met kaki's is geplakt (ik zei toch al dat ik opensta voor nieuwe dingen). Trouwens, onze flessenbon hebben we minstens 8 keer moeten scannen voordat hij pakte.

Als je eindelijk je moeizame scanexpeditie achter de rug hebt moet je naar de speciale uitgang voor zelfscanners. Daar moet je dan ook weer iets onduidelijks doen met je bonuskaart en het scanapparaat (in deze fase had Beminde Echtgenote het al overgenomen). Uiteindelijk kun je dan betalen, dat dan weer wel, per pin natuurlijk, en daarna moet je de kassabon dus NIET in je zak frommelen, zoals ik meestal doe, want daar staat vervolgens weer een barcode op die je nodig hebt om het poortje open te krijgen. Doffe, doffe ellende. Snikkend verliet ik de supermarkt, die ik voorheen zo gaarne bezocht.

Volgende keer sta ik weer lekker in de rij!

woensdag 26 november 2014

Conrad

In het verleden heb ik al een keer gewag gemaakt van mijn zwak voor de webwinkel van Conrad, waarvan de Nederlandse tak gevestigd is in het nietige Oldenzaal. Bij Conrad kun je werkelijk alles krijgen waar elektrische stroom door kan lopen, waar een stekker aanzit of wat stroom kan opwekken. Er zitten heel wat artikelen bij waar ik niks van begrijp, ik noemde destijds al de smoorspoel, maar die op de een of andere manier toch mijn hebzucht opwekken. Zo'n ferriet-kern, of een handig relais, dat kan toch altijd van pas komen? Het is dat ik er door slordigheid en onhandigheid nooit toe zal komen, maar anders zou ik bij Conrad ongetwijfeld zo'n Arduino of Raspberry Pi kaboutercomputertje kopen en aan het solderen slaan. Bovendien is dit bedrijf met veel dingen beslist niet duur.

Eigenlijk heeft Conrad maar een nadeel: ze zijn niet zo heel erg snel. Bij lange na niet zo snel als bijvoorbeeld Coolblue, waar je op zaterdagavond iets kunt bestellen dat dan op zondagmiddag bezorgd wordt, ongelogen waar! Bij Conrad daarentegen is je bestelling al gauw een klein weekje onderweg.

In de bevestiging van de bestelling wordt dit eigenlijk al impliciet aangegeven. Daar staat namelijk:'We verzenden je bestelling vanuit ons magazijn in Zuid-Duitsland'. So hé, Zuid-Duitsland helemaal! Dat je niet denkt dat het uit Gronau of Nordhorn moet komen, net over de grens bij Oldenzaal en per fiets bereikbaar, nee, uit het verre Zuid-Duitsland! Voor zijn geestesoog ziet de besteller een grote vrachtwagencombinatie over de nachtelijke Europese snelwegen razen, bestuurd door een stoere chauffeur die makkelijk met één hand een shaggie kan rollen. Ergens in die reusachtige laadbak bevindt zich dan een Asus 7'' tablet, daar ging het namelijk om, want het exemplaar van mijn beminde echtgenote is aan ernstige scheurvorming ten prooi gevallen.

Ik geloof er helemaal niks van. In het bedrijfspand in Oldenzaal ligt heus wel ergens zo'n dingetje, en Conrad bouwt gewoon een vertraging in teneinde de voortgang van de onderlinge klaverjascompetitie niet onder druk te zetten.

Maar nou vraag ik me het volgende af. Ik woon in Noord-Nederland en Conrad verwijst naar het magazijn in Zuid-Duitsland. En iemand uit Maastricht dan? Krijgt die een bevestiging waarin gerefereerd wordt aan 'ons magazijn in Sleeswijk-Holstein'? 

Update: 'Onze orderverwerkers hebben de volgende van de door u bestelde producten bij elkaar gezocht in ons magazijn in Zuid-Duitsland.'


dinsdag 25 november 2014

De Robin Hood der Noordelijke Zeeén 5 (en slot): nog enkele wetenswaardigheden

* Er wordt verteld dat Störtebeker een kanaal door Marienhave heeft laten graven tot aan de kerk, zodat hij zijn schip kon aanleggen aan de toren. Dit lijkt mij een onwaarschijnlijk verhaal; als Klaus zo'n kanaal per se wilde, had hij dat zelf wel even in een verloren uurtje gegraven. Overigens bevindt zich ter plaatse nog steeds een waterloopje met de naam Störtebekertief. Het eindigt (nu?) 70 meter  van de toren.

* Over Störtebeker werd al spoedig na zijn terechtstelling een lied gezongen met 26 strofen. Helaas is alleen de eerste daarvan in de oorspronkelijke (Nederduitse) versie bewaard gebleven. De tekst daarvan luidt als volgt:

Störtebeker und Gödeke Micheel
De roveden beide tho gliken deel
Tho water en tho lande
So lange dat idt Gott vom Hemmel verdroth
Do mosten se liden grote schande.

* Haast tot tranen toe was ik geroerd toen ik zag dat de hier afgebeelde pantoffels aan Störtebeker toegeschreven zijn. De grote zeerover, met pantoffels aan een pijpje smorend!




Helaas hebben deskundigen met gering gevoel voor romantiek inmiddels vastgesteld dat deze pantoffels uit de 17e eeuw stammen en dus onmogelijk aan Klaus toebehoord kunnen hebben.

* Op diverse Duitse Waddeneilanden en vooral ook op Rügen zou volgens de overlevering een schat van Störtebeker begraven zijn. Ik zie hier prachtige mogelijkheden voor een volgend stripalbum over de eminente Max Miller, temeer omdat ik weet dat de maker daarvan graag schepen tekent.

* De punkband Slime heeft een nummer aan Störtebeker gewijd. Het filmpje toont een enorme hoeveelheid supporters van Sankt Pauli, die het lied meebrullen. Sankt Pauli is een Hamburgse voetbalvereniging met veel supporters uit het circuit van krakers en andere alternatieven. Of ze het zich bewust zijn weet ik niet, maar ze staan zo wel in de traditie van Klaus Störtebeker. Let ook op de talrijke piratenvlaggen.

* In de voormalige DDR heeft Störtebeker lang in hoog aanzien gestaan. Logisch voor iemand met de reputatie dat hij stal van de rijken en schonk aan de armen.

Update: voor wie de tekst van het lied van Slime niet goed kan volgen, die is hier na te lezen.

dinsdag 18 november 2014

Tuksen (2)

Tot mijn vreugde heb ik toch twee mensen getroffen die mij zonder te Googelen konden melden wat tuksen nou eigenlijk betekent, sterker nog, ze konden het voordoen. Het betrof een al wat ouder echtpaar uit een oostelijke stadswijk van Groningen. Beiden zijn, hoewel daar niet geboren, toch wel grotendeels getogen in Zwolle, zij het in een ander deel van de stad dan ik.

Nu heb ik dus de zekerheid dat het gaat om een woord dat echt bestaat, niet iets dat zich spontaan in mijn snel verouderende geest heeft ontwikkeld. Ik kan nu dus ook prijsgeven wat tuksen eigenlijk is.

Tuksen is voorwaartse  sprongetjes maken met gesloten voeten (ik heb in elk geval nog nooit iemand achterwaarts zien tuksen).  Het lijkt erop dat het woord alleen in Zwolle en omgeving bekend is, maar het is mooi genoeg om gericht te werken aan verdere verspreiding.

Onze briljante kleinzoon kan heel goed tuksen: hij tukst makkelijk onze hele kamer in de lengte door. Ik zal hem het woord leren, opdat het ook in Friesland bekend raakt.


maandag 17 november 2014

Kabinet

De pre-occupatie van het kabinet met het kookgebeuren neemt bizarre vormen aan. Naast een staatssecretaris voor keukentafelgesprekken hebben we nu ook nog eens een minister van vaatdoekjes.

off-topic: de woordvoerder van de kinderboerderij in het Stadspark heet Wolter Landlust!

Het Berlijn van het Noorden

Dikwijls al heb ik het dal van de Runsloot, hier vlakbij in het natuurgebied de Hondstongen, aangeduid als 'de Grand Canyon van Drenthe'. Giethoorn, het Venetië van het Noorden, dat vind ik ook mooi. Helmond, het Stadskanaal van Brabant: niks mis mee.

Maar de Groninger Internet Courant maakt het nu wel heel erg bont met 'Groningen, het Berlijn van het Noorden'. Die plaatsen liggen bijna even noordelijk! Het scheelt iets meer dan een halve breedtegraad, dus een kilometer of 60.

Ik zeg: 'Haren, het Groningen van het Zuiden'.


zondag 16 november 2014

Gehoord in Sinterklaasjournaal

Medisch Centrum 'De Hypochonder'.


donderdag 13 november 2014

In de herfst

In de herfst kun je opa lekker helpen met bladeren wegbrengen.





dinsdag 11 november 2014

Gouden Tips van de Gemeente Groningen

De Gemeente Groningen is helemaal klaar voor de participatiesamenleving en de daarbij behorende keukentafelgesprekken. Ze hebben zelfs een website gemaakt, zodat men zich een beeld kan vormen van het niveau van die gesprekken. Op de site staan alvast een heleboel uiterst waardevolle tips. Een korte bloemlezing.

'Zijn er dingen die u niet wilt vergeten? Maakt u dan een boodschappenlijstje'.

'Misschien kunt u kijken welke winkels dichterbij zijn. Dan hoeft u niet zo ver.'


'Doet u zelf boodschappen, dan kan een tas op wieltjes of een trolley handig zijn. U hoeft dan niet zo te sjouwen.'

'Een winkelwagentje is makkelijker dan een mandje. Of u neemt een winkelmandje met wieltjes.'

'Op de verpakking staan aanwijzingen hoe u deze maaltijden moet bereiden. Meestal heeft u daarvoor een magnetron nodig.'

'Soep uit zak of blik is makkelijk klaar te maken. U hoeft het alleen maar op te warmen.'

Kijk,  dat zijn nu dingen waar wij als aankomende hulpbehoevende bejaarden mee uit de voeten kunnen, dingen waar we zelf nooit op waren gekomen. We vroegen ons ook al af waar al die winkelwagentjes eigenlijk voor waren! We zouden er haast over denken om naar Groningen te verhuizen, teneinde op dit niveau geadviseerd te worden bij het keukentafelgesprek.

Natuurlijk zijn er weer de gebruikelijke azijnpissers, die de tips "denigrerend" (SP) en "truttig" (CU) vinden. Maar verantwoordelijk wethouder Ton Schroor (D66) houdt zijn rug recht en spreekt van een "hartstikke goeie site". 

Ach ja, Ton Schroor. Die herinneren wij ons nog van zijn opmerkingen over de 'goudomrande rechtspositie' van de gemeente-ambtenaren, terwijl elk van die ambtenaren graag zijn rechtspositie zou ruilen tegen die van Schroor.
Ik ken de gemeente goed genoeg om te weten dat aan het tot stand komen van deze site de vorming van een gedegen stuurgroep is voorafgegaan. We hebben hier dus niet te maken met de hersenspinsels van een verwarde ambtenaar of een nog verwardere wethouder. Hoe heeft dit in vredesnaam kunnen passeren?

vrijdag 7 november 2014

Vervangen

Al een paar keer had ik het gehoord op radio en televisie, maar toen vanochtend een nauwe verwant - die door die verwantschap blootstaat aan vlijmscherpe linguïstische controle - het zei, wist ik dat ingrijpen geboden was, want kennelijk gaat het hier om iets zeer besmettelijks.

Mijn nieuwe taalergernis is "vervangen VOOR". Ik geef graag toe dat iets of iemand in de plaats kan komen VOOR iets of iemand anders, maar dat houdt toch echt in dat dat- of diegene vervangen wordt DOOR iets of iemand anders. Het is dus VERVANGEN DOOR en beslist niet VERVANGEN VOOR, wilt u daar goede nota van nemen, gewaardeerde lezers?

Over vervangen gesproken: wij hebben onze HDD-recorder uit de vorige eeuw vervangen door een Samsung decoder met harde schijf. Er gaat een wereld voor ons open. Opnemen in HD, opnemen van de radio, sneller zappen, verbeterd beeld en ga maar door. Enige minpuntjes: abominabele gebruiksaanwijzing (je moet eigenlijk alles zelf uitzoeken, wat natuurlijk eigenlijk wel heel leuk werk is) en -vergeleken met onze tv zelf - beperkte teletekst-functionaliteit.

Doordat we ook nog zo'n smartcard in de tv zelf hebben zitten kunnen we desgewenst twee programma's tegelijk opnemen en naar een derde programma kijken. Natuurlijk is daar maar zeer zelden aanleiding voor, maar het kan natuurlijk wel: stel dat de abjecte Martin van Rijn zich op het ene net moet verdedigen tegen zijn woedende vader, op het andere net zijn vriendin Heleen Dupuis zit te stamelen dat het allemaal beeldvorming is, terwijl op het derde net een bekerfinale met PEC Zwolle wordt gespeeld, ja, dan moet je toch wat?

Nee, we zijn zeer tevreden dat we het oude apparaat hebben vervangen DOOR een nieuw.