vrijdag 3 juni 2016

Onderhevig

De weerman van RTL4 gisterochtend: 'De mist is aan oplossing onderhevig'.
Dat we niet denken dat die mist gewoon oplost ofzo.

Jipsingboermussel: het bestaat

Ongetwijfeld heeft onze aanschaf van een caravan, een half jaar geleden, hier en daar onder mijn gewaardeerde lezers enige scepsis teweeg gebracht. Een ouder echtpaar immers, eigenlijk al met één been in het graf, een echtpaar waarvan de man bekend staat om zijn weinig avontuurlijke inslag ('ik hoef niet meer zuidelijker dan Assen') en de vrouw om haar kouwelijke aard ('ik zit hier te blauwbekken'), wat moeten die met zo'n ding?

Ik moet toegeven dat ik zelf gedurende de afgelopen winter ook wel enige twijfels had over deze impulsaankoop en dat ik maar wat blij was dat ik de optie had opengehouden waarbij Beminde Echtgenote hier op de oprit zou kamperen terwijl ik op het huis paste, want dat moet tenslotte ook gebeuren.

Maar toch, we zijn inmiddels al drie keer met de caravan weggeweest; niet alleen in Drenthe, waar we bijna doodgevroren zijn, maar ook in meer exotische provinciën als Overijssel en Groningen. Zo waren we in het Hemelvaartsweekend op een camping in Beerze, bij Ommen. Dat was een leerzame ervaring: voor het eerst in 50 jaar kamperen waren we genoopt een plek te reserveren en als we dat niet hadden gedaan waren we onverrichterzake huiswaarts gekeerd, want de camping was helemaal vol. Wel mooi trouwens, camping De Roos in Beerze, aan een dode arm van de Vecht, en uitstekend geoutilleerd, en verboden voor honden, maar van kamperen met Hemelvaart zien we voortaan toch maar af.

En nu hebben we dik een week gestaan op de camping bij Sellingen, waar we vorig jaar (toen we de caravan nog huurden) ook al waren geweest. Ditmaal hadden we ook onze fietsen meegenomen en dat bleek heel goed te kunnen in de Kip Shelter met zijn brede deur aan de achterkant. We hadden misschien wel het mooiste plekje dat we ooit op een camping hebben gehad: volledige privacy, enorm veel zingende vogels (het was jammer dat we niet een geroutineerde vogelaar als Eddie of Han bij ons hadden) en een schitterend uitzicht. We hebben er ook daadwerkelijk gefietst, tot in het buitenland aan toe (afbeelding) en we zijn wederom gevallen voor de schoonheid van Westerwolde, dat nog het meest lijkt op het Salland uit mijn kinderjaren, bomen in het weiland, zandpaden langs korenakkers, dat werk. En een extra attractie van Sellingen vormen natuurlijk de eminente pindakoeken van de plaatselijke bakker, waarvan ik al eerder gewag maakte.





 Echt in Jipsingboermussel zijn we niet geweest, maar wel in Jipsinghuizen en in Musselkanaal, dus dan kan het niet ver weg zijn geweest.


maandag 23 mei 2016

Virtueel fietsen

De andere oudjes ruw terzijde stotend heb ik mijn plaats op het apparaat veroverd en ik heb die ook niet meer afgestaan tot de fysiotherapiezaal van De Dilgt sloot - de dienstdoende therapeuten hebben mij weliswaar voorgesteld de nacht daar door te brengen, maar dat zou wat praktische bezwaren met zich meegebracht hebben.

Op zichzelf was het niets nieuws, de stoelfietstrainer. Uren heb ik er tijdens mijn  opname in De Dilgt op versleten; een eenvoudig apparaat waarmee je vanuit een gewone stoel, of in mijn geval destijds een rolstoel, met je benen een stel trappers kon ronddraaien. Gelukkig zaten er wat metertjes en tellertjes op, zodat ik geleidelijk aan mijn grenzen kon verleggen. Uitermate nuttig, maar ook behoorlijk saai, vooral als het ding tegen een blinde muur staat. Sinds ik enigszins mobiel was geworden heb ik dit apparaat dan ook geen blik meer waardig gekeurd.

Maar nu! Nu hadden ze er een zeer goed en groot beeldscherm aan gekoppeld. Je kon een stad kiezen om in rond te fietsen en men had de goede smaak gehad om ook het prachtige Zwolle in het repertoire op te nemen. Het systeem genereerde schitterende beelden, er waren momenten dat je een keuze kon maken welke kant je op wilde, en in totaal was er 18 kilometer route opgenomen. De Sassenpoort (op koningsdag zo schandelijk veronachtzaamd), het Karel V-huis, de plek waar de eerste automatiek van Zwolle was, de Melkmarkt, het Rode Torenplein, de Buitenkant, de oude stadsmuren, het gleed allemaal in HD-beelden voorbij. Dit gaf mij ook een goede gelegenheid mijn klasgenoten luidkeels te wijzen op al het fraais dat de schitterende oude Hanzestad te bieden heeft. Kijk! Hier heeft mijn vrouw op school gezeten! Daar heb ik mijn eerste tent gekocht! Daar links is het straatje waar mijn jongste zoon heeft gewoond! Daar, boven die winkel, daar woonde hij!

Helaas is deze fraaie uitbreiding slechts een paar dagen in de therapiezaal aanwezig, dus thuis heb ik onmiddellijk gegoogled wat dit voor systeem was, want zoiets wil ik in onze woonkamer ook wel. Het blijkt Fietslabyrinth te heten, kijk maar op www.fietslabyrint.nl . Daar kun je ook wel vinden welke steden er allemaal beschikbaar zijn (zelfs Sneek).

Kleine domper: het systeem kost 5200 euro (exclusief de stoelfietstrainer, dat spreekt). Het wordt vooral aanbevolen voor dementerenden.


zaterdag 14 mei 2016

Toegangsverbod

De oevers van het Zuidlaardermeer werden gisteren streng bewaakt door deze norse tureluur.



woensdag 27 april 2016

Route

Met meer dan gewone belangstelling - en dat kon ook makkelijk - heb ik dit jaar de reportage van koningsdag bekeken, omdat een en ander zich afspeelde in de prachtige oude Hanzestad Zwolle, een stad waar ik al langer een zekere voorkeur voor heb.

Met de gekozen route was ik het oneens. Die leidde er namelijk toe dat de Sassenpoort, met voorsprong het mooiste gebouw van Nederland, niet door de stoet werd aangedaan. Mijn lezers zullen het met mij eens zijn dat ze net zo goed hadden kunnen beginnen op de Sassenpoortenbrug om dan door de poort te gaan en door de Sassenstraat (Bethlehem Kerkplein, Karel de V-huis, langs de voormalige eerste automatiek van Zwolle) te lopen, over het Grote Kerkplein en dan pas door de Papenstraat naar de Blijmarkt te gaan. Niet dat die Blijmarkt er van mij zo nodig in moest, maar ik neem aan dat daarvoor gekozen is ter promotie van museum De Fundatie. Voorts had de Luttekestraat dan achterweg kunnen blijven, die heeft toch heel wat minder statuur dan de Sassenstraat. De rest van het parcours (Grote Markt, Melkmarkt, Rode Torenplein, Thorbeckegracht, Broerenkerkplein) vond ik prima gekozen.

Meestal is dit soort reportages stierlijk vervelend door een overmaat aan oninteressante historische informatie, maar in dit geval had de NOS best wat meer kunnen vertellen. Misschien was er iemand een aantekeningenboekje vergeten of zoiets.

Zeer tegen mijn gewoonte heb ik de uitzending van het begin tot het einde bekeken. In elk geval leek de sfeer een stuk meer ontspannen dan vorig jaar in Dordrecht, waar men zich voornamelijk beperkte tot het weinig dynamische doen voorbijvaren van schepen.

Positief was ook dat die prinsessen nu eens niet uniform gekleed waren (eentje had er zelfs een spijkerjackje aan, geloof ik). Maar die schoenen! Op zulke schoenen laat je die kinderen toch niet lopen!

vrijdag 22 april 2016

Hoogbejaard echtpaar vriest bijna dood op Drentse camping

Nou ja, in elk geval hebben we het 's nachts wel verschrikkelijk koud gehad op dat prachtige kampeerterreintje bij Mantinge, min of meer gelegen tussen Emmen en Hoogeveen. Sokken aan in bed, t-shirt, trui en fleece-ding over elkaar aan, kop onder de dekens, niets hielp echt. De tweede avond hebben we zware middelen ingezet: gelukkig hadden we ons primitive camping-gaz kacheltje uit onze tijd als tentkampeerders meegenomen, en dat hielp vrij goed (Hoogbejaard echtpaar sterft aan koolmonoxydevergiftiging op Drentse camping).

Het was niet ons eerste uitstapje met deze caravan, maar wel het eerste sinds het ding ons eigendom is. Eigenlijk is alles prima gelopen: de werking van de mover overtrof onze stoutste verwachtingen, zelfs op tamelijk hobbelig terrein met nogal hoog gras kon ik de caravan met één hand in de zak op de juiste plek manoeuvreren. Bovendien bleek annex aan de camping een klein en rustig eethuisje te zijn, waar we echt geweldig lekker hebben gegeten - voor het eerst van mijn leven zeebaars, en die kennismaking beviel erg goed. De eigenaren van het kampeerterrein en het eethuisje zijn bovendien bijzonder hartelijke mensen,

Maar de grootste attractie van deze camping is het er tegenover gelegen Mantingerzand. Ik zeg het met pijn in het hart, maar het is eigenlijk nog mooier dan mijn geliefde Gasterse Duinen. Veel heuveltjes, veel heel mul zand (45 jaar geleden ontdekte ik tot mijn verbazing dat Groningse kinderen dat "zuur zand" noemen), enorme jeneverbessen, rustieke eeuwenoude eiken, mooie stukken heide, hier en daar een plasje en ondanks het mooie weer geen mens tegengekomen. Het is echt een gebied dat ik van harte wil aanbevelen en het is (zonder caravan) maar een goed half uur rijden hier vandaan.









vrijdag 15 april 2016

Koken op tv

Omdat volgens mij alle andere programma's al zoiets hebben, verwacht ik dat ook het NOS-journaal binnen afzienbare tijd een kok inhuurt die tijdens de uitzending een eenvoudig doch smakelijk gerecht bereidt, waarvan het precieze recept dan vervolgens op de website kan worden opgezocht.