Dat Overijsselaars exceptioneel goed kunnen schaatsen is al enige tijd genoegzaam bekend. Van de laatste vier Elfstedentochten wonnen we er drie (Van Benthem zegevierde twee keer, en Paping won de zwaarste aller tijden) en in de vierde werd Hulzebosch tweede. Op de middenafstanden blonken we uit met Tuitert en op de sprint met Wennemars en de broertjes Mulder - en zo zou ik er nog veel meer kunnen noemen. Zelf ben ik er bovendien in geslaagd de 50 kilometer toertocht van de Oldambtrit te volbrengen.
Uitblinkende wielrenners hebben we helaas na Hennie Kuiper niet voortgebracht, maar nu Go Ahead Eagles (in Deventer gewoon Kowet genoemd, ik heb verder ook nooit begrepen waarom ze dat nuffige Eagles erachter geplakt hebben) naar de eredivisie is gepromoveerd, wordt het tijd om aandacht te besteden aan het voetballen in Overijssel. Daartoe heb ik maar eens wat gegevens in een spreadsheet gestopt en daar wat berekeningen op losgelaten (ik vind dat altijd zo'n prachtige uitdrukking, ergens berekeningen op loslaten, je ziet gewoon voor je hoe ze zich grommend en grauwend bevrijden van de ketting). Dat leidde tot verhelderende inzichten.
We zien natuurlijk onmiddellijk dat Overijssel in absolute zin de meeste eredivisieclubs heeft. Maar er is meer. Zo is er in Overijssel voor elke 283.616 inwoners een profclub. In Zuid-Holland moeten ze hun clubs met bijna twee miljoen inwoners delen en zelfs in Frieland ligt het aantal inwoners per club ver boven de 300.000.
Nog spectaculairder is het om het aantal eredivisieclubs te relateren aan de oppervlakte. Op elke 831 vierkante kilometer wordt in Overijssel eredivisievoetbal gespeeld. Je hoeft dus maar een gebiedje van 20 bij 40 kilometer te doorkruisen en je hebt beet. In de provincie Groningen heb je daar een drie keer zo groot oppervlak voor nodig.
Een dergelijke dominantie, om niet te zeggen superioriteit, kan natuurlijk niet zonder gevolgen blijven. Naar mijn oordeel zou er een onafhankelijke Overijsselse voetbalorganisatie moeten zijn, de OVB. Die zou zelfstandig lid moeten worden van de UEFA en de FIFA. Dat is Gibraltar toevallig deze week ook gelukt, en daar wonen maar 28.000 mensen. Langs die weg zouden dan plaatsen in de Championsleague en de Europaleague aan Overijsselse clubs ten deel vallen. Voor de provinciale competitie zouden de vier clubs vijf maal uit en thuis tegen elkaar kunnen uitkomen. Dat is dertig wedstrijden per club, een mooie competitie van uitsluitend streekderby's, zestig in totaal.
Internationale sportbestuurders staan niet bekend om hun vernieuwingsdrang. Mocht mijn plan daardoor mislukken, dan zit er niets anders op dan dat Overijssel zich ook staatkundig losmaakt van Nederland en een zelfstandige republiek vormt. Als economisch drukmiddel hebben we natuurlijk de beruchte zoutmijnen van Boekelo achter de hand en verder kom je met een stevige tolheffing aan de IJsselbrug (zowel te land als te water) een heel eind.
Als in een overgangsfase een Overijsselse regering in ballingschap gevormd moet worden, stel ik mij daarvoor gaarne beschikbaar.
zondag 26 mei 2013
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)


Geen opmerkingen:
Een reactie posten