De ambulance liet nogal op zich wachten. Naar later bleek was hij er al wel, maar hij stond enigszins aan de verkeerde kant van het Schie. Gelukkig is zo'n fietsbrug voor een beetje ambulancechauffeur geen beletsel, dus al spoedig knielden de broeders bij mij neer. Ondertussen waren ook briljante kleinzoon, schoondochter en zoon garriveerd, dus samen met de fietser en de Dacia-rijder werd het nog best een gezellige boel, temeer omdat ik eigenlijk helemaal niet zo'n pijn had.
De broeders keken bedenkelijk, knipten onvervaard mijn kostelijke Welkoop-broek en mijn Hema-sok stuk en verklaarden (terecht) dat het hier om een gecompliceerde enkelbreuk ging, (ten onrechte) dat ik zeker opgenomen zou worden en (terecht) dat er geopereerd zou moeten worden.
Ik werd na enig gespalk en infuuswerk in de ambulance geschoven, en op ging het richting het Sint Franciscus-ziekenhuis in Rotterdam. Mijn beminde echgenote reed mee en Ralf zorgde dat onze fietsen bij hem in de schuur kwamen.
(wordt weer vervolgd)
zondag 9 juni 2013
Tussen Delft en Overschie (oorspronkelijke titel: Kut kut kut kutterdekut)
Wellicht was ik wat afgeleid door de gedachte aan de legendarische ooievaar, die hier ter plaatse ooit luid wenend met een zuigling op haar knie aan de oever zat. Niet de oever van de Rotte, dat is een wijd verbreid misverstand: tussen Delft en Overschie loopt het Schie, ik heb het zelf gecontroleerd. Het Schie is best een aardig stroompje, en behoorlijk drukbevaren ook.
Vlak bij het dorpje De Zweth loopt een fietsbrug over het Schie, de Kandelaarbrug. Daar waren mijn beminde echtgenote en ik vrijdagavond net overheen gegaan. Beneden stonden we wat te aarzelen of en zo ja hoe we verder zouden gaan. Ik draaide een rondje, maakte een stuurfout en ik lag op de grond. Mijn linkervoet kwam raar terecht. Eerst dacht ik dat mijn sandaal was stukgegaan, dat de sandaal min of meer naast mijn voet stond, maar bij nadere beschouwing bleek de sandaal nog keurig om de voet te zitten, maar stond die voet min of meer naast de bijbehorende enkel. Mijn eerste gedachte was dat amputatie waarschijnlijk de enige begaanbare weg zou zijn (wat in dit verband een tamelijk cynische uitdrukking is).
Mijn beminde echtgenote alarmeerde 112 en nabijwonende zoon R., maar de eerste passant die stopte was de bestuurder van een antracietgrijze Dacia Logan MCV. Dit versterkt de al bestaande gedachte dat bestuurders van antracietgrijze Dacia's Logan een net iets beter soort mensen zijn. Ook veel hulp bood een fietser, en die behoort natuurlijk ook tot de betere soort.
wordt vervolgd (het typen gaat niet zo makkelijk)
Vlak bij het dorpje De Zweth loopt een fietsbrug over het Schie, de Kandelaarbrug. Daar waren mijn beminde echtgenote en ik vrijdagavond net overheen gegaan. Beneden stonden we wat te aarzelen of en zo ja hoe we verder zouden gaan. Ik draaide een rondje, maakte een stuurfout en ik lag op de grond. Mijn linkervoet kwam raar terecht. Eerst dacht ik dat mijn sandaal was stukgegaan, dat de sandaal min of meer naast mijn voet stond, maar bij nadere beschouwing bleek de sandaal nog keurig om de voet te zitten, maar stond die voet min of meer naast de bijbehorende enkel. Mijn eerste gedachte was dat amputatie waarschijnlijk de enige begaanbare weg zou zijn (wat in dit verband een tamelijk cynische uitdrukking is).
Mijn beminde echtgenote alarmeerde 112 en nabijwonende zoon R., maar de eerste passant die stopte was de bestuurder van een antracietgrijze Dacia Logan MCV. Dit versterkt de al bestaande gedachte dat bestuurders van antracietgrijze Dacia's Logan een net iets beter soort mensen zijn. Ook veel hulp bood een fietser, en die behoort natuurlijk ook tot de betere soort.
wordt vervolgd (het typen gaat niet zo makkelijk)
zaterdag 1 juni 2013
Online bestellen bij Saturn: geen goed idee
Mijn lezers leven natuurlijk in de veronderstelling dat al die prachtige blogs als het ware vanzelf vloeien uit een schitterende, geavanceerde state-of-the-art computer met een veelheid aan toeters en bellen. Niets is minder waar, of het moest al zijn dat Samsom links is.
Het laptopje waarmee ik blog is een jaar of zes oud. Het is van het weinig pretentieuze merk Medion. Er zit een grote barst in de behuizing, de cd-speler doet het al jaren niet meer en de Fn-toets is onherstelbaar losgeraakt. Bovendien heeft het ding veel moeite met het feit dat ik geregeld drie browsers open heb staan: Chrome om de Volkskrant online te lezen, Opera omdat daar een bruikbare RSS feedreader in zit en Firefox voor het gewone werk. De computer schrikt soms zo van dit geheugenbeslag, dat hij minutenlang helemaal verstijft en op geen enkele wijze benaderbaar is.
Het werd dus tijd voor een nieuwe laptop, liefst nog voor mijn AOW-gat intreedt. Dat viel nog niet mee, want ik heb geen zin in een computer met Windows 8 - dat ziet me er te kinderachtig uit en ik voel er niks voor om allerlei op touch-screens gerichte ballast mee te slepen. Ik ben dus al weken op zoek naar een betaalbare 17 inch laptop met windows 7, voorzien van tenminste 4 Gb intern geheugen.
Een paar weken geleden dacht ik beet te hebben. Op de nogal schreeuwerige website van Saturn trof ik een aangenaam geprijsde 17 inch Acer Aspire met 8 Gb intern geheugen. Vandaag besteld, morgen in huis!, stond er vrolijk op de pagina. Razendsnel kreeg ik een paar bevestigingsmailtjes - Saturn is vooral goed in automatisch gegenereerde mail. De volgende dag zat ik al bij het krieken van de dag achter de voordeur om de bezorging van mijn nieuwe troetelkind niet te missen.
Dus niet. En de week erna ook niet. Je kunt op de website een bericht achterlaten, dan wordt er een zogeheten 'ticket' aangemaakt. Twee keer gedaan, geen enkele andere reactie dan een automatisch gegenereerd mailtje dat er een ticket was aangemaakt. Gebeld; het zou doorgegeven worden aan de desbetreffende collega, de website was niet goed, er waren leveringsproblemen. Mailtje gekregen dat er weer een ticket was aangemaakt. Paar dagen later opnieuw gebeld: de computer is niet leverbaar, en een alternatief was niet voorhanden. De bestelling dus geannuleerd. Op het mailtje dat die annulering bevestigt wacht ik alweer dagen. Ik ben benieuwd hoe het met het terugstorten van het geld zal gaan....
Mijn zoektocht gaat dus verder. De conclusie is uiteraard, dat online bestellen bij Saturn geen goed idee is.
Het laptopje waarmee ik blog is een jaar of zes oud. Het is van het weinig pretentieuze merk Medion. Er zit een grote barst in de behuizing, de cd-speler doet het al jaren niet meer en de Fn-toets is onherstelbaar losgeraakt. Bovendien heeft het ding veel moeite met het feit dat ik geregeld drie browsers open heb staan: Chrome om de Volkskrant online te lezen, Opera omdat daar een bruikbare RSS feedreader in zit en Firefox voor het gewone werk. De computer schrikt soms zo van dit geheugenbeslag, dat hij minutenlang helemaal verstijft en op geen enkele wijze benaderbaar is.
Het werd dus tijd voor een nieuwe laptop, liefst nog voor mijn AOW-gat intreedt. Dat viel nog niet mee, want ik heb geen zin in een computer met Windows 8 - dat ziet me er te kinderachtig uit en ik voel er niks voor om allerlei op touch-screens gerichte ballast mee te slepen. Ik ben dus al weken op zoek naar een betaalbare 17 inch laptop met windows 7, voorzien van tenminste 4 Gb intern geheugen.
Een paar weken geleden dacht ik beet te hebben. Op de nogal schreeuwerige website van Saturn trof ik een aangenaam geprijsde 17 inch Acer Aspire met 8 Gb intern geheugen. Vandaag besteld, morgen in huis!, stond er vrolijk op de pagina. Razendsnel kreeg ik een paar bevestigingsmailtjes - Saturn is vooral goed in automatisch gegenereerde mail. De volgende dag zat ik al bij het krieken van de dag achter de voordeur om de bezorging van mijn nieuwe troetelkind niet te missen.
Dus niet. En de week erna ook niet. Je kunt op de website een bericht achterlaten, dan wordt er een zogeheten 'ticket' aangemaakt. Twee keer gedaan, geen enkele andere reactie dan een automatisch gegenereerd mailtje dat er een ticket was aangemaakt. Gebeld; het zou doorgegeven worden aan de desbetreffende collega, de website was niet goed, er waren leveringsproblemen. Mailtje gekregen dat er weer een ticket was aangemaakt. Paar dagen later opnieuw gebeld: de computer is niet leverbaar, en een alternatief was niet voorhanden. De bestelling dus geannuleerd. Op het mailtje dat die annulering bevestigt wacht ik alweer dagen. Ik ben benieuwd hoe het met het terugstorten van het geld zal gaan....
Mijn zoektocht gaat dus verder. De conclusie is uiteraard, dat online bestellen bij Saturn geen goed idee is.
woensdag 29 mei 2013
Voetbal in Overijssel
Een aardig stukje in de Volkskrant van vandaag over de (eerder al door mij gesignaleerde) dominantie van het Overijsselse voetbal. Geen link beschikbaar, daarom een plaatje van een deel van het artikel.
Helaas komt de schrijver niet tot de voor de hand liggende conclusie: verzelfstandiging.
Helaas komt de schrijver niet tot de voor de hand liggende conclusie: verzelfstandiging.
dinsdag 28 mei 2013
PvdA nu definitief geweten-loos
Ik vond hem al zo somber ogen, op die legendarische prent van de intocht van Diederick Samsom in het partijbureau, met het regeerakkoord onder zijn arm. Tien jaar na Marcel van Dam heeft nu ook Jan Pronk de moed en de hoop opgegeven. Daarmee is de PvdA, eens de partij van Joop den Uyl, naar gevreesd moet worden definitief in handen gevallen van de gladde praters (Samsom, Bos), de opportunisten (Samsom, Bussemaker en Dijksma) en de commissariatenjagers (Kok en De Waal, maar let op Samsom!).
Het vertrek van Pronk stemt mij enigszins melancholiek. In mijn onbezonnen jaren, die toevallig samenvielen met het leiderschap van Den Uyl, heb ik nog wel een paar keer gestemd op de partij, die tegenwoordig een slap aftreksel van de VVD is geworden. Nu de laatste sociaal-democraat vertrokken is weet ik helemaal zeker, dat dat nooit meer zal gebeuren.
Het vertrek van Pronk stemt mij enigszins melancholiek. In mijn onbezonnen jaren, die toevallig samenvielen met het leiderschap van Den Uyl, heb ik nog wel een paar keer gestemd op de partij, die tegenwoordig een slap aftreksel van de VVD is geworden. Nu de laatste sociaal-democraat vertrokken is weet ik helemaal zeker, dat dat nooit meer zal gebeuren.
zondag 26 mei 2013
Separatistische overwegingen
Dat Overijsselaars exceptioneel goed kunnen schaatsen is al enige tijd genoegzaam bekend. Van de laatste vier Elfstedentochten wonnen we er drie (Van Benthem zegevierde twee keer, en Paping won de zwaarste aller tijden) en in de vierde werd Hulzebosch tweede. Op de middenafstanden blonken we uit met Tuitert en op de sprint met Wennemars en de broertjes Mulder - en zo zou ik er nog veel meer kunnen noemen. Zelf ben ik er bovendien in geslaagd de 50 kilometer toertocht van de Oldambtrit te volbrengen.
Uitblinkende wielrenners hebben we helaas na Hennie Kuiper niet voortgebracht, maar nu Go Ahead Eagles (in Deventer gewoon Kowet genoemd, ik heb verder ook nooit begrepen waarom ze dat nuffige Eagles erachter geplakt hebben) naar de eredivisie is gepromoveerd, wordt het tijd om aandacht te besteden aan het voetballen in Overijssel. Daartoe heb ik maar eens wat gegevens in een spreadsheet gestopt en daar wat berekeningen op losgelaten (ik vind dat altijd zo'n prachtige uitdrukking, ergens berekeningen op loslaten, je ziet gewoon voor je hoe ze zich grommend en grauwend bevrijden van de ketting). Dat leidde tot verhelderende inzichten.
We zien natuurlijk onmiddellijk dat Overijssel in absolute zin de meeste eredivisieclubs heeft. Maar er is meer. Zo is er in Overijssel voor elke 283.616 inwoners een profclub. In Zuid-Holland moeten ze hun clubs met bijna twee miljoen inwoners delen en zelfs in Frieland ligt het aantal inwoners per club ver boven de 300.000.
Nog spectaculairder is het om het aantal eredivisieclubs te relateren aan de oppervlakte. Op elke 831 vierkante kilometer wordt in Overijssel eredivisievoetbal gespeeld. Je hoeft dus maar een gebiedje van 20 bij 40 kilometer te doorkruisen en je hebt beet. In de provincie Groningen heb je daar een drie keer zo groot oppervlak voor nodig.
Een dergelijke dominantie, om niet te zeggen superioriteit, kan natuurlijk niet zonder gevolgen blijven. Naar mijn oordeel zou er een onafhankelijke Overijsselse voetbalorganisatie moeten zijn, de OVB. Die zou zelfstandig lid moeten worden van de UEFA en de FIFA. Dat is Gibraltar toevallig deze week ook gelukt, en daar wonen maar 28.000 mensen. Langs die weg zouden dan plaatsen in de Championsleague en de Europaleague aan Overijsselse clubs ten deel vallen. Voor de provinciale competitie zouden de vier clubs vijf maal uit en thuis tegen elkaar kunnen uitkomen. Dat is dertig wedstrijden per club, een mooie competitie van uitsluitend streekderby's, zestig in totaal.
Internationale sportbestuurders staan niet bekend om hun vernieuwingsdrang. Mocht mijn plan daardoor mislukken, dan zit er niets anders op dan dat Overijssel zich ook staatkundig losmaakt van Nederland en een zelfstandige republiek vormt. Als economisch drukmiddel hebben we natuurlijk de beruchte zoutmijnen van Boekelo achter de hand en verder kom je met een stevige tolheffing aan de IJsselbrug (zowel te land als te water) een heel eind.
Als in een overgangsfase een Overijsselse regering in ballingschap gevormd moet worden, stel ik mij daarvoor gaarne beschikbaar.
Uitblinkende wielrenners hebben we helaas na Hennie Kuiper niet voortgebracht, maar nu Go Ahead Eagles (in Deventer gewoon Kowet genoemd, ik heb verder ook nooit begrepen waarom ze dat nuffige Eagles erachter geplakt hebben) naar de eredivisie is gepromoveerd, wordt het tijd om aandacht te besteden aan het voetballen in Overijssel. Daartoe heb ik maar eens wat gegevens in een spreadsheet gestopt en daar wat berekeningen op losgelaten (ik vind dat altijd zo'n prachtige uitdrukking, ergens berekeningen op loslaten, je ziet gewoon voor je hoe ze zich grommend en grauwend bevrijden van de ketting). Dat leidde tot verhelderende inzichten.
We zien natuurlijk onmiddellijk dat Overijssel in absolute zin de meeste eredivisieclubs heeft. Maar er is meer. Zo is er in Overijssel voor elke 283.616 inwoners een profclub. In Zuid-Holland moeten ze hun clubs met bijna twee miljoen inwoners delen en zelfs in Frieland ligt het aantal inwoners per club ver boven de 300.000.
Nog spectaculairder is het om het aantal eredivisieclubs te relateren aan de oppervlakte. Op elke 831 vierkante kilometer wordt in Overijssel eredivisievoetbal gespeeld. Je hoeft dus maar een gebiedje van 20 bij 40 kilometer te doorkruisen en je hebt beet. In de provincie Groningen heb je daar een drie keer zo groot oppervlak voor nodig.
Een dergelijke dominantie, om niet te zeggen superioriteit, kan natuurlijk niet zonder gevolgen blijven. Naar mijn oordeel zou er een onafhankelijke Overijsselse voetbalorganisatie moeten zijn, de OVB. Die zou zelfstandig lid moeten worden van de UEFA en de FIFA. Dat is Gibraltar toevallig deze week ook gelukt, en daar wonen maar 28.000 mensen. Langs die weg zouden dan plaatsen in de Championsleague en de Europaleague aan Overijsselse clubs ten deel vallen. Voor de provinciale competitie zouden de vier clubs vijf maal uit en thuis tegen elkaar kunnen uitkomen. Dat is dertig wedstrijden per club, een mooie competitie van uitsluitend streekderby's, zestig in totaal.
Internationale sportbestuurders staan niet bekend om hun vernieuwingsdrang. Mocht mijn plan daardoor mislukken, dan zit er niets anders op dan dat Overijssel zich ook staatkundig losmaakt van Nederland en een zelfstandige republiek vormt. Als economisch drukmiddel hebben we natuurlijk de beruchte zoutmijnen van Boekelo achter de hand en verder kom je met een stevige tolheffing aan de IJsselbrug (zowel te land als te water) een heel eind.
Als in een overgangsfase een Overijsselse regering in ballingschap gevormd moet worden, stel ik mij daarvoor gaarne beschikbaar.
dinsdag 21 mei 2013
Makkelijk praten
VVD-kamerlid Ton Elias bepleit een onderzoek naar het toestaan van rechts inhalen.
Makkelijk praten. Die man is zo extreem rechts, die wordt zelf natuurlijk nooit rechts ingehaald.
Makkelijk praten. Die man is zo extreem rechts, die wordt zelf natuurlijk nooit rechts ingehaald.
Abonneren op:
Posts (Atom)


