dinsdag 21 januari 2025

 test

donderdag 9 februari 2023

 test

zaterdag 29 april 2017

Zwolle




Lijkt mij ook volkomen terecht.

zondag 16 april 2017

Haaspaas

Briljante Kleinzoon heeft verklaard niet meer in de Paashaas te geloven. Hij denkt dat 'opa en oma het verstoppen'. Tsk.

woensdag 8 maart 2017

Keuzestress

Hoe groot zou de kans eigenlijk zijn dat iemand op 15 maart moet kiezen tussen zoon en zusje?

maandag 27 februari 2017

Klassieke koppoter

Van de hand van briljante kleinzoon.




Rechts zien wij de gele trap naar de glijbaan en daaronder de glijbaan naar beneden. De losse gele lijn is een route-aanduiding.

vrijdag 27 januari 2017

Hug

'Als er daarna meer camera's komen, doen de heren nog een hug'.

Fraaie reconstructie in het AD (!) van de gang van zaken rond het aftreden van Van der Steur.


vrijdag 20 januari 2017

Vastberaden, doortastend, plichtsgetrouw

Het moet dus wel familie zijn, die Rijksveldwachter Futselaar, die in de eerste decaden der vorige eeuw zijn standplaats had in Mussel. Standplaats Mussel, o.k., maar hij aarzelde niet om zich ook buiten de grenzen van dat dorp te begeven om daar de misdaad te vuur en te zwaard te bestrijden. Helemaal naar Vledderveen bijvoorbeeld, waar, naar ik aanneem, nog steeds slechts fluisterend over de gebeurtenissen van die dagen gesproken wordt, waar moeders hun weerspannig kroost naar bed jagen met het dreigement dat ze Futselaar er anders wel eens even bij zullen halen, Vledderveen, dat de nationale pers haalde door de opzienbarende arrestatie en voorgeleiding van de winkelier S., die zijn nering in brand gestoken had. En die voorgeleiding was ook niet niks, want daarvoor moest hij naar Winschoten, en zelfs de Gado reed toen nog niet, denk ik.  Hoe het ook zij, een en ander vond zijn weergave in het volgende bericht:


Betekent dit nu dat Futselaar zich uitsluitend bekommerde om Vledderveners met een pyromane inslag? Wij dachten toch van niet. Noemen wij bijvoorbeeld de geruchtmakende diefstal van een lam in het nietige Blekslege (we schrijven 1927). Met vereende krachten grepen de Rijksveldwachter en zijn gemeentelijke collega de onverlaat in de kraag. Het bleek een zekere Scheper te zijn, nomen est omen, die bovendien nog eens afkomstig bleek uit Mussel. Geen wonder dat de dief voor zijn wandaden uitweek naar Blekslege, want in Mussel regeerde immers diezelfde Futselaar met ijzeren vuist.


Werkelijk niets was deze crimefighter te min. Dat blijkt wel uit het bericht over de diefstal van wasgoed. Terecht merkt de verslaggever in onderstaand artikel op, dat deze goederen niet aan de dief toebehoorden. Let wel, het was een heterdaadje! Zo werd de waakzaamheid van de onverschrokken Rijksveldwachter beloond. Het was er eentje van Kopstukken, die zich vergreep aan het lijfgoed van een eerzaam inwoner van Mussel. Dit was overigens in 1925.


Ook als natuurbeschermer was deze Futselaar, ik zou haast zeggen deze Futselaar avant la lettre, niet te veronachtzamen. Een illegale mollenvanger werd genadeloos door hem in de boeien geslagen (1925). Het lijkt boud gesproken, maar ik zie een oorzakelijk verband met het feit dat wij in 18 jaar Yde nog steeds geen enkele mol in de tuin hebben gehad. Het zijn dankbare diertjes en zoiets spreekt zich natuurlijk rond.



Plichtsgetrouw was hij inderdaad ook. Als zijn plicht hem naar Terapelkanaal riep, dan ging hij naar Terapelkanaal, dan liet hij zijn geliefde Mussel achter zich, zij het dan ook op detacheringsbasis.


Maar tenslotte zette hij zijn carrière vanaf 1930 voort in Overijssel. Need I say more? Naast al die prijzenswaardige eigenschappen ook nog eens goede smaak!

Er zijn nog meer van dergelijke vermeldingen. Opvallend is, dat zowel de voorletters H, D. als R. voorkomen, wat bijvoorbeeld Hans, Duurt en Ralf zou kunnen betekenen. Maar ik kan me niet voorstellen dat er in Mussel meer Rijksveldwachters met de achternaam Futselaar werkzaam waren, dus dit heeft waarschijnlijk zijn oorsprong in slordige journalistiek.

Hoe weet ik dit allemaal en waar heb ik die krantenknipsels vandaan? Daar heb je delpher voor. Ik wist dat het bestond, ik heb het vanochtend pas voor het eerst geprobeerd, en ik ben er uren ademloos mee bezig geweest. Er komen nog meer Futselaria in dit blog!

donderdag 12 januari 2017

Autohistorie

Voor degenen die de kluts zijn kwijtgeraakt heb ik onze volledige autohistorie, voor zover te reconstrueren, even in een spreadsheet gezet.


Eerste conclusies: de Skoda Yeti (nog steeds een fantastisch ding) is al onze vierde rode auto! En de garage in Veendam is de enige waar we twee keer een auto hebben gekocht - en beide keren was dit vrij toevallig. Behalve de twee lelijke eenden waren ze allemaal gebruikt tot zeer gebruikt.

Update: het kenteken van de Simca was  63-79-DV.

maandag 2 januari 2017

2017

Onze nieuwjaarsboodschap staat hier.

Update: hm, nu we ze ook op papier hebben blijkt 10 bij 10 toch wel vrij klein te zijn.

woensdag 14 december 2016

Spouw

Dat hadden we natuurlijk jaren geleden al moeten doen, het isoleren van de spouwmuur, dan hadden we het nu al terugverdiend. De voorgevel en de achtergevel, de oostgevel en de westgevel dus, zijn tijdens onze verbouwingen in de eerste jaren dat we in Yde woonden helemaal vernieuwd en dus ook geïsoleerd. Maar aan de zijgevels was nog nooit iets gebeurd en dat kon je goed voelen als je een hand op een 'oude' muur legde en de andere op een 'nieuw' stuk.

Onze bank, de ASN, stimuleert isolatie en daardoor geprikkeld had ik een paar weken geleden een offerte aangevraagd. Er is een meneer komen kijken en die vond dat onze muren daar heel geschikt voor waren. Vandaag zijn de spouwen gevuld met minerale wol. Het is een elegant proces: ze boren gaatjes in de voegen, zo'n beetje om de meter, spuiten er isolatiemateriaal in en maken de gaten weer dicht.

In drie uur was de hele klus geklaard; gaten weer dicht, troep opgeruimd, en isolerende spouwmuren. Misschien is het omdat ik het zo graag wil, maar ik had meteen al het gevoel dat het behaaglijker werd in huis. Helaas geldt dat niet voor Beminde Echtgenote. Die heeft het eigenlijk altijd koud, en de cv slaat nu natuurlijk minder gretig aan. Ach ja, je bent voor 1/8 Molukse prinses of je bent het niet...  Zoals je de prinses op de erwt hebt, heb je natuurlijk ook de prinses bij minder dan 25 graden. De meterstanden zullen uitwijzen wie gelijk heeft.


vrijdag 25 november 2016

Ongeoorloofde samentrekking bij RTVOost

Een bericht over een politiemedewerker die wordt verdacht van overtreding van de Opiumwet eindigt met de volgende zin:

'In afwachting van de uitkomsten hiervan is de medewerker buiten functie gesteld en de toegang tot politiegebouwen en -systemen ontzegd'.

Ja kijk, dat kunnen we natuurlijk niet hebben, een beetje ongeoorloofd gaan zitten samentrekken. Immers: de laatste twee stukken van de zin zijn samengetrokken in het woord 'medewerker'. Allemaal leuk en aardig, maar die medewerker is het onderwerp van 'is buiten functie gesteld' en het meewerkend voorwerp van 'de toegang () ontzegd'. Makkelijk te controleren door persoonlijke voornaamwoorden te gebruiken: hij is buiten functie gesteld, en hem is de toegang ontzegd.

Ik zou willen zeggen: "Waar zijn wij mee bezig, mevrouwtje?"

donderdag 24 november 2016

Past eindelijk

Door en door lollige grootouders als we zijn, hadden we ter gelegenheid van de geboorte van Tweede Kleinzoon voor hem een PECZwolle-rompertje gekocht. Dat viel nogal aan de ruime kant, zoals eerder al in dit blog te zien was.


Inmiddels zijn we een dikke vijf maanden verder. Het knaapje is krachtig gegroeid en zie: het bewuste rompertje past nu uitstekend!


Het is duidelijk dat de toekomstige hooligan dit kledingstuk in hoge mate waardeert. Dat hij tegenwoordig pal tegenover de trainer van het concurrerende SC Heerenveen woont zou in de toekomst tot identiteitsproblemen kunnen leiden, maar vooralsnog hebben wij alle vertrouwen in een goede afloop.


zondag 13 november 2016

Laat debuut

Zevenendertig Nederlanders waren er naar schatting nog over, die nog niet iets via Marktplaats gekocht of verkocht hadden. En nu zijn het er  nog 36, want ook ik behoor inmiddels niet meer tot die selecte groep.

Dat zit zo: als wij een andere auto hebben, dan vind ik het leuk om daar ook een miniatuur-uitvoering van te bezitten. Gek genoeg was dat voor de Dacia geen probleem, daar liep ik gewoon tegenaan. Maar probeer maar eens een rode Skoda Yeti te vinden van het model van voor 2014, dus met die leuke ronde mistlampen die hem zo'n vriendelijk uiterlijk geven - rood met een zwart dak is helemaal uitgesloten, maar ik kan altijd nog het dak zwart maken.

Een lange zoektocht op Nederlandse, Duitse en Engelse model-auto-sites, waaronder obscure, leverde niks op. Ja, wel dat zo'n autootje ooit gemaakt was, maar vooral dat het niet meer leverbaar was, ook niet meer bij de eveneens Tsjechische fabrikant.

De wanhoop nabij ben ik in arren moede dan ook maar op Marktplaats gaan zoeken. Ik houd namelijk helemaal niet van handel drijven met particulieren en je leest vaak genoeg iets over oplichting via Marktplaats. Enfin, met enige moeite (ik vind de bediening van de site van Marktplaats niet altijd even intuïtief) trof ik zegge 1 exemplaar van een rode Skoda aan. Om contact te leggen bleek je een account te moeten aanmaken (nog iets waar ik een hekel aan heb) en dat heb ik dus maar gedaan. Vervolgens heb ik de aanbieder gevraagd of het écht wel om de uitvoering met de ronde mistlampen ging en hij (een oudere heer uit de omgeving van Nijmegen) was zo attent mij een overtuigend fotootje te sturen. Erbarmelijk zakenman als ik ben heb ik de vraagprijs ook geboden, het bedrag overgemaakt en waarachtig, enkele dagen later arriveerde in een grote doos vol met papiershredder-reepjes een mooi doosje met het felbegeerde artikel.

En mooi is-ie. Eigenlijk haast net zo mooi als de echte, en inderdaad met de juiste mistlampjes. Ik heb begrepen dat hij veel waardevoller is als ik hem in het doosje en op zijn plateautje laat, maar de verleiding om er eens lekker mee te gaan spelen is wel heel sterk. Bovendien wordt het nog lastig Briljante Kleinzoon daarvan te weerhouden.


Inmiddels rijden we al bijna twee weken met de echte, en we vinden het een geweldige auto. Wegligging en besturing zijn fenomenaal, hij werpt in het donker enorme lichtbundels voor zich uit, zodat ik mijn huiver voor 's nachts rijden overwin, hij geeft een geweldig gevoel van veiligheid. En ondanks de weinig aerodynamische vormgeving rijdt hij merkbaar zuiniger dan de Roemeense tank.

Hoewel dit de soberste Yeti is die destijds te koop was, heeft hij toch wel een paar leuke opties. Ik noemde al de sproeiers voor de koplampen (onzin natuurlijk, van alle auto's hiervoor heb ik nog nooit de koplampen schoongemaakt), hij heeft een regensensor, zodat - in eerste instantie tot onze schrik - de ruitenwissers spontaan aan de slag gaan, en je kunt de voorste zijramen ook met de afstandsbediening sluiten, als je al uit de auto bent. Ik geloof zelfs dat ze na tien minuten vanzelf dichtgaan, maar dat geduld heb ik nog niet opgebracht. En hij trekt de caravan geweldig goed, die hebben we vorige week met de Yeti naar de stalling gebracht.

In de bijna zes jaar dat we de Dacia hadden, heeft die zegge en schrijve één maal de autowasstraat gezien. Ik sluit helemaal niet uit, dat we het ritme voor de Yeti opschroeven tot eens per drie jaar, wat zeg ik, misschien wel eens per twee jaar!

dinsdag 1 november 2016

Van Roemeense tank naar Tsjechische pantserwagen

Met beklemd gemoed hebben we vandaag afscheid genomen van onze achterdeurtjes en de Dacia Logan die er omheen zat. Bijna zes jaar hebben we erin gereden, 105.000 kilometer, enorme hoeveelheden goederen vervoerd, de Kip getrokken, en dat alles zonder problemen. Eigenlijk was het ook nog niet beslist noodzakelijk om hem te vervangen, maar door een buurman kwamen we in een showroom terecht en we kregen daar de smaak te pakken.

De opvolger is een Skoda Yeti. Eigenlijk vind ik trouwens dat je als Zwollenaar Schoda moet zeggen, net zoals Scapino daar hypercorrect Schapino heet. Natuurlijk waren we voornamelijk op zoek naar een andere Dacia, de Sandero bijvoorbeeld, maar bij een van de dealers stond dit voertuig en ik viel er als een baksteen voor. Voornamelijk vanwege het model: een sympathieke blokkendoosauto met grote ramen; je kunt namelijk tegenwoordig haast geen auto kopen die niet van die rare schuin oplopende achterraampjes heeft. Daarnaast wil een mens toch tenminste een keer in zijn leven een auto hebben met sproeiers voor de koplampen. Bovendien is Briljante Kleinzoon bezeten van jeeps en dit komt aardig in de buurt.

Deze auto was in 2014 trekauto van het jaar. Helemaal snappen doe ik dat niet, want hij heeft hetzelfde aantal pk's als de Dacia, dus het verschil zal wel in dat geheimzinnige koppel liggen. Verder is het handig dat je de achterstoelen er helemaal uit kunt halen, net zoals dat kon met de achterbank van de eenden die we van 1972 tot 1976 reden.

De Yeti is nogal woest gekleurd. Tweekleurige schoenen vind ik al vrij ordinair en dat geldt ook voor tweekleurige auto's. Deze is rood van onderen en zwart van boven! We nemen dat op de koop toe, met in ons achterhoofd de gedachte dat een auto met dit uiterlijk heel geschikt is om te figureren in een strip van IJsbrand Oost (attentie IJsbrand, het gaat hier om de versie met ronde mistlampen). We reken er een beetje op de Skoda in IJsbrands volgende album ergens in het altijd ruimschoots aanwezige verkeer aan te treffen.

Er zit ook een element van continuïteit in. De allereerste auto van wijlen mijn schoonvader, we hebben het nu over de jaren '50, was, inderdaad, een rode Skoda cabriolet. Dat wil zeggen, oorspronkelijk had de auto een andere kleur, maar hij heeft hem eigenhandig met de achterkant van een stofzuiger overgespoten. Helaas leverde dat nogal wat putjes op en verschoot het rood op den duur naar roze, maar het was eens een rode Skoda.  Hij moet er, vermoed ik, ongeveer zo hebben uitgezien:

De overlevering wil, dat de motor bij het bestijgen van een middelhoge brug al aan de kook raakte.

Anderzijds was mijn eerste auto een Oost-Duitse Trabant. Skoda, Trabant, Dacia: eigenlijk is een nieuwe Skoda een niet onlogische stap in deze reeks Oost-Europese voertuigen: aan een Moskvitsj is nauwelijks te komen, een Lada zou nog een optie zijn geweest, maar eigenlijk is dat tegenwoordig ook gewoon een Dacia.


woensdag 26 oktober 2016

Superieure moordenaars

Wederom interessant artikel in de NRC over door katten veroorzaakt leed. Wat ik mij nooit had gerealiseerd: vleermuizen lijken de voornaamste slachtoffers onder de zoogdieren te zijn.


Eerste schooldag (en)

Zondag was Briljante Kleinzoon jarig. Hij werd vier en dat gebeurde in Heerenveen, want daar zijn ze heen verhuisd vanwege de aanwezigheid van een NS-station (uit Drachten kom je alleen met de bus weg). Het nieuwe huis heeft een zeer aanzienlijke tuin, waar ook onmiddellijk al heel wat te oogsten viel, en ook overigens heeft het tal van voordelen ten opzichte van het vorige, zeker vanuit het perspectief van de oppassende grootouders (waarbij de klemtoon zowel op òp als op pàs kan liggen). Het is natuurlijk wel 20 kilometer verderop, maar dat overleven we wel.

Als je vier wordt, word je geacht je schoolloopbaan aan te vangen en dat is inmiddels ook gebeurd. Dinsdag pas, want de school gooide er de maandag na de herfstvakantie meteen een margedag tegenaan; heel goed, zo weten die prille ouders waar ze aan toe zijn. Natuurlijk was hij al een paar keer op proef geweest, bij welke gelegenheid hij de kleuterjuffen ongetwijfeld heeft verbijsterd met zijn eloquentie en getalinzicht. Toch maakte hij, zegt men, dinsdagochtend een gespannen indruk. Hij verklaarde buikpijn te hebben en "het wordt wel erger".

Eenmaal toch op school viel het kennelijk mee, want hij was tevreden over zijn eigen functioneren ter plaatse en vandaag is hij dan ook even welgemoed vertrokken als teruggekomen. Overigens ligt de school op vijf minuten lopen van zijn huis, en hetzelfde geldt voor de kinderopvang, waar Tweede Kleinzoon enige dagdelen per week zal vertoeven.

Morgen halen wij hem, deo volente, van school, en daar verheugen we ons erg op. Zijn vader heeft de juf al gewaarschuwd dat opa en oma onderwijzers in ruste zijn, maar zij gaf te kennen daarmee wel te kunnen omgaan.


zondag 23 oktober 2016

Paul Scheffer echt helemaal van het padje

Binnen anderhalve minuut, in een gesprek in Buitenhof waarin hij de door mij zo bewonderde Noam Chomsky parafraseerde, binnen die anderhalve minuut gebruikte hij zowel beseffen mét wederkerend voornaamwoord ('we moeten ons beseffen') als realiseren zónder wederkerend voornaamwoord ('we moeten realiseren dat '). Kennelijk bestaat bij hem enig besef dat er iets mee is, maar heeft hij geen idee wat precies. Die man schrijft boeken nota bene!

Voor twijfelaars: zie hier.


donderdag 20 oktober 2016

Alweer Störtebekerdag!

Ik neem aan dat jullie deze dag allemaal op gepaste wijze gevierd hebben. Mocht je vergeten zijn hoe het ook alweer zat: zie hier.

De cafés zijn nog uren open!


dinsdag 11 oktober 2016

Biatlon

Beminde Echtgenote brengt winterdagen graag door met kijken naar biatlon. Dat wil zeggen: op de tv, want voor geen goud zou ze zelf naar de wintersport afreizen. Maar biatlon op tv, dat vindt ze heel leuk, en als boogschutter heeft ze natuurlijk wel affiniteit met het schietonderdeel.

Ik moet zeggen, het heeft ook wel wat. Ole Einar Bjoerndalen en Thora Berger zijn graag geziene gasten in onze huiskamer. Frisse jongelui die zich door fraaie landschappen verplaatsen, met blosjes op de konen van kou en inspanning, overal knisperende sneeuw en met een vaak zeer afwisselend wedstrijdverloop; echt dat je zegt: "gezonde en faire sport voor fijne jonge mensen".

Hoe anders is de werkelijkheid. Niet alleen bestaat ook in de biatlonwereld het verschijnsel doping, maar er is ook sprake van matchfixing, zoals de eminente IJsbrand Oost onthult in zijn nieuwste album, Schaduwspel geheten. Onder de onschuldig ogende oppervlakte blijkt zich een web van intriges en valsspelerij te bevinden, dat in dit stripverhaal genadeloos wordt blootgelegd.

Ik heb al eens uitgelegd, dat een boek voor mij pas echt een boek is als de auteur het hier in huis persoonlijk komt afleveren. Toevallig viel dat genoegen mij een paar weken weer eens ten deel in de persoon van IJsbrand. Hij kan inmiddels wel beschouwd worden als de schepper van een heel oeuvre en een deel daarvan heb ik van tamelijk nabij tot stand zien komen. Tot dat oeuvre behoort trouwens ook het portretje dat je in de rechter kolom van dit blog ziet.

Mijn exemplaar van Schaduwspel is die avond voorzien van een fraaie tekening met opdracht, iets wat jullie niet zo makkelijk voor elkaar zullen krijgen, maar ook zonder dat is aanschaf van Schaduwspel zeker de moeite waard!