Een halve eeuw geleden werkte ik met een vriend aan de hydrobiologische inventarisatie van het Ven op Koolhaar. Dat is een mooi vennetje in het noorden van de boswachterij Staphorst, vrij klein (je loopt er in twintig minuten omheen), in een schitterend gebied gelegen en toch via een zandpad makkelijk te bereiken. Het natuurgebied er om heen heet Het Schot.
In dat ven vingen we destijds onze eerste Ranatra Linearis, oftewel staafwants, wel zo ongeveer het meest spectaculaire insect dat je in Nederlands water kunt vangen. Het beest lijkt nog het meest op een wandelende tak en gebruikt ook ongeveer dezelfde techniek om voor vijanden en potentiële prooi zo weinig mogelijk op te vallen. Als je zo'n beest in je netje of appelmoeszeef hebt, strekt het zich onmiddellijk en houdt het zich dood, om maar zoveel mogelijk opeen onschuldig takje van een centimeter of 8 te lijken. In tegenstelling tot een vreedzame planteneter als de wandelende tak is de Ranatra wel een jager, zij het een passieve: hij wacht tot er iets smakelijks voorbijkomt en klemt dat dan tussen zijn voorpoten, die min of meer tot grijpers zijn vergroeid. Zoals alle wantsen heeft hij een zuigsnuit die de rest doet. Aan de achterkant steekt er een adembuis uit, waarmee hij aan het wateroppervalk kan hangen. Kortom, een prachtig beest waar we toen heel blij mee waren.

Vorige week waren we weer bij het Ven op Koolhaar, ongeveer 50 jaar na de eerste keer. Dat kwam doordat we die week in een prachtig boerderijtje van Staatsbosbeheer in het Schot verbleven, nog geen kilometer van het ven in kwestie. Gelukkig hadden we ook een netje bij ons (dat trouwens eveneens een halve eeuw oud is), het was mooi weer en al met al een perfecte gelegenheid om weer eens een paar halen te maken.
Ditmaal vingen we een Waterpieptor (hygrobia hermanni), een grappig kevertje met bolle ogen, dat een soort piepend geluidje maakt als je hem beetpakt. Nou ja, piepen, het is meer trillen, alsof je met je nagel snel langs de tanden van een kleine kam gaat - voor zover ik mij herinner dan, ik ben de laatste 25 jaar niet in het bezit geweest van een kam. Dit is de waterpieptor op mijn hand:
Oké, een Ranatra hebben we niet gevangen, maar deze Waterpieptor was ook zeer leuk!