donderdag 23 juni 2016

Wim en Taco

Van Wim Pijbes was ik al niet zo'n enorme liefhebber. De veenkoloniaal past bescheidenheid, zo al niet nederigheid, vind ik, en niet de zelfingenomenheid die hij ten toon placht te spreiden. Maar die Taco Dibbits, die hem opvolgt als directeur van het Rijksmuseum (tegenwoordig helaas ook bekend als Rijks museum), dat is helemaal een ramp. Twee keer heb ik het spotje gezien waarin hij zich zo opzichtig encanailleert met de beruchte schreeuwlelijk Martin Nieuwerkerk, en nu al ben ik zo ver dat ik bij zijn verschijnen op het scherm onmiddellijk op de mute-knop druk. Wat een pedant ventje, en van de nobele regels van de progressieve assimilatie van stem heeft hij ook al geen kaas gegeten.





3 opmerkingen:

ROH zei

Ik vind het wel een klein onderzoekje waard, waarom de schrijver zich zo ergert aan mensen die verwaand of vergelijkbaar zijn. Wat zit daar achter?

HF zei

Progressieve assimilatie van stem is het hoofdcriterium.

IJsbrand Oost zei

Je had hem eens moeten zien in de overigens voortreffelijke documentaire 'Het nieuwe Rijksmuseum' toen de functie van directeur aan hem voorbij ging. Hij was er zo van overtuigd dat hij het nieuwe baasje zou gaan worden... Eigenlijk heeft hij nu slechts de troostprijs gekregen.