Ik ben opgegroeid in een stabiel gezin, in een landelijke omgeving aan de rand van een kalme provinciestad en in het rustige besef dat de klemtoon in het woord 'favoriete' op de voorlaatste lettergreep valt. Een willekeurig voorbeeldzinnetje: 'PEC Zwolle is mijn favoriéte voetbalclub'.
De laatste maanden wankelt mijn wereldbeeld, want ik hoor 'favoriete' steeds vaker uitspreken met de klemtoon op de eerste lettergreep; in reclamespotjes en ook uit de mond van de merkwaardige nieuwslezeres Dionne Stax, aan wier eigenaardigheden ik nog wel eens een afzonderlijk blogje zal wijden. Misschien komt het door het gebruik van de afko favo, die in de sociale media veel toegepast schijnt te worden. In elk geval heeft de verschuiving van de klemtoon geen betekenisonderscheidende of tegenstellende functie, want er is nu eenmaal niets wat op favoriete lijkt.
Nog even over die favoriéte (ik zet er maar even een accenttekentje op) voetbalclub: na de eclatante 3-1 overwinning van dit weekend op PSV (ik heb er ditmaal op het blog maar niet apart melding van gemaakt, het wordt al haast een sleur) merk ik op dat PEC de nationale knuffelclub dreigt te worden. De club heeft, zoals dat tegenwoordig heet, een hoge gunfactor en een dito graad van aaibaarheid. Dit verontrust mij. Het supporterschap gedijt nu eenmaal het beste in een sfeer van polarisatie. Als iedereen al fan van PEC Zwolle is, wat heb je er dan nog voor lol van?
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

4 opmerkingen:
Is mij uit het hart gegrepen, de opmerkingen over 'favoríet'. Je hoort het niet 'steeds meer', maar 'alleen maar'. Dit verschuiven van klemtonen geldt trouwens bij veel meer woorden. Verwarrend in deze rommelige wereld....
@ROH: Mooi zo.
Eh, maar wat vond je eigenlijk van de overwinning van PEC? ;-)
Ja, wel goed. Ze worden toch kampioen?
@ROH: Ja, dat is al wel bijna zeker.
Een reactie posten