maandag 10 juni 2013

Tussen Delft en Overschie (3)

Nou denk je natuurlijk, dat een angstige bejaarde met een gebroken enkel die de spoedopname van een Rotterdams ziekenhuis binnenkomt, dat die razendsnel geholpen wordt. En inderdaad! Voor ik het wist lag ik in een kamertje vol deskundig personeel. Heel wat anders dan toen ik een nacht lang over de vloer kroop van de buikpijn in het Martini!

Als blijk van waardering heb ik dat kamertje volledig ondergekotst. Ik was nog niet voorzien van een bekken (dat klinkt als een mooi glimmend ding, maar het is een veredeld eierdoosje) om de boel op te vangen, dus ik wierp de kots over mijn rechterschouder. Zelfs de muur zat onder! Later heb ik in de röntgenkamer ook nog een rondje gedaan, maar toen had ik wel een bekken.

Het ongeluk gebeurde om een uur of 8, en om 6 uur hadden we iets gegeten in de Burger King. In mijn geval was het een Big King en die was nog niet erg aan verteren toegekomen. "Er zaten ook uitjes bij", sprak een van de verpleegkundigen waarderend.

Enfin, van opereren kwam het niet, want er was teveel zwelling. We doen er gips omheen, en komt u over vier dagen maar weer terug, was de boodschap. Dat zagen we niet zitten. Ik kon ook niet een nachtje blijven, ik moest me maar zien te redden.

Echtgenote en zoon hebben mij de auto in gemanoeuvreerd, en we zijn naar zoons flat gereden. Daar heb ik mij zittend de trappen opgewerkt en ben neergeploft op een matras in de kamer.

wordt weer vervolgd.



Geen opmerkingen: