woensdag 31 juli 2013

M'n roze handtasje

Enige weken geleden heb ik een roze handtasje in gebruik genomen. Dat wil zeggen, mijn beminde echtgenote beweert dat het ding oranje is, maar vermoedelijk is dat alleen maar om mij te troosten.

Als rolstoeler heb je natuurlijk wel eens wat te vervoeren. Je tablet bijvoorbeeld, een stapel uitgelezen kranten, de de tube anti-jeuk-crème, je camera. Wat je op schoot denkt te kunnen houden glijdt er bij het eerste het beste drempeltje af. Iets in je handen houden betekent dat de de wielen van de rolstoel niet kunt bedienen, en steppen met één been vergt voortdurende koerscorrecties.

Dit ding lag nog ergens in huis, de herkomst kunnen wij niet reconstrueren, en ik kan het gewoon om mijn nek hangen. Het komt dus goed van pas en aan het gebruik ervan dienen geen conclusies te worden verbonden aangaande mijn sexuele geaardheid.







woensdag 17 juli 2013

Lichtpuntjes

Dat de frequentie van dit blog daalt, betekent geenszins dat dat ook voor de dagelijkse ergernissen geldt. Integendeel, het rechtse kabinet gaat onverdroten voort met het afbreken van de verzorgingsstaat en de olijke tweeling Rutte en Samsom laat zich door zo'n recesje heus niet afhouden van leuke hobby's als de illegalenjacht en het demoniseren van bejaarden.

Toch zie ik enkele lichtpuntjes.

In de eerste plaats is er natuurlijk die prachtige demonstratie van de Oldambtster communisten op de toren in Winschoten. Weliswaar hebben ze keurig een toegangskaartje gekocht, maar vervolgens was de Olde Witte toch maar mooi bezet. Toevallig sprak ik diezelfde dag nog een oud-collega uit Winschoten, PvdA-lid, maar in het verleden toch wel degelijk eens betrapt op een progressieve gedachte - al is mij even ontschoten welke. Ik vroeg hem of hij de bezetters een pannetje soep had gebracht, maar dat bleek niet het geval. Gelukkig stond er een sympathiek en sympathiserend stuk over de bezetting in de NRC, en zo kwam ik erachter dat de bezetters geen soep, maar kroketten omhoog hadden gehesen. Zo zie je maar, dat ook het actiewezen met zijn tijd meegaat.

Dan het bericht dat Frans Timmermans de minst impopulaire PvdA-bewindspersoon blijkt te zijn. Hij haalde maar liefst een 6,1; alle anderen zaten meer of minder ruim onder de zes. Ik sta hier helemaal achter. Timmermans is wielerliefhebber en talenwonder, en dat zijn zaken die mij voor hem innemen. Maar de voornaamste reden voor zijn gebrek aan impopulariteit is natuurlijk dat Timmermans altijd al onversneden rechts was, terwijl de rest van het treurig stemmende stelletje dat uit opportunisme is geworden.

Tenslotte de mededeling van Lodewijk Asscher, dat hij geen minister-president wil worden. Ik betwijfel of iemand anders dan hijzelf op dat idee zou zijn gekomen, maar het heeft toch iets geruststellends. Als we over meer van dit soort zekerheden zouden beschikken, zou het vast beter gaan met het vertrouwen in de politiek. Overigens verwar ik Asscher en Bussemaker altijd: voor beiden geldt, dat je er een kwartje ingooit en dat ze vervolgens een stroom soepele en nietszeggende zinnen uitbraken, die pas stopt als er ergens een stroomstoring is.

Een statement als dat van Asscher zou ik ook graag horen van Van der Staaij van de SGP, en van diens tweede man, en zeker ook van Louis Bontes van de PVV. En van Bart de Liefde van de VVD, en van die malle voorzitster van de Tweede Kamer.

En van Sharon Dijksma natuurlijk. Sharon Dijksma: 'Ik wil géén minister-president worden'. Vertrouwen in de politiek meteen vijf procentpunten omhoog. Als we haar geloven.

dinsdag 9 juli 2013

Coup

Hans van Baalen is Europarlementariër en VVD-prominent, en als zodanig natuurlijk ook dikke vriendjes met die andere rechtse partij, de PvdA. Deze Van Baalen heeft nu verklaard achter de ingreep van het Egyptische leger te staan. 'De Egyptische militairen hebben hun verantwoordelijkheid genomen', aldus de staatsman.

Zoiets prikkelt mijn fantasie. Het draagvlak van de afgezette  Egyptische president Morsi zal vast niet ver onder de 50% hebben gelegen. Dat is nog best veel, als je het vergelijkt met dat van ons rechtse kabinet: die komen bij de laatste peiling nog op 35 zetels, dus op minder dan 25%. Nu vraag ik mij natuurlijk af of het Nederlandse leger niet ook 'zijn verantwoordelijkheid' zou moeten nemen en de malafide lachebekjes Rutte en Samsom zou moeten opsluiten in een kazerne. Van enig niveau van democratische legitimatie is immers geen sprake meer.

Natuurlijk hebben wij geen Tahrirplein. Maar wij hebben wel de peilingen van De Hond. Kom op Van Baalen, haal je uniform van de Nationale Reserve uit de mottenballen, neem je verantwoordelijkheid en pleeg een coup!


zondag 7 juli 2013

Ik ken inderdaad helemaal niemand in Rohel

Onlangs maakte ik gewag van een geheimzinnige bezoeker aan mijn weblog, van wie het ip-adres gekoppeld was aan het mij onbekende Friese plaatsje Rohel. Gebleken is dat het hier een contact betrof van een van mijn zoons; betrokkene woont overigens niet in Rohel, maar in een dorpje daar dichtbij.

Inmiddels had zich alweer een nieuw raadselachtig fenomeen in mijn statistieken voorgedaan. Met grote regelmaat meldde zich een bezoeker uit Kloosterburen, en je raadt het al: ik ken helemaal niemand in Kloosterburen.

Scherpe ondervraging van een oud-collega uit Bedum leerde mij, dat het hier diens ip-adres betreft. Kijk, en dat vind ik dan wel weer humor van Ziggo. Bedum is met enige voorsprong de meest gereformeerde gemeente van de provincie Groningen; op een kaartje van Nederland met betrekking tot de vaccinatiegraad vind je de gemeente Bedum moeiteloos terug als een soort verre kolonie van de Bible Belt.

Kloosterburen daarentegen is het klassieke voorbeeld van een Roomse enclave in protestants gebied. Het dorp is bijvoorbeeld bekend om zijn carnavalsviering en de daarmee gepaard gaande optocht. De inwoners van Kloosterburen kun je gerust beschouwen als de losbollen der provincie Groningen.

Ik vind het echt een vondst van Ziggo. Die zwaar bevindelijke Bedumers worden weergegeven als bewoners van het wufte Kloosterburen. En natuurlijk niet alleen in mijn statistieken, maar in alle statistieken. Ik vraag me af hoe de Amerikaanse gebruikers van Prism hiernaar kijken.

vrijdag 5 juli 2013

Nieuw Gips

Waarschijnlijk is er op vrijdagmiddag in Groningen geen gezelliger plek te vinden dan de gipskamer van het Martiniziekenhuis. Iemand die gipsverbanden aanlegt heet een Gipsmeester; tot mijn grote genoegen trof ik weer mijn vaste Gipsmeesteres Saskia, dezelfde van wie ik een vorige keer dacht dat ze een kusje op mijn gips wilde  geven. Deze Saskia zet je been niet alleen perfect in het gips, ze is ook nog eens steengoed in het geven van fluweelzachte linkervoetwassingen - hoe ze op rechts is heb ik niet kunnen ervaren.

Maar dat was nog niet alles: de planning van de gipskamer bleek inmiddels in handen van mijn oud-leerling Mark (ik had hem ook al getroffen bij mijn verblijf in het Martini begin 2010), dus er ontstond al snel een sfeertje van ouwe jongens krentenbrood, vooral nadat Mark zijn collega's had duidelijk gemaakt wat voor lollige onderwijzer ik vroeger was geweest.

De wond aan de buitenkant van de enkel was helemaal ok, die aan de binnenkant was nog steeds (of weer) wat onrustig. Het verwijderen van de hechtingen was aan die kant dan ook wat pijnlijker, maar vooruit, ze zijn weg. Vervolgens is er door Saskia nieuw gips omheen gezet, nu niet in twee helften, maar weer helemaal rondom. Mijn eerste indruk is dat het lekker zit. Over twee weken moet ik weer terug, dan gaan ze weer kijken hoe die binnenkant van de enkel eruit ziet.

Hier nog even een plaatje van de twee oude helften. Rechts is het deksel, links de bodem, met allemaal doorgeknipte wikkels er omheen.






donderdag 4 juli 2013

De voorzitter van de afdeling New York

Het zijn gouden tijden voor kritische PvdA-watchers zoals Frits Abrahams en ik (niet dat ik ook maar in zijn schaduw kan staan, hoor). Natuurlijk moeten wij altijd oppassen dat wij het niet primair een zielige vertoning gaan vinden in plaats van een blijk van kwaadaardigheid, maar aan het overschrijden van die grens ben ik zelf nog lang niet toe.

Dat Diederick Samsom uit z'n nek heeft staan kletsen over verzachting van het illegalenbeleid, is natuurlijk vooral tragisch. Maar ik heb al voorpret als ik denk aan het logischerwijs volgende circus. Die Sander Terphuis zal weer van stal gehaald worden Hij ontpopt zich tot verpersoonlijking van het verzet onder de resterende 718 PvdA-leden. Op het moment suprême bindt Terphuis in en Samsom kan weer verder met zijn afbraakpolitiek.

Maar echt om te lachen is de affaire Heleen Mees. 'Heleen Mees? Maar die staat toch nog rechts van de VVD?' vroeg mijn beminde echtgenote. Ik moest haar erop wijzen dat zij een achterhaald begrippenapparaat hanteert. Wij worden geregeerd door uitsluitend neo-liberalen, hoe treurig het ook is. Het zou best kunnen dat de PvdA als geheel al rechts staat van de VVD.

OK, Heleen Mees. Dat is een hoogst onsympathieke econome en columniste met soms behoorlijk foute ideeën. Deze Heleen blijkt voorzitter van de PvdA afdeling New York. U leest het goed: de PvdA afdeling New York! De muis die brulde! Zo'n afdeling moet toch wel geheel bevolkt worden door derwaarts getrokken carrièremakers, die voor noodgevallen toch een lijntje met de baantjesmachine PvdA open willen houden.

Heleen Mees is gearresteerd wegens stalking van de beroemde econoom Willem Buiter. Ze heeft hem bestookt met mailtjes van een dermate scabreuze inhoud, dat zelfs ik ervan gebloosd zou hebben. Een en ander schijnt voort te vloeien uit het zijnerzijds beëindigen van een buitenechtelijke relatie tussen beiden.

Is Heleen Mees zielig? Dat dacht ik toch niet. Ze heeft Buiter ook per mail toegewenst dat zijn vliegtuig zou neerstorten.

Heleen Mees heette in het echt Heleen Nijkamp. Ze is geboren in Hengelo. Zelfs dat maakt haar niet zielig.



dinsdag 2 juli 2013

Ze zijn er weer

Voor het eerst sinds jaren zit er weer een zwaluwnest in de nok van ons dak (ik heb dit vanuit de rolstoel gefotografeerd). Een hele tijd hebben ze het laten afweten, en er is ook een jaar geweest dat ze wel zijn begonnen, maar toen werd alles wat ze vastplakten er meteen weer afgehaald door mussen met een merkwaardige smaakvoorkeur voor modder met zwaluwspuug.


Hoe het verder gaat? Mwah. Ik ben een paar dagen aardig ziek geweest, met voor mijn doen hoge koorts, en naar het zich laat aanzien door iets wat ik een typische wijvenkwaal vind: een blaasontsteking. Zal wel komen door al dat liggend plassen in het inmiddels  terecht vermaarde urinaal. Enfin, met de nodige toestanden en communicatiestoornissen tussen apotheek en huisarts heb ik daar een antibioticumkuurtje voor gekregen en dat lijkt vandaag voor het eerst aan te slaan. In het weekend is trouwens zelfs de huisartsenpost voor mij uitgerukt, en dat is nog nooit gebeurd, zelfs niet toen ik lag dood te gaan aan een doorgebroken blindedarmontsteking.

Vrijdag komt het nieuwe en definitieve gips erom, nadat dan de hechtingen eruit zijn gehaald (iets wat ik met huiver tegemoet zie). Ik zal proberen de twee helften van het huidige gips mee te krijgen, zodat ik ook daarvan een treffende foto kan publiceren.