zondag 13 november 2016

Laat debuut

Zevenendertig Nederlanders waren er naar schatting nog over, die nog niet iets via Marktplaats gekocht of verkocht hadden. En nu zijn het er  nog 36, want ook ik behoor inmiddels niet meer tot die selecte groep.

Dat zit zo: als wij een andere auto hebben, dan vind ik het leuk om daar ook een miniatuur-uitvoering van te bezitten. Gek genoeg was dat voor de Dacia geen probleem, daar liep ik gewoon tegenaan. Maar probeer maar eens een rode Skoda Yeti te vinden van het model van voor 2014, dus met die leuke ronde mistlampen die hem zo'n vriendelijk uiterlijk geven - rood met een zwart dak is helemaal uitgesloten, maar ik kan altijd nog het dak zwart maken.

Een lange zoektocht op Nederlandse, Duitse en Engelse model-auto-sites, waaronder obscure, leverde niks op. Ja, wel dat zo'n autootje ooit gemaakt was, maar vooral dat het niet meer leverbaar was, ook niet meer bij de eveneens Tsjechische fabrikant.

De wanhoop nabij ben ik in arren moede dan ook maar op Marktplaats gaan zoeken. Ik houd namelijk helemaal niet van handel drijven met particulieren en je leest vaak genoeg iets over oplichting via Marktplaats. Enfin, met enige moeite (ik vind de bediening van de site van Marktplaats niet altijd even intuïtief) trof ik zegge 1 exemplaar van een rode Skoda aan. Om contact te leggen bleek je een account te moeten aanmaken (nog iets waar ik een hekel aan heb) en dat heb ik dus maar gedaan. Vervolgens heb ik de aanbieder gevraagd of het écht wel om de uitvoering met de ronde mistlampen ging en hij (een oudere heer uit de omgeving van Nijmegen) was zo attent mij een overtuigend fotootje te sturen. Erbarmelijk zakenman als ik ben heb ik de vraagprijs ook geboden, het bedrag overgemaakt en waarachtig, enkele dagen later arriveerde in een grote doos vol met papiershredder-reepjes een mooi doosje met het felbegeerde artikel.

En mooi is-ie. Eigenlijk haast net zo mooi als de echte, en inderdaad met de juiste mistlampjes. Ik heb begrepen dat hij veel waardevoller is als ik hem in het doosje en op zijn plateautje laat, maar de verleiding om er eens lekker mee te gaan spelen is wel heel sterk. Bovendien wordt het nog lastig Briljante Kleinzoon daarvan te weerhouden.


Inmiddels rijden we al bijna twee weken met de echte, en we vinden het een geweldige auto. Wegligging en besturing zijn fenomenaal, hij werpt in het donker enorme lichtbundels voor zich uit, zodat ik mijn huiver voor 's nachts rijden overwin, hij geeft een geweldig gevoel van veiligheid. En ondanks de weinig aerodynamische vormgeving rijdt hij merkbaar zuiniger dan de Roemeense tank.

Hoewel dit de soberste Yeti is die destijds te koop was, heeft hij toch wel een paar leuke opties. Ik noemde al de sproeiers voor de koplampen (onzin natuurlijk, van alle auto's hiervoor heb ik nog nooit de koplampen schoongemaakt), hij heeft een regensensor, zodat - in eerste instantie tot onze schrik - de ruitenwissers spontaan aan de slag gaan, en je kunt de voorste zijramen ook met de afstandsbediening sluiten, als je al uit de auto bent. Ik geloof zelfs dat ze na tien minuten vanzelf dichtgaan, maar dat geduld heb ik nog niet opgebracht. En hij trekt de caravan geweldig goed, die hebben we vorige week met de Yeti naar de stalling gebracht.

In de bijna zes jaar dat we de Dacia hadden, heeft die zegge en schrijve één maal de autowasstraat gezien. Ik sluit helemaal niet uit, dat we het ritme voor de Yeti opschroeven tot eens per drie jaar, wat zeg ik, misschien wel eens per twee jaar!


Geen opmerkingen: