Waarschijnlijk is er op vrijdagmiddag in Groningen geen gezelliger plek te vinden dan de gipskamer van het Martiniziekenhuis. Iemand die gipsverbanden aanlegt heet een Gipsmeester; tot mijn grote genoegen trof ik weer mijn vaste Gipsmeesteres Saskia, dezelfde van wie ik een vorige keer dacht dat ze een kusje op mijn gips wilde geven. Deze Saskia zet je been niet alleen perfect in het gips, ze is ook nog eens steengoed in het geven van fluweelzachte linkervoetwassingen - hoe ze op rechts is heb ik niet kunnen ervaren.
Maar dat was nog niet alles: de planning van de gipskamer bleek inmiddels in handen van mijn oud-leerling Mark (ik had hem ook al getroffen bij mijn verblijf in het Martini begin 2010), dus er ontstond al snel een sfeertje van ouwe jongens krentenbrood, vooral nadat Mark zijn collega's had duidelijk gemaakt wat voor lollige onderwijzer ik vroeger was geweest.
De wond aan de buitenkant van de enkel was helemaal ok, die aan de binnenkant was nog steeds (of weer) wat onrustig. Het verwijderen van de hechtingen was aan die kant dan ook wat pijnlijker, maar vooruit, ze zijn weg. Vervolgens is er door Saskia nieuw gips omheen gezet, nu niet in twee helften, maar weer helemaal rondom. Mijn eerste indruk is dat het lekker zit. Over twee weken moet ik weer terug, dan gaan ze weer kijken hoe die binnenkant van de enkel eruit ziet.
Hier nog even een plaatje van de twee oude helften. Rechts is het deksel, links de bodem, met allemaal doorgeknipte wikkels er omheen.
vrijdag 5 juli 2013
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)


Geen opmerkingen:
Een reactie posten