woensdag 17 juli 2013

Lichtpuntjes

Dat de frequentie van dit blog daalt, betekent geenszins dat dat ook voor de dagelijkse ergernissen geldt. Integendeel, het rechtse kabinet gaat onverdroten voort met het afbreken van de verzorgingsstaat en de olijke tweeling Rutte en Samsom laat zich door zo'n recesje heus niet afhouden van leuke hobby's als de illegalenjacht en het demoniseren van bejaarden.

Toch zie ik enkele lichtpuntjes.

In de eerste plaats is er natuurlijk die prachtige demonstratie van de Oldambtster communisten op de toren in Winschoten. Weliswaar hebben ze keurig een toegangskaartje gekocht, maar vervolgens was de Olde Witte toch maar mooi bezet. Toevallig sprak ik diezelfde dag nog een oud-collega uit Winschoten, PvdA-lid, maar in het verleden toch wel degelijk eens betrapt op een progressieve gedachte - al is mij even ontschoten welke. Ik vroeg hem of hij de bezetters een pannetje soep had gebracht, maar dat bleek niet het geval. Gelukkig stond er een sympathiek en sympathiserend stuk over de bezetting in de NRC, en zo kwam ik erachter dat de bezetters geen soep, maar kroketten omhoog hadden gehesen. Zo zie je maar, dat ook het actiewezen met zijn tijd meegaat.

Dan het bericht dat Frans Timmermans de minst impopulaire PvdA-bewindspersoon blijkt te zijn. Hij haalde maar liefst een 6,1; alle anderen zaten meer of minder ruim onder de zes. Ik sta hier helemaal achter. Timmermans is wielerliefhebber en talenwonder, en dat zijn zaken die mij voor hem innemen. Maar de voornaamste reden voor zijn gebrek aan impopulariteit is natuurlijk dat Timmermans altijd al onversneden rechts was, terwijl de rest van het treurig stemmende stelletje dat uit opportunisme is geworden.

Tenslotte de mededeling van Lodewijk Asscher, dat hij geen minister-president wil worden. Ik betwijfel of iemand anders dan hijzelf op dat idee zou zijn gekomen, maar het heeft toch iets geruststellends. Als we over meer van dit soort zekerheden zouden beschikken, zou het vast beter gaan met het vertrouwen in de politiek. Overigens verwar ik Asscher en Bussemaker altijd: voor beiden geldt, dat je er een kwartje ingooit en dat ze vervolgens een stroom soepele en nietszeggende zinnen uitbraken, die pas stopt als er ergens een stroomstoring is.

Een statement als dat van Asscher zou ik ook graag horen van Van der Staaij van de SGP, en van diens tweede man, en zeker ook van Louis Bontes van de PVV. En van Bart de Liefde van de VVD, en van die malle voorzitster van de Tweede Kamer.

En van Sharon Dijksma natuurlijk. Sharon Dijksma: 'Ik wil géén minister-president worden'. Vertrouwen in de politiek meteen vijf procentpunten omhoog. Als we haar geloven.


Geen opmerkingen: