Tot nu toe dacht ik dat het gewoon een gezellige orgie was geweest, daar in Wassenaar. Dus dan zou burgemeester Hoekema terecht kunnen beweren, dat Wassenaar wordt gezien als "een fatsoenlijke gemeente". Maar lezing van Nu van vanochtend doet mij de schellen van de ogen vallen. Wat blijkt immers? Het ging om een drinkgelach! Nou vraag ik je toch. Een hoop drank en een gezonde portie seks in de wethouderskamer, ok, moet een keer kunnen, maar er dan ook nog eens bij lachen! Nee, voor mij heeft Wassenaar afgedaan.
* update: Shit, ze hebben de fout verbeterd.
** update 2: Ha, Spitsnieuws had 'm nog!
*** update 3: Die ruimte wordt natuurlijk voortaan de gelachkamer genoemd.
dinsdag 28 februari 2012
maandag 27 februari 2012
zaterdag 25 februari 2012
Woeste rit
Die webwinkel, waar ik mijn elektronische wapens tegen kattenoverlast koop, heeft natuurlijk ook een nieuwsbrief via e-mail, en die krijg ik nu ook. Dit gaat mij aan de rand van een bankroet brengen: telkens weer zie ik dingen waarvan ik het bestaan tot dusver niet vermoedde, maar waarvan ik me dan ook meteen afvraag of ik wel verder kan leven zonder. Neem nu zo'n smoorspoel met mijn initialen. Geen idee wat het is, wat ik ermee zou kunnen, maar dan meteen ook die onzekerheid: stel dat ik plotseling een smoorspoel nodig heb, zou het dan niet reuze handig zijn om er alvast een paar in huis te hebben?
Het lijkt wel een beetje op zo'n ouderwetse ijzerwarenwinkel, zoals vroeger C.B. Janssen, veel beter bekend als Spiekertiens Janssen, in de Wolweverstraat in Zwolle. Een winkel vol geheimzinnige laadjes met ondoorgrondelijke voorwerpen, en je had de moed niet om iets te vragen aan de stofjassen achter de toonbank. Ik sluit helemaal niet uit dat de webwinkel in kwestie zijn pagina's met opzet een tikkeltje rommelig uitvoert om het Spiekertiens Janssen-sentiment bij de bezoeker los te maken.
Enfin, in een van de nieuwsbrieven van deze week stond weer een Leuk Ding. Een data-tracker! Nooit van gehoord, maar ongetwijfeld onmisbaar. Natuurlijk heb ik 'm besteld, en gisterochtend werd hij door een opgewekte pakketpostdame afgeleverd.
Een data-tracker is een apparaatje, iets groter dan een usb-stick, dat om de haverklap contact maakt met een navigatiesatelliet. Je zet hem dus aan bij een wandeling of fietstocht. Na afloop daarvan zorgt de bijgeleverde software ervoor dat je je route in Google Earth kunt bekijken. Ongetwijfeld zijn er talloze smartphones die hetzelfde kunnen, maar voor mij is dit nieuw, en ik vind die technologie met die navigatiesatellieten fascinerend.
Het installeren van de software had nogal wat voeten in aarde (er zit een driver bij die een COM-poort simuleert op een USB-poort), het ding moest nog opgeladen worden, ik was veel tijd kwijt aan bejaardengym, kortom pas tegen de avond was mijn data-tracker bedrijfsklaar.
Nu gingen wij 's avonds uit eten met kennissen uit Eelde, dus het lag voor de hand dat ik mijn nieuwe aanwinst mee zou nemen. Na thuiskomst onmiddellijk de route bekeken. Zie het plaatje hieronder.
(over een paar dagen haal ik het kaartje weer weg, om niet langdurig allerlei lokatiegegevens prijs te geven)
Je ziet zeker wel wat er gebeurd is. Vlak voor de rotonde besloot ik de weg te verlaten, stuurde mijn Roemeense tank door een greppel, over een stuk bouwland en door het hek van het vliegveld. Vervolgens zette ik mijn weg in een werkelijk kaarsrechte lijn voort over Groningen Airport Eelde (altijd weer oppassen bij het oversteken der landingsbanen!) om vervolgens exact bij mijn gewaardeerde ex-collega J. in de tuin te belanden. Vandaar ben ik doorgereden naar eetcafé de Rooie Kater, met onderweg nog even een pirouette ter hoogte van museum De Buitenplaats.
In het eetcafé heb ik de data-tracker op ons tafeltje gelegd, waar het knipperende blauwe lichtje natuurlijk een aanzienlijke bijdrage leverde aan de sfeer. Voor de route naar huis heb ik toch maar voor het gebruikelijke asfalt gekozen.
Het meest opzienbarend vind ik wel, dat we gedurende deze rit van in totaal dik tien kilometer een hoogteverschil van meer dan duizend meter hebben overwonnen! Ik hoop dat de meting van de afgelegde afstand wat betrouwbaarder is.
Het lijkt wel een beetje op zo'n ouderwetse ijzerwarenwinkel, zoals vroeger C.B. Janssen, veel beter bekend als Spiekertiens Janssen, in de Wolweverstraat in Zwolle. Een winkel vol geheimzinnige laadjes met ondoorgrondelijke voorwerpen, en je had de moed niet om iets te vragen aan de stofjassen achter de toonbank. Ik sluit helemaal niet uit dat de webwinkel in kwestie zijn pagina's met opzet een tikkeltje rommelig uitvoert om het Spiekertiens Janssen-sentiment bij de bezoeker los te maken.
Enfin, in een van de nieuwsbrieven van deze week stond weer een Leuk Ding. Een data-tracker! Nooit van gehoord, maar ongetwijfeld onmisbaar. Natuurlijk heb ik 'm besteld, en gisterochtend werd hij door een opgewekte pakketpostdame afgeleverd.
Een data-tracker is een apparaatje, iets groter dan een usb-stick, dat om de haverklap contact maakt met een navigatiesatelliet. Je zet hem dus aan bij een wandeling of fietstocht. Na afloop daarvan zorgt de bijgeleverde software ervoor dat je je route in Google Earth kunt bekijken. Ongetwijfeld zijn er talloze smartphones die hetzelfde kunnen, maar voor mij is dit nieuw, en ik vind die technologie met die navigatiesatellieten fascinerend.
Het installeren van de software had nogal wat voeten in aarde (er zit een driver bij die een COM-poort simuleert op een USB-poort), het ding moest nog opgeladen worden, ik was veel tijd kwijt aan bejaardengym, kortom pas tegen de avond was mijn data-tracker bedrijfsklaar.
Nu gingen wij 's avonds uit eten met kennissen uit Eelde, dus het lag voor de hand dat ik mijn nieuwe aanwinst mee zou nemen. Na thuiskomst onmiddellijk de route bekeken. Zie het plaatje hieronder.
(over een paar dagen haal ik het kaartje weer weg, om niet langdurig allerlei lokatiegegevens prijs te geven)
Je ziet zeker wel wat er gebeurd is. Vlak voor de rotonde besloot ik de weg te verlaten, stuurde mijn Roemeense tank door een greppel, over een stuk bouwland en door het hek van het vliegveld. Vervolgens zette ik mijn weg in een werkelijk kaarsrechte lijn voort over Groningen Airport Eelde (altijd weer oppassen bij het oversteken der landingsbanen!) om vervolgens exact bij mijn gewaardeerde ex-collega J. in de tuin te belanden. Vandaar ben ik doorgereden naar eetcafé de Rooie Kater, met onderweg nog even een pirouette ter hoogte van museum De Buitenplaats.
In het eetcafé heb ik de data-tracker op ons tafeltje gelegd, waar het knipperende blauwe lichtje natuurlijk een aanzienlijke bijdrage leverde aan de sfeer. Voor de route naar huis heb ik toch maar voor het gebruikelijke asfalt gekozen.
Het meest opzienbarend vind ik wel, dat we gedurende deze rit van in totaal dik tien kilometer een hoogteverschil van meer dan duizend meter hebben overwonnen! Ik hoop dat de meting van de afgelegde afstand wat betrouwbaarder is.
woensdag 22 februari 2012
Etymologisch raadsel opgelost
Zelfs in het verre Japan overheerst een gevoel van opluchting, zo werd mij gemeld. Er is nu een eind gekomen aan een langdurige periode van martelende onzekerheid. Een vraagstuk, slechts vergelijkbaar met dat van de 'missing link' in de paleontologie, is opgelost. Het was bij mijn weten het allereerste taalkundige onderwerp dat bij P&W aan de orde kwam. Er is een aanvaardbare verklaring gevonden voor de etymologie van het woord fiets!
Theorieën, of zo u wilt theorettes, waren er genoeg. Zo zou het woord bijvoorbeeld afgeleid kunnen zijn van de naam van een fietsenmaker, Viets geheten. Zou mooi zijn, maar helaas was het woord fiets al lang gangbaar toen de goede man zich op het rijwielherstellen wierp.
Volgens anderen zou fiets zijn voortgekomen uit het haastig uitspreken van het woord 'velocipède'. Mwah, dan moet je wel een Balkenendiaanse slordigheid van spreken veronderstellen bij grote delen van de bevolking (Balkenende heeft er wel school mee gemaakt in het CDA, De Jager had het gisteren nog over de 'intersjonale gemeenschap'). Aannemelijker is dan nog dat het gaat om een afgesleten vorm van 'vitesse', want zo'n fiets ging natuurlijk heel wat sneller dan de voetganger en de trekschuit, ook al voordat de firma Shimano met die voortreffelijke derailleurs op de markt kwam.
Het zou volgens sommigen een onomatopee kunnen zijn, een klanknabootsing dus. Ik vermoed dat deze gedachte is opgekomen bij iemand die wel eens een wielrencriterium heeft bijgewoond. Maar het zijn niet de fietsen, die het 'fiets, fiets'-geluid maken, het zijn de renners, die hun neus schoonblazen. En het woord fiets is waarschijnlijk ouder dan dit soort wielrennerij.
Volgens de laatste inzichten, afkomstig van enkele gerenommeerde Vlaamse taalkundigen, zou de fiets eigenlijk beschouwd moeten worden als een soort reservepaard, een Vize-Pferd dus in het Duits. Dat voorvoegsel Vize kennen wij tegenwoordig vooral in de aanduiding Vize-Weltmeister, waarmee verslaggevers tot vervelens toe het Duitse voetbalelftal aanduidden. Dat door Nederlandse grensstreekbewoners onbegrepen Vize zou ons stalen ros dan tot 'fiets' gemaakt hebben.
Si non è vero, è ben trovato, zoals mijn oude leraar Nederlands op de kweekschool placht te zeggen, als we weer eens een woeste ad-hoc taaltheorie ontvouwden. Mij staat alvast die overgang van stemhebbend naar stemloos niet aan, zoiets gebeurt niet zomaar, maar vooruit, totdat er iets beters is bedacht wil ik het hier wel op houden.
Binnenkort op deze plaats: Ome Futs' voetbalhoekje en ook een stukje over nomofobie.
Theorieën, of zo u wilt theorettes, waren er genoeg. Zo zou het woord bijvoorbeeld afgeleid kunnen zijn van de naam van een fietsenmaker, Viets geheten. Zou mooi zijn, maar helaas was het woord fiets al lang gangbaar toen de goede man zich op het rijwielherstellen wierp.
Volgens anderen zou fiets zijn voortgekomen uit het haastig uitspreken van het woord 'velocipède'. Mwah, dan moet je wel een Balkenendiaanse slordigheid van spreken veronderstellen bij grote delen van de bevolking (Balkenende heeft er wel school mee gemaakt in het CDA, De Jager had het gisteren nog over de 'intersjonale gemeenschap'). Aannemelijker is dan nog dat het gaat om een afgesleten vorm van 'vitesse', want zo'n fiets ging natuurlijk heel wat sneller dan de voetganger en de trekschuit, ook al voordat de firma Shimano met die voortreffelijke derailleurs op de markt kwam.
Het zou volgens sommigen een onomatopee kunnen zijn, een klanknabootsing dus. Ik vermoed dat deze gedachte is opgekomen bij iemand die wel eens een wielrencriterium heeft bijgewoond. Maar het zijn niet de fietsen, die het 'fiets, fiets'-geluid maken, het zijn de renners, die hun neus schoonblazen. En het woord fiets is waarschijnlijk ouder dan dit soort wielrennerij.
Volgens de laatste inzichten, afkomstig van enkele gerenommeerde Vlaamse taalkundigen, zou de fiets eigenlijk beschouwd moeten worden als een soort reservepaard, een Vize-Pferd dus in het Duits. Dat voorvoegsel Vize kennen wij tegenwoordig vooral in de aanduiding Vize-Weltmeister, waarmee verslaggevers tot vervelens toe het Duitse voetbalelftal aanduidden. Dat door Nederlandse grensstreekbewoners onbegrepen Vize zou ons stalen ros dan tot 'fiets' gemaakt hebben.
Si non è vero, è ben trovato, zoals mijn oude leraar Nederlands op de kweekschool placht te zeggen, als we weer eens een woeste ad-hoc taaltheorie ontvouwden. Mij staat alvast die overgang van stemhebbend naar stemloos niet aan, zoiets gebeurt niet zomaar, maar vooruit, totdat er iets beters is bedacht wil ik het hier wel op houden.
Binnenkort op deze plaats: Ome Futs' voetbalhoekje en ook een stukje over nomofobie.
dinsdag 21 februari 2012
Enge dromen
De laatste week ben ik 's nachts een paar keer geteisterd door vreemde en nare onderwijsdromen.
1. Ik ben op schoolreisje, samen met mijn collega G., die in werkelijkheid nog eerder dan ik het onderwijs heeft verlaten. Overigens zit hij in mijn droom op een stuk boomstam snoepjes doormidden te snijden. Dat is nog tot daar aan toe, maar ik merk dat ik ál mijn vijftig leerlingen kwijt ben. Vijftig! Allemaal kwijt!
2. Mijn leerling M. de R. moet een CITO-toets inhalen. Om onduidelijke redenen gebeurt dit op de eerste verdieping van het kantoorgebouw van een dierentuin. In dat gebouw ontstaat vervolgens brand.
Van beide dromen is mij de eventuele afloop niet bijgebleven.
Ik houd mij aanbevolen voor deskundige duiding van een en ander.
1. Ik ben op schoolreisje, samen met mijn collega G., die in werkelijkheid nog eerder dan ik het onderwijs heeft verlaten. Overigens zit hij in mijn droom op een stuk boomstam snoepjes doormidden te snijden. Dat is nog tot daar aan toe, maar ik merk dat ik ál mijn vijftig leerlingen kwijt ben. Vijftig! Allemaal kwijt!
2. Mijn leerling M. de R. moet een CITO-toets inhalen. Om onduidelijke redenen gebeurt dit op de eerste verdieping van het kantoorgebouw van een dierentuin. In dat gebouw ontstaat vervolgens brand.
Van beide dromen is mij de eventuele afloop niet bijgebleven.
Ik houd mij aanbevolen voor deskundige duiding van een en ander.
maandag 20 februari 2012
Update spraakmakend
De reactie van "Onze Taal" op mijn vraag over de klemtoon bij het woord 'spraakmakend' luidt als volgt:
Geachte heer,
Hartelijk dank voor uw e-mail van dinsdag over 'spraakmakend'.
Van Dale geeft als klemtoon 'spraakmákend', maar voegt daaraan toe: 'bij attributief gebruik is 'spraak' beklemtoond'. Dus als 'spraakmakend' als bijvoeglijk naamwoord direct voor het woord staat waar het bij hoort, heeft 'spraak' de klemtoon: 'de spráákmakende gemeente', tegenover 'Het programma was spraakmákend.'
Dit verschijnsel doet zich vaak voor: 'Dat verschijnsel is algeméén', 'Welke deelnemer is onbekénd', maar 'Dat álgemene verschijnsel' en 'Welke ónbekende deelnemer.' In woordgroepen bestaande uit een samengesteld bijvoeglijk naamwoord en een zelfstandig naamwoord verschuift de klemtoon vaak naar links. Waaróm dit precies gebeurt, is onduidelijk, maar u kunt er meer over lezen in het fonologische handboek 'Fonologie' van Jan Kooij e.a.
(einde citaat)
Mooi. Het zijn dus inderdaad spráákmakende gebeurtenissen.
Geachte heer,
Hartelijk dank voor uw e-mail van dinsdag over 'spraakmakend'.
Van Dale geeft als klemtoon 'spraakmákend', maar voegt daaraan toe: 'bij attributief gebruik is 'spraak' beklemtoond'. Dus als 'spraakmakend' als bijvoeglijk naamwoord direct voor het woord staat waar het bij hoort, heeft 'spraak' de klemtoon: 'de spráákmakende gemeente', tegenover 'Het programma was spraakmákend.'
Dit verschijnsel doet zich vaak voor: 'Dat verschijnsel is algeméén', 'Welke deelnemer is onbekénd', maar 'Dat álgemene verschijnsel' en 'Welke ónbekende deelnemer.' In woordgroepen bestaande uit een samengesteld bijvoeglijk naamwoord en een zelfstandig naamwoord verschuift de klemtoon vaak naar links. Waaróm dit precies gebeurt, is onduidelijk, maar u kunt er meer over lezen in het fonologische handboek 'Fonologie' van Jan Kooij e.a.
(einde citaat)
Mooi. Het zijn dus inderdaad spráákmakende gebeurtenissen.
zondag 19 februari 2012
High-tech warfare
Het is oorlog tussen mij en die vieze stinkende vogeljagende buurtkatten, die onze tuin zien als een altijd toegankelijke kattenbak. Daarom heb ik mij bewapend met een ding dat voor dieren nare geluiden geeft, als de bewegingsmelder wordt geactiveerd. Er zit een zonnecelletje op, zodat ik niet steeds om nieuwe batterijen hoef te denken. In principe ben ik bereid tot maximaal drie van deze dingen te gaan, hoewel het mij dwars zit dat ik een hoop geld moet betalen om mij te verdedigen tegen andermans asociale opvatting van het houden van huisdieren.
Er bestaat ook een variant van met een watersproeier erop. Het nadeel daarvan is dat je permanent een tuinslang hebt liggen, maar als het hieronder afgebeelde apparaat niet helpt, sluit ik verdere escalatie zeker niet uit. Er bestaan ook dove katten, maar er zijn volgens mij geen waterliefhebbers onder.
Er bestaat ook een variant van met een watersproeier erop. Het nadeel daarvan is dat je permanent een tuinslang hebt liggen, maar als het hieronder afgebeelde apparaat niet helpt, sluit ik verdere escalatie zeker niet uit. Er bestaan ook dove katten, maar er zijn volgens mij geen waterliefhebbers onder.
Abonneren op:
Posts (Atom)



