zaterdag 23 januari 2016

Wonderbaarlijke vermenigvuldiging

De ultieme corps-bal is natuurlijk onze alsmaar struikelende minister van Justitie Ard van der Steur. Maar er zijn meer talenten binnen de VVD. Ik denk hierbij in het bijzonder aan Sander "Fluimpje" Dekker, de staatssecretaris van Onderwijs, onder een minister die zelf ook al niet veel voorstelt. Dekker, dat is dat jongetje dat om de haverklap een proefballonnetje oplaat zonder daarover voorafgaand deskundigen te raadplegen. Over het algemeen worden die ballonnetjes gelukkig haastig neergehaald, soms zelfs door de VVD zelf.

Sander Dekker verscheen vanavond in Een Vandaag, om commentaar te leveren op een verbeterplan voor het onderwijs - ditmaal geen plannetje van hemzelf. Ter illustratie werd een filmpje getoond met een lerares die vertelde hoe een gymnasium-leerling 8 x 17 uitrekende: hij deed dat door het getal 17 acht maal onder elkaar te zetten en daar een optelling van te maken. Nu heb ik er niets op tegen dat leerlingen snappen dat vermenigvuldigen herhaald optellen is, integendeel, maar ik heb toch liever niet dat ze dit zo uitrekenen. De presentator suggereerde dat je een vermenigvuldiging op papier moest zetten, maar 8 x 17 reken je natuurlijk gewoon uit je hoofd uit.

Die presentator was duidelijk een schalks baasje, want hij vroeg Dekker of hij dit kon uitrekenenen. "Ik doe het op de goeie manier", sprak de staatsman moeilijk kijkend. Hij zweeg een poosje, prevelde wat getallen en kwam tenslotte met het antwoord: 134.

Ai.


donderdag 21 januari 2016

Stompzinnige aanbidding

Zoals ik in een eerder blogje al met zoveel woorden heb gemeld, kan ik absoluut niet tegen het geblèr van die Martijn Nieuwerkerken of whatever. Beminde Echtgenote kijkt er wel eens naar, maar dan via een soort koptelefoon, zodat het mij geen overlast bezorgt.

Moet je ook eens proberen, naar Martijn Nieuwerkerken kijken zonder geluid. Zonder geluid kijk je anders, namelijk. En let dan vooral op de stompzinnige aanbidding die van de koppen van zijn "gasten" afdruipt. Ook gasten die ik voor hun verschijnen in dit programma beslist serieus nam. Zeer de moeite waard en van harte aanbevolen!


dinsdag 19 januari 2016

Evaluatie vijf jaar Roemeense tank

Vorig jaar (zie ook hier en hier) waren we voor de jaarlijkse beurt en de APK ruim acht tientjes kwijt. Dit jaar kost het meer dan tien keer zoveel! Gelukkig is het enorme verschil goed verklaarbaar.

Dit jaar hebben we ongeveer 14000 kilometer gereden, waarbij zich geen enkele storing heeft voorgedaan. Er zat een week bij waarin hij een kleine caravan trok, hetgeen wat de auto betreft, moeiteloos verliep. Het verbruik staat momenteel op 7.0 liter per 100 kilometer en daar zijn we eigenlijk best tevreden over, gezien de enorme hoeveelheid ruimte die we met die brandstof hebben verplaatst. Het hele jaar heb ik niet eenmaal de olie gecontroleerd of andere technische handelingen verricht. Ook is de auto wederom een jaar niet gewassen, hoewel ik wel een keer plaatselijk wat vogelpoep heb verwijderd, waarschijnlijk afkomstig van een groep ganzen die over ons huis kwam.

Bijzonder grote afstanden zaten er niet bij. Een keertje naar Limburg, een keer naar de kraanvogels in Diepholz, een keer naar Enschede, een aantal keren naar Drachten en Finsterwolde en verder de gebruikelijke tochten naar supermarkt en fysiotherapie. Het verbaast me eigenlijk dat we zo op een gemiddelde van bijna 40 kilometer per dag uitkomen, maar ik heb verder geen reden om aan te nemen dat de kilometerteller niet deugt.

Wat maakt het ditmaal zo duur?

1. Een complete set nieuwe banden. Ze konden alle vier nog net door de APK, maar een bezitter van een Roemeense tank gaat nu eenmaal niet graag vaker dan eenmaal per jaar naar de garage, dus dit moest meteen maar.

2. Het vervangen van de stekkerdoos aan de trekhaak door een 13-polige, in verband met het trekken van de  hierboven genoemde caravan. Was niet beslist nodig, maar ik heb geen zin in geklungel met verloopstukjes. Het lijkt op zich een simpele operatie, maar er komt een nieuwe kabelbundel aan te pas en die is erg duur.

3. Al jaren sluit het handschoenenkastje niet goed af, waardoor het lichtje binnenin blijft branden. Mij kan het niet veel schelen, maar Beminde Echtgenote stoort zich er enorm aan, dus dat moest ook maar. Er bleek een breuk in de klep te zitten, zodat er een nieuwe in moest. Ook een vrij prijzig grapje.

4. Van het klepje dat open moet om de tankdop te bereiken was het veertje kapot. Dat moest besteld worden, maar de kosten vielen mee: 7,50.

Wederom is de Renault-garage in Groningen, Terwolde, ons enorm goed bevallen. Het is een uitermate klantvriendelijk en communicatief sterk bedrijf, waar we graag blijven komen. Helaas ervaren kennelijk velen dat zo, met het gevolg dat afspraken op vrij lange termijn gemaakt moeten worden. De eerste afspraak heb ik moeten verplaatsen wegens code rood en het gevolg was dat de tweede pas kon op de dag dat de APK verliep. Volgend jaar zal ik er iets eerder bij zijn en ik hoop dat een eventuele volgende auto z'n APK-datum in de zomer heeft.....


dinsdag 12 januari 2016

Helpt chocola nou echt tegen hoesten?

Ja, nou en of. Reken maar.

Het bericht was afkomstig van De Telegraaf, dus ik ging er eigenlijk van uit dat het onzin zou zijn. Bovendien ging het om een onderzoek van de universiteit van Hull; wie, zoals ik, wel eens door Hull heeft gefietst heeft daar niet een indruk van een bloeiend wetenschappelijk klimaat aan overgehouden.

Maar goed, niet geschoten is altijd mis en ik besloot een test te doen. Daarvoor waren alle benodigdheden al in huis aanwezig:

1. Een plak chocola van het merk Château, smaak puur hazelnoot, verkrijgbaar bij de Aldi. Deze chocola bevat 50% cacaobestanddelen. De cacao is bovendien UTZ-gecertificeerd.

2. Een vrijwel permanent hoestende Beminde Echtgenote. Dat is 's winters wel vaker zo, pakweg van oktober tot in april. Ik zie het zelf als een soort omgekeerde hooikoorts; weinig pollen in de lucht, en hoesten maar. We bestrijden dit euvel meestal met codeïnetabletten, maar die zijn in die vorm niet zonder recept verkrijgbaar.

Een klein systematisch foutje is wel, dat ik de proefpersoon van te voren op de hoogte heb gesteld van het eventueel te verwachten effect. Maar Beminde Echtgenote is niet zo heel suggestibel, dus ik veronderstel dat dit geen grote rol heeft gespeeld in de resultaten.

Die resultaten zijn verbluffend. Chocola dempt het hoesten urenlang. Beminde Echtgenote heeft nu een trommeltje met stukjes chocola op haar nachtkastje staan!

zaterdag 9 januari 2016

Kiezers

Een tweet:

De VVD doet echt alles om PVV'ers terug te winnen.




vrijdag 8 januari 2016

Schapino

Dat de winkelketen Scapino failliet is gegaan, is natuurlijk in de allereerste plaats treurig voor de werknemers van het bedrijf. Het moet in het huidige tijdgewricht niet eenvoudig zijn ergens anders een baan als kledingverkoper te vinden; het lijkt erop dat de verkoop van schoenen en kleding in fysieke winkels een uitstervend fenomeen is.

Mijn medeleven met de klanten kent zijn grenzen. Ik ben bij mijn weten nog nooit in zo'n winkel geweest, maar ik maak me sterk dat je er niks kunt kopen wat je niet ook ergens anders kunt kopen, al dan niet online.

Maar met het mogelijk verdwijnen van Scapino dreigt ook mijn favoriete voorbeeld van hypercorrectie teloor te gaan. Een echte Zwollenaar noemt deze winkel in contact met ABN-sprekers namelijk niet Scapino, maar Schapino. Hij weet immer dat skietn eigenlijk schieten is, en een skooier eigenlijk een schooier, hij beseft kortom dat de klankcombinatie Sk aan het begin van een woord in het Nederlands niet of nauwelijks voorkomt, dat Scapino dus niet acceptabel kan zijn, en hij maakt er dus Schapino van. Kijk, dat is nu hypercorrectie: de spreker maakt een fout doordat hij probeert een fout te vermijden.

Wij hopen op een doorstart.

dinsdag 29 december 2015

Onverwachte nieuwjaarsbonus

Vanmiddag had ik plotseling zin in een Wybertje. Dat is tamelijk uitzonderlijk, want ik eet eigenlijk alleen maar Wybertjes als iemand anders ze bij zich heeft, en dat gebeurt tegenwoordig bijna nooit meer. Maar gelukkig wist ik nog een doosje te staan, helemaal achter in een laatje van een kastje naast onze bank. Dat doosje was van het formaat jumbo, dus daar moest wel iets inzitten. Lekker tegen kriebel, stond er ook nog uitnodigend op het deksel.


Quod non, zoals de ouden zeiden, dus in actueel taalgebruik: NOT!. Tot mijn stomme verbazing zaten er geen Wybertjes in, maar 245 gulden in biljetten en nog een handvol muntgeld. Guldens, jongelui, dat is het geld dat we gebruikten van 1521 tot 1999. Geen idee waar het vandaan komt; we kunnen het er zelf ooit ingedaan hebben, maar het kan ook heel goed een late erfenis zijn van de moeder van Beminde Echtgenote of van mijn eigen moeder, overleden in respectievelijk 1999 en 2001.

Wat de herkomst ook zij, het is in elk geval een mooie gelegenheid om die biljetten eens te bekijken en dat is meteen ook leerzaam voor mijn jeugdige lezers. Dit zijn ze:



Ah, wat een prachtig geld, vergeleken met die zielloze eurobiljetten van tegenwoordig. En meteen heb je werk van twee vooraanstaande kunstenaars in huis: er zitten drie Drupstenen bij en twee Oxenaars. De beginjaren van de uitgifte ervan variëren van 1968 (het tientje met Frans Hals) tot 1992 (het briefje van honderd met een hoekje eraf). Wat dat betreft kan het geld dus best van een van onze moeders geweest zijn. In elk geval stamt het van ver voor we hier kwamen wonen en van nog verder voor we dat kastje kochten.

Afgezien van de Frans Hals vormen de biljetten ook een interessante ornithologische verkenning. Het ene honderdje heeft een steenuil in het watermerk (en ergens anders ook nog een muisje als prooi). Het andere honderdje heeft de bekende watersnip aan de ene kant en een poelsnip aan de andere. Het briefje van 25 heeft een roodborstje in het watermerk. Bij het jongste tientje zie je als watermerk een ijsvogel en die kan ook een prooi vinden, want er is ook nog een driedoornig stekelbaarsje.

Het papier voelt dikker en steviger aan dan de flodders van tegenwoordig en de biljetten zijn door hun uitvoering een stuk makkelijker van elkaar te onderscheiden - bij euro's moet ik altijd eerst even kijken wat voor bedrag er op staat, nou, dat had je met die briefjes van 25 gulden echt niet nodig.

Dilemma, nu. Hang ik die biljetten in een lijstje aan de muur (drie Drupstenen! twee Oxenaars!) of bied ik ze aan bij de Nederlandse Bank, die ze tegen een koers van 2,20371 (guldens per euro) wil inwisselen. Ik kan er nog een poosje over twijfelen, want het wisselen kan nog tot en met 31 december 2032.

* Ik heb de muntjes, samen ƒ7,25 en 1 Duitse mark,  ook nog even bekeken (er zaten ook twee kleine knoopjes en een schroefje, of eigenlijk een boutje bij). De oudste munt is een stuiver uit 1951 (dus slechts drie jaar jonger dan ik), de jongste is ook een stuiver, maar dan uit 1998. Maar er zit ook een gulden bij met een sticker erop van Primera Kosterman aan de Hoogenkampsweg in Zwolle. Dat is een lichte aanwijzing in de richting van mijn schoonmoeder, die daar veel dichter bij woonde, maar ja, zo'n munt vindt natuurlijk ook zijn weg in het levendige economische verkeer in Zwolle.