donderdag 11 augustus 2011

Handige doceerflacon

Dit weblog lijkt hoofdzakelijk over fonetische en fonologische verschijnselen te gaan (en natuurlijk over mijn ergernissen over de uitwassen daarvan). Oorspronkelijk was het mijn bedoeling veel over waterwantsen te schrijven, en dat zal er misschien ook nog wel van komen, maar het is hier de laatste tijd echt geen weer om lekker op je buik langs een slootje te liggen.
Ik heb maar weinig lezers: een historicus in Nishinomya, een striptekenaar in Assen, een piloot in Barcelona, een politicus in Zwolle, een biochemicus in Finsterwolde, mijn echtgenote, en dan heb je het wel ongeveer gehad. Ik ben ook niet bepaald op zoek naar een groot publiek: het weblog is zo ingesteld dat het niet door googelen te vinden is. Wie het kent, kent het waarschijnlijk doordat hij of zij er door mij op opmerkzaam is gemaakt.
Dat je je lezers eigenlijk allemaal persoonlijk kent, heeft een nadeel: je voelt je schuldig als je een paar dagen niks schrijft, terwijl je met behulp van je tellertje ziet dat er intussen wel bezoek is geweest. Daarom zou ik een lans willen breken voor het gebruik van RSS-feeds. Deze site genereert zulke feeds en als je nu een zogenaamd feedreadertje hebt, dan krijg je vanzelf een seintje als er een nieuw stukje is verschenen. Moderne browsers kunnen het trouwens ook zelf. Het verbaast me telkens weer dat deze techniek zo weinig populair is, en dat ook jongere en professionelere automatiseerders er niet toe te bewegen zijn het te gebruiken. Zelf houd ik tientallen weblogs bij door middel van rss-feeds en ik moet er niet aan denken telkens en dan meestal voor niks al die pagina's te moeten afstruinen.

Ter zake. Naast de eerder vermelde s-vrees (sigmafobie) bestaat er ook nog zoiets als z-vermijding. Die manifesteert zich het duidelijkst bij het woordpaar doceren/doseren. Er zijn heel wat mensen die het woord doseren niet over hun lippen kunnen krijgen, althans niet uitgesproken zoals het moet: met een Z-klank erin. Ze spreken het uit als doceren! Lang geleden al, toen ik nog 's morgens vroeg op de fiets van Lewenborg naar Helpman ging, met zo'n radiodingetje in m'n oor, hoorde ik voor het eerst (vlak bij dat gebouw met die grote ketting) een reclamespotje over een wasmiddel dat zo goed te doceren was.
Zulke reclamespotjes bestaan nog steeds. Ze brengen in mij een neiging tot ruim gedoceerd geweld teweeg.
Ik kan nou even de voorbeelden niet noemen, want ik heb haast om dit stukje te plaatsen, opdat ik niemand teleurstel, die geen RSS-feeds wil gebruiken. Het is me wat.

1 opmerking:

Ralf zei

Het zal je deugd doen dat ik dit stukje dankzij mijn RSS reader heb opgemerkt en gelezen.