Wellicht was ik wat afgeleid door de gedachte aan de legendarische ooievaar, die hier ter plaatse ooit luid wenend met een zuigling op haar knie aan de oever zat. Niet de oever van de Rotte, dat is een wijd verbreid misverstand: tussen Delft en Overschie loopt het Schie, ik heb het zelf gecontroleerd. Het Schie is best een aardig stroompje, en behoorlijk drukbevaren ook.
Vlak bij het dorpje De Zweth loopt een fietsbrug over het Schie, de Kandelaarbrug. Daar waren mijn beminde echtgenote en ik vrijdagavond net overheen gegaan. Beneden stonden we wat te aarzelen of en zo ja hoe we verder zouden gaan. Ik draaide een rondje, maakte een stuurfout en ik lag op de grond. Mijn linkervoet kwam raar terecht. Eerst dacht ik dat mijn sandaal was stukgegaan, dat de sandaal min of meer naast mijn voet stond, maar bij nadere beschouwing bleek de sandaal nog keurig om de voet te zitten, maar stond die voet min of meer naast de bijbehorende enkel. Mijn eerste gedachte was dat amputatie waarschijnlijk de enige begaanbare weg zou zijn (wat in dit verband een tamelijk cynische uitdrukking is).
Mijn beminde echtgenote alarmeerde 112 en nabijwonende zoon R., maar de eerste passant die stopte was de bestuurder van een antracietgrijze Dacia Logan MCV. Dit versterkt de al bestaande gedachte dat bestuurders van antracietgrijze Dacia's Logan een net iets beter soort mensen zijn. Ook veel hulp bood een fietser, en die behoort natuurlijk ook tot de betere soort.
wordt vervolgd (het typen gaat niet zo makkelijk)
zondag 9 juni 2013
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten