Goed, we hebben dus een paar weken op Chios doorgebracht. Chios, dat onder kenners ook wel beschouwd wordt als het Karlstad onder de Griekse eilanden, terwijl (een Homerische vergelijking lijkt me hier wel gepast) Karlstad dan weer gezien kan worden als het Stadskanaal van Zweden. Karlstad is als Stadskanaal en Chios is als Karlstad - behoorlijk saai dus.
Stadskanaal neemt een belangrijke plaats in in onze familiegeschiedenis. Een van onze zoons, ik wil hier niet specifieker zijn, is er ooit in geslaagd om een busreis met als doel een vriend in Kropswolde, vlak bij Hoogezand,te eindigen in Stadskanaal, misschien wel 50 kilometer verderop, doordat hij verzuimde de bus bij de halte Kropswolde te verlaten. Pas in het holst van de nacht keerde hij bij zijn dodelijk ongeruste ouders terug - we hebben het hier uiteraard over de tijd van vóór de mobiele telefonie.
In Karlstad zijn we een keer gestopt met ons gezin en we hebben de auto er ook daadwerkelijk verlaten, maar zijn er haastig in teruggevlucht en hebben de stad spoorslags verlaten vanwege de deken van ondraaglijke saaiheid die op ons neerdaalde. Karlstad is bij ons spreekwoordelijk.
Natuurlijk heeft Chios lieflijke baaitjes en pittoreske dorpjes, maar daarmee kom je niet ver in de concurrentie met de honderden andere Griekse eilanden, want die hebben dat allemaal ook. Het moet dan ook in uiterste nood zijn geweest dat de lokale VVV's hebben besloten het eiland toeristisch te profileren met, c.q. als unique selling point te kiezen voor, jawel, de mastiekwinning.
Meer dan een halve eeuw heb ik geleefd in de geruststellende zekerheid dat mastiek een soort dakbedekking voor platte daken was. Nu is ons gebleken dat mastiek ook een soort hars is die zeer langzaam uit de plaatselijke mastiekbomen vloeit, als er een specifieke snede in de bast is aangebracht. Je kunt je wel voorstellen dat die toeristen staan te springen van opwinding als er weer eens een druppel mastiek vrijkomt. Ze krijgen bovendien ook nog eens te pas en te onpas mastieksnoepjes aangeboden en verder wordt het spul gebruikt voor kauwgom, schoonheidsmiddelen en vroeger ook nog als vernis voor schilderijen.
Ik kan heel aardig uit de voeten in het winkelcentrum van Eelde en op de loopband van de fysiotherapiezaal van de Dilgt, maar ik merkte dat het nog wel iets anders is om over een uiterst onregelmatig keienstrand in zee te komen om daar een snorkeltje te leggen. Bovendien had ons appartement alleen maar wegen met een gevoelshelling van 45 graden in de omgeving, waren winkels en eetgelegenheden alleen via een fikse autorit bereikbaar en waren het pand en de omgeving rijkelijk voorzien van leuningloze trappen, dus we waren maar wat blij dat we de gelegenheid kregen te verhuizen naar een accomodatie die iets vriendelijker was voor de fysiek enigszins beperkte medemens. Van daar uit hebben we nog aardig wat leuke strandjes ontdekt.
De reisorganisator had het wijs geoordeeld ons een Fiat Panda ter beschikking te stellen. Het rijden daarin is een hele schok voor wie de ruimte, de kracht en het comfort van een Roemeense tank gewend is. Zo'n helling van zeg maar 45 graden kwam ik alleen met rokende banden op, het motortje heeft vrijwel geen trekkracht na de eerste versnelling, en in de andere versnellingen heeft de Panda een enorm hoog toerental, zodat je, als je het gas loslaat, toch met een behoorlijke snelheid doorrijdt; zo hebben wij menig onschuldige Griek in gevaar gebracht, om nog maar te zwijgen van de alom tegenwoordige katten. Die lagen daar gewoon midden op straat te slapen. In stilte had ik er natuurlijk graag een paar geraakt, maar mijn beminde echtgenote stond dit niet toe. Zo heb ik heel wat kilometers afgelegd, met de voet van het gas en alsmaar bijremmend, laverend tussen slaperige katten.
Zo'n moderne Panda heeft heel wat metertjes en elektronische grapjes, maar ik was heel blij toen ik op parkeerplaats P3 van Schiphol in mijn vertrouwde Dacia kon stappen. Die deed het natuurlijk meteen, ook na ruim twee weken stilstaan.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

2 opmerkingen:
Ha grumpy old man!
Goed te lezen dat jullie een enerverende reis achter de rug hebben... De les die getrokken kan worden is nimmer auto's met eigennamen te berijden: Panda, Croma, alsook Picanto. Het wachten is nu nog op de VW Soufflé...
Echter, je schrijft in je relaas op zeker moment: "als er een specifieke snede in de hars is aangebracht"... Ik neem aan dat je bast bedoelt.
Groet en tot binnenkort wellicht?
J.
J.: inderdaad, de bast! Ik heb de fout hersteld. Zeker tot binnenkort, want als ik me niet vergis is Nieuwjaar inmiddels voorbij en zouden we nog steeds een keer naar de Kater...
Een reactie posten