Onze briljante kleinzoon heeft momenteel twee prominente hobby's: tuksen en stenen zoeken - of eigenlijk vooral stenen vinden. Een eenmaal geraapte steen knelt hij krampachtig in zijn vuist en hij is er moeilijk toe te bewegen hem uit handen te geven. Toch kan het vasthouden van een steen nog knap lastig zijn bij het beklimmen van het trapje naar de glijbaan of bij het naar beneden glijden, als je je ook nog een beetje vast wilt houden. Als hij zich eindelijk heeft laten overtuigen mag de steen in de jaszak van opa of oma, met gevolg dat onze gezamenlijke jassen inmiddels toch zeker een middelgroot hunebed bevatten.
En tuksen dus. Hij kan lang achter elkaar aan het tuksen zijn. Maar toen ik dat aan iemand wilde vertellen, ontmoette ik slechts blanco blikken. Je weet wel, tuksen! Tuksen??? Zelf heb ik het altijd beschouwd als een volstrekt normaal, zij het weinig gebruikt, Nederlands woord. Gewoon, soms tukste je en meestal niet (de laatste jaren steeds minder, nu ik erover nadenk). Maar niemand die dit woord kent! Zou het iets Zwols zijn? In dat geval zouden mijn dierbare zusje en mijn eveneens dierbare nichtjes(grotendeels in Zwolle opgegroeid) moeten weten wat het is, om nog maar te zwijgen van een prominent Zwollenaar als mijn jongste zoon (zijn oudere broer had geen idee wat tuksen is). Maar misschien heb ik het in mijn prille jeugd wel zelf verzonnen, al denk ik van niet. In elk geval ken ik geen synoniem in gangbaar Nederlands.
Lezers, lezeressen! Laten jullie mij weten of jullie het woord tuksen kennen?
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

1 opmerking:
Tuksen staat in het Zwols woordenboek (waardoor ik nu ook de betekenis ken), met overigens de vermelding dat het woord ook in Kampen bekend staat. je loopt dus het risico dat je Kampens dialect aan het aanhalen bent.
Een reactie posten