Om half drie afgesproken, ook om half drie aan de beurt, dus dat was al heel wat. Natuurlijk hebben we dan al een hoop gedoe achter de rug van auto in, auto uit, rolstoel uitklappen, rolstoel inklappen, beenstuk eraf, beenstuk eraan, tasje met de belangrijke papieren, heule lange gang door van de parkeergarage naar de gipskamer, enfin, dat soort dingen.
De zwelling was nog niet goed genoeg weg. Ze hebben wel nieuwe foto's gemaakt, het gips vervangen en wat dies meer zij. Een prettig sfeertje daar, in die gipskamer. Even dacht ik zelfs dat een van de verpleegkundigen een kusje op het nieuwe gips wou geven, maar bij navraag bleek ik toch een gebaar verkeerd geïnterpreteerd te hebben.
De planning is nu dat we er maandag weer heen gaan om de zwelling te laten controleren. Als dan alles goed is zou dan woensdag geopereerd kunnen worden, inclusief een nachtje blijven. Er komt het nodige ijzerwerk aan te pas, aan twee kanten: zowel het kuitbeen als een kop van het scheenbeen is stuk. Nou ja, ik denk dan maar aan Robert Gesink, die ook vol platen en schroeven zit en nog steeds min of meer fluitend lastige cols beklimt.
En dan is er nog een schier eindeloos vervolgtraject. Gips zus, gips zo, het kan nog wel een jaar duren voordat je er helemaal geen last meer van hebt, en dat is dan nog onder het nodige voorbehoud van ontstekingen en gebrekkige botgroei. Ze konden het ook niet laten negatieve opmerkingen te maken over het roken van sigaartjes. Dus dat ik nou dolblij weer huiswaarts ben gekeerd, nou nee, maar goed, er zit in elk geval wat beweging in het proces.
Wordt nog lang vervolgd.
dinsdag 11 juni 2013
Tussen Delft en Overschie (4)
Een oplettende lezeres te Vogelenzang wijst mij erop, dat het natuurlijk helemaal niet de ooievaar was, die daar met een zuig'ling op haar knie zat te wenen, maar de kikker! Met deze scherpe observatie verdient zij uiteraard de bloggerszoen van de maand. Het verbaast me wel dat al die andere lezers, onder wie toch literair danig geschoolde, en zelfs met het lied in kwestie opgegroeide, dit allemaal niet opgevallen is. Of hebben zij gedacht dat het hier een sluwe stijlfiguur betrof, bedoeld om de verwarring in mijn geest duidelijk te maken?
Hoe dan ook, vanmiddag bezoek ik een orthopeed. Dat gebeurde 55 jaar geleden ook wel eens, zo'n man heeft mij toen tijdenlang met van die akelige stalen steunzolen opgescheept. Maar hij verklaarde bij die gelegenheden ook dat met blote voeten over het strand lopen het allerbeste was. Scheveningse schelpenvissers hadden nooit platvoeten, verklaarde hij destijds, en mijn moeder heeft dat nog menigmaal herhaald.
Hopelijk zal de orthopeed mij vanmiddag duidelijk maken of de zaak reparabel is en zo ja, wanneer en op welke termijn. Nog steeds heb ik nauwelijks pijn in de getroffen enkel, maar de linkerheup gaat behoorlijk pijn doen van het steeds maar optillen van dat door het gips loodzware linkerbeen. Dat blok beton, waarmee de maffia dwarsliggers in het water kiept, dat moet toch wel een effectieve methode zijn.
Wordt ongetwijfeld vervolgd.
Hoe dan ook, vanmiddag bezoek ik een orthopeed. Dat gebeurde 55 jaar geleden ook wel eens, zo'n man heeft mij toen tijdenlang met van die akelige stalen steunzolen opgescheept. Maar hij verklaarde bij die gelegenheden ook dat met blote voeten over het strand lopen het allerbeste was. Scheveningse schelpenvissers hadden nooit platvoeten, verklaarde hij destijds, en mijn moeder heeft dat nog menigmaal herhaald.
Hopelijk zal de orthopeed mij vanmiddag duidelijk maken of de zaak reparabel is en zo ja, wanneer en op welke termijn. Nog steeds heb ik nauwelijks pijn in de getroffen enkel, maar de linkerheup gaat behoorlijk pijn doen van het steeds maar optillen van dat door het gips loodzware linkerbeen. Dat blok beton, waarmee de maffia dwarsliggers in het water kiept, dat moet toch wel een effectieve methode zijn.
Wordt ongetwijfeld vervolgd.
maandag 10 juni 2013
Tussen Delft en Overschie (3)
Nou denk je natuurlijk, dat een angstige bejaarde met een gebroken enkel die de spoedopname van een Rotterdams ziekenhuis binnenkomt, dat die razendsnel geholpen wordt. En inderdaad! Voor ik het wist lag ik in een kamertje vol deskundig personeel. Heel wat anders dan toen ik een nacht lang over de vloer kroop van de buikpijn in het Martini!
Als blijk van waardering heb ik dat kamertje volledig ondergekotst. Ik was nog niet voorzien van een bekken (dat klinkt als een mooi glimmend ding, maar het is een veredeld eierdoosje) om de boel op te vangen, dus ik wierp de kots over mijn rechterschouder. Zelfs de muur zat onder! Later heb ik in de röntgenkamer ook nog een rondje gedaan, maar toen had ik wel een bekken.
Het ongeluk gebeurde om een uur of 8, en om 6 uur hadden we iets gegeten in de Burger King. In mijn geval was het een Big King en die was nog niet erg aan verteren toegekomen. "Er zaten ook uitjes bij", sprak een van de verpleegkundigen waarderend.
Enfin, van opereren kwam het niet, want er was teveel zwelling. We doen er gips omheen, en komt u over vier dagen maar weer terug, was de boodschap. Dat zagen we niet zitten. Ik kon ook niet een nachtje blijven, ik moest me maar zien te redden.
Echtgenote en zoon hebben mij de auto in gemanoeuvreerd, en we zijn naar zoons flat gereden. Daar heb ik mij zittend de trappen opgewerkt en ben neergeploft op een matras in de kamer.
wordt weer vervolgd.
Als blijk van waardering heb ik dat kamertje volledig ondergekotst. Ik was nog niet voorzien van een bekken (dat klinkt als een mooi glimmend ding, maar het is een veredeld eierdoosje) om de boel op te vangen, dus ik wierp de kots over mijn rechterschouder. Zelfs de muur zat onder! Later heb ik in de röntgenkamer ook nog een rondje gedaan, maar toen had ik wel een bekken.
Het ongeluk gebeurde om een uur of 8, en om 6 uur hadden we iets gegeten in de Burger King. In mijn geval was het een Big King en die was nog niet erg aan verteren toegekomen. "Er zaten ook uitjes bij", sprak een van de verpleegkundigen waarderend.
Enfin, van opereren kwam het niet, want er was teveel zwelling. We doen er gips omheen, en komt u over vier dagen maar weer terug, was de boodschap. Dat zagen we niet zitten. Ik kon ook niet een nachtje blijven, ik moest me maar zien te redden.
Echtgenote en zoon hebben mij de auto in gemanoeuvreerd, en we zijn naar zoons flat gereden. Daar heb ik mij zittend de trappen opgewerkt en ben neergeploft op een matras in de kamer.
wordt weer vervolgd.
zondag 9 juni 2013
Dienstmededeling
Het management van Huize Avondrood deelt het volgende mee:
Dis nu eens geen bezuiniging vermomd als efficiencyslag of zelfs kwaliteitsimpuls, maar gewoon om praktische redenen: de afdeling grasmaaien en de dienst externe communicatie hebben elkaars taken overgenomen.
Dis nu eens geen bezuiniging vermomd als efficiencyslag of zelfs kwaliteitsimpuls, maar gewoon om praktische redenen: de afdeling grasmaaien en de dienst externe communicatie hebben elkaars taken overgenomen.
Tussen Delft en Overschie (2)
De ambulance liet nogal op zich wachten. Naar later bleek was hij er al wel, maar hij stond enigszins aan de verkeerde kant van het Schie. Gelukkig is zo'n fietsbrug voor een beetje ambulancechauffeur geen beletsel, dus al spoedig knielden de broeders bij mij neer. Ondertussen waren ook briljante kleinzoon, schoondochter en zoon garriveerd, dus samen met de fietser en de Dacia-rijder werd het nog best een gezellige boel, temeer omdat ik eigenlijk helemaal niet zo'n pijn had.
De broeders keken bedenkelijk, knipten onvervaard mijn kostelijke Welkoop-broek en mijn Hema-sok stuk en verklaarden (terecht) dat het hier om een gecompliceerde enkelbreuk ging, (ten onrechte) dat ik zeker opgenomen zou worden en (terecht) dat er geopereerd zou moeten worden.
Ik werd na enig gespalk en infuuswerk in de ambulance geschoven, en op ging het richting het Sint Franciscus-ziekenhuis in Rotterdam. Mijn beminde echgenote reed mee en Ralf zorgde dat onze fietsen bij hem in de schuur kwamen.
(wordt weer vervolgd)
De broeders keken bedenkelijk, knipten onvervaard mijn kostelijke Welkoop-broek en mijn Hema-sok stuk en verklaarden (terecht) dat het hier om een gecompliceerde enkelbreuk ging, (ten onrechte) dat ik zeker opgenomen zou worden en (terecht) dat er geopereerd zou moeten worden.
Ik werd na enig gespalk en infuuswerk in de ambulance geschoven, en op ging het richting het Sint Franciscus-ziekenhuis in Rotterdam. Mijn beminde echgenote reed mee en Ralf zorgde dat onze fietsen bij hem in de schuur kwamen.
(wordt weer vervolgd)
Tussen Delft en Overschie (oorspronkelijke titel: Kut kut kut kutterdekut)
Wellicht was ik wat afgeleid door de gedachte aan de legendarische ooievaar, die hier ter plaatse ooit luid wenend met een zuigling op haar knie aan de oever zat. Niet de oever van de Rotte, dat is een wijd verbreid misverstand: tussen Delft en Overschie loopt het Schie, ik heb het zelf gecontroleerd. Het Schie is best een aardig stroompje, en behoorlijk drukbevaren ook.
Vlak bij het dorpje De Zweth loopt een fietsbrug over het Schie, de Kandelaarbrug. Daar waren mijn beminde echtgenote en ik vrijdagavond net overheen gegaan. Beneden stonden we wat te aarzelen of en zo ja hoe we verder zouden gaan. Ik draaide een rondje, maakte een stuurfout en ik lag op de grond. Mijn linkervoet kwam raar terecht. Eerst dacht ik dat mijn sandaal was stukgegaan, dat de sandaal min of meer naast mijn voet stond, maar bij nadere beschouwing bleek de sandaal nog keurig om de voet te zitten, maar stond die voet min of meer naast de bijbehorende enkel. Mijn eerste gedachte was dat amputatie waarschijnlijk de enige begaanbare weg zou zijn (wat in dit verband een tamelijk cynische uitdrukking is).
Mijn beminde echtgenote alarmeerde 112 en nabijwonende zoon R., maar de eerste passant die stopte was de bestuurder van een antracietgrijze Dacia Logan MCV. Dit versterkt de al bestaande gedachte dat bestuurders van antracietgrijze Dacia's Logan een net iets beter soort mensen zijn. Ook veel hulp bood een fietser, en die behoort natuurlijk ook tot de betere soort.
wordt vervolgd (het typen gaat niet zo makkelijk)
Vlak bij het dorpje De Zweth loopt een fietsbrug over het Schie, de Kandelaarbrug. Daar waren mijn beminde echtgenote en ik vrijdagavond net overheen gegaan. Beneden stonden we wat te aarzelen of en zo ja hoe we verder zouden gaan. Ik draaide een rondje, maakte een stuurfout en ik lag op de grond. Mijn linkervoet kwam raar terecht. Eerst dacht ik dat mijn sandaal was stukgegaan, dat de sandaal min of meer naast mijn voet stond, maar bij nadere beschouwing bleek de sandaal nog keurig om de voet te zitten, maar stond die voet min of meer naast de bijbehorende enkel. Mijn eerste gedachte was dat amputatie waarschijnlijk de enige begaanbare weg zou zijn (wat in dit verband een tamelijk cynische uitdrukking is).
Mijn beminde echtgenote alarmeerde 112 en nabijwonende zoon R., maar de eerste passant die stopte was de bestuurder van een antracietgrijze Dacia Logan MCV. Dit versterkt de al bestaande gedachte dat bestuurders van antracietgrijze Dacia's Logan een net iets beter soort mensen zijn. Ook veel hulp bood een fietser, en die behoort natuurlijk ook tot de betere soort.
wordt vervolgd (het typen gaat niet zo makkelijk)
zaterdag 1 juni 2013
Online bestellen bij Saturn: geen goed idee
Mijn lezers leven natuurlijk in de veronderstelling dat al die prachtige blogs als het ware vanzelf vloeien uit een schitterende, geavanceerde state-of-the-art computer met een veelheid aan toeters en bellen. Niets is minder waar, of het moest al zijn dat Samsom links is.
Het laptopje waarmee ik blog is een jaar of zes oud. Het is van het weinig pretentieuze merk Medion. Er zit een grote barst in de behuizing, de cd-speler doet het al jaren niet meer en de Fn-toets is onherstelbaar losgeraakt. Bovendien heeft het ding veel moeite met het feit dat ik geregeld drie browsers open heb staan: Chrome om de Volkskrant online te lezen, Opera omdat daar een bruikbare RSS feedreader in zit en Firefox voor het gewone werk. De computer schrikt soms zo van dit geheugenbeslag, dat hij minutenlang helemaal verstijft en op geen enkele wijze benaderbaar is.
Het werd dus tijd voor een nieuwe laptop, liefst nog voor mijn AOW-gat intreedt. Dat viel nog niet mee, want ik heb geen zin in een computer met Windows 8 - dat ziet me er te kinderachtig uit en ik voel er niks voor om allerlei op touch-screens gerichte ballast mee te slepen. Ik ben dus al weken op zoek naar een betaalbare 17 inch laptop met windows 7, voorzien van tenminste 4 Gb intern geheugen.
Een paar weken geleden dacht ik beet te hebben. Op de nogal schreeuwerige website van Saturn trof ik een aangenaam geprijsde 17 inch Acer Aspire met 8 Gb intern geheugen. Vandaag besteld, morgen in huis!, stond er vrolijk op de pagina. Razendsnel kreeg ik een paar bevestigingsmailtjes - Saturn is vooral goed in automatisch gegenereerde mail. De volgende dag zat ik al bij het krieken van de dag achter de voordeur om de bezorging van mijn nieuwe troetelkind niet te missen.
Dus niet. En de week erna ook niet. Je kunt op de website een bericht achterlaten, dan wordt er een zogeheten 'ticket' aangemaakt. Twee keer gedaan, geen enkele andere reactie dan een automatisch gegenereerd mailtje dat er een ticket was aangemaakt. Gebeld; het zou doorgegeven worden aan de desbetreffende collega, de website was niet goed, er waren leveringsproblemen. Mailtje gekregen dat er weer een ticket was aangemaakt. Paar dagen later opnieuw gebeld: de computer is niet leverbaar, en een alternatief was niet voorhanden. De bestelling dus geannuleerd. Op het mailtje dat die annulering bevestigt wacht ik alweer dagen. Ik ben benieuwd hoe het met het terugstorten van het geld zal gaan....
Mijn zoektocht gaat dus verder. De conclusie is uiteraard, dat online bestellen bij Saturn geen goed idee is.
Het laptopje waarmee ik blog is een jaar of zes oud. Het is van het weinig pretentieuze merk Medion. Er zit een grote barst in de behuizing, de cd-speler doet het al jaren niet meer en de Fn-toets is onherstelbaar losgeraakt. Bovendien heeft het ding veel moeite met het feit dat ik geregeld drie browsers open heb staan: Chrome om de Volkskrant online te lezen, Opera omdat daar een bruikbare RSS feedreader in zit en Firefox voor het gewone werk. De computer schrikt soms zo van dit geheugenbeslag, dat hij minutenlang helemaal verstijft en op geen enkele wijze benaderbaar is.
Het werd dus tijd voor een nieuwe laptop, liefst nog voor mijn AOW-gat intreedt. Dat viel nog niet mee, want ik heb geen zin in een computer met Windows 8 - dat ziet me er te kinderachtig uit en ik voel er niks voor om allerlei op touch-screens gerichte ballast mee te slepen. Ik ben dus al weken op zoek naar een betaalbare 17 inch laptop met windows 7, voorzien van tenminste 4 Gb intern geheugen.
Een paar weken geleden dacht ik beet te hebben. Op de nogal schreeuwerige website van Saturn trof ik een aangenaam geprijsde 17 inch Acer Aspire met 8 Gb intern geheugen. Vandaag besteld, morgen in huis!, stond er vrolijk op de pagina. Razendsnel kreeg ik een paar bevestigingsmailtjes - Saturn is vooral goed in automatisch gegenereerde mail. De volgende dag zat ik al bij het krieken van de dag achter de voordeur om de bezorging van mijn nieuwe troetelkind niet te missen.
Dus niet. En de week erna ook niet. Je kunt op de website een bericht achterlaten, dan wordt er een zogeheten 'ticket' aangemaakt. Twee keer gedaan, geen enkele andere reactie dan een automatisch gegenereerd mailtje dat er een ticket was aangemaakt. Gebeld; het zou doorgegeven worden aan de desbetreffende collega, de website was niet goed, er waren leveringsproblemen. Mailtje gekregen dat er weer een ticket was aangemaakt. Paar dagen later opnieuw gebeld: de computer is niet leverbaar, en een alternatief was niet voorhanden. De bestelling dus geannuleerd. Op het mailtje dat die annulering bevestigt wacht ik alweer dagen. Ik ben benieuwd hoe het met het terugstorten van het geld zal gaan....
Mijn zoektocht gaat dus verder. De conclusie is uiteraard, dat online bestellen bij Saturn geen goed idee is.
Abonneren op:
Posts (Atom)
