HP zal ik niet snel als een betrouwbare bron aanmerken, maar het lijkt me toch wel goed als jullie het ook eens van een ander horen.
maandag 28 maart 2016
zaterdag 26 maart 2016
Verstoppen
Het jaarlijkse paaseieren zoeken viel bij ons dit jaar op zaterdag, dit in verband met de weersvooruitzichten en omdat Briljante Kleinzoon en z'n ouders toch bij ons waren.
De officiële sessie was 's ochtends. Opa had zes eieren verstopt (die kun je tegenwoordig voorgekleurd bij de AH kopen) en die werden door Briljante Kleinzoon met enige sturing van z'n vader vlot gevonden.
Vier van die eieren werden bij de lunch opgegeten, zodat er nog twee over waren. Toen papa en mama 's middags boodschappen waren doen zijn we met die resterende eieren nogmaals aan het verstoppen geslagen. Om de beurt (omstebeurten, zoals wij vroeger in Zwolle zeiden) mochten opa, oma en Briljante Kleinzoon die eieren verstoppen en een van de anderen moest dan zoeken.
Dit ging heel goed, maar toch viel ons op dat Briljante Kleinzoon nog enkele finesses van het spel mist. Weliswaar was hij er heel scherp op dat de grootouder die aan de beurt was om te zoeken naar binnen ging zodat die niks van het verstoppen kon zien, maar tijdens het zoeken participeerde hij toch iets te actief. Om te beginnen dirigeerde hij de zoeker met vaste hand naar de goede kant van de tuin en dan ging hij daar nadrukkelijk in de juiste richting wijzen, waarbij hij tamelijk luid fluisterde: "Daar! Daar!" Hij snapte dus kennelijk wel dat er iets geheimzinnigs mee was, vandaar dat gefluister, maar verder was hij blijkbaar vooral bang dat de eieren, die overigens niet erg geraffineerd verstopt waren, niet gevonden zouden worden. Het was bijzonder leuk.
Voorts is ons ter ore gekomen dat hij bij het eierenzoeken op het kinderdagverblijf een ei heeft afgestaan aan zijn vriendin E., die er niet in was geslaagd er zelf een te vinden. Kijk, zo zien wij dat graag, een briljante geest en een warm hart!
De officiële sessie was 's ochtends. Opa had zes eieren verstopt (die kun je tegenwoordig voorgekleurd bij de AH kopen) en die werden door Briljante Kleinzoon met enige sturing van z'n vader vlot gevonden.
Vier van die eieren werden bij de lunch opgegeten, zodat er nog twee over waren. Toen papa en mama 's middags boodschappen waren doen zijn we met die resterende eieren nogmaals aan het verstoppen geslagen. Om de beurt (omstebeurten, zoals wij vroeger in Zwolle zeiden) mochten opa, oma en Briljante Kleinzoon die eieren verstoppen en een van de anderen moest dan zoeken.
Dit ging heel goed, maar toch viel ons op dat Briljante Kleinzoon nog enkele finesses van het spel mist. Weliswaar was hij er heel scherp op dat de grootouder die aan de beurt was om te zoeken naar binnen ging zodat die niks van het verstoppen kon zien, maar tijdens het zoeken participeerde hij toch iets te actief. Om te beginnen dirigeerde hij de zoeker met vaste hand naar de goede kant van de tuin en dan ging hij daar nadrukkelijk in de juiste richting wijzen, waarbij hij tamelijk luid fluisterde: "Daar! Daar!" Hij snapte dus kennelijk wel dat er iets geheimzinnigs mee was, vandaar dat gefluister, maar verder was hij blijkbaar vooral bang dat de eieren, die overigens niet erg geraffineerd verstopt waren, niet gevonden zouden worden. Het was bijzonder leuk.
Voorts is ons ter ore gekomen dat hij bij het eierenzoeken op het kinderdagverblijf een ei heeft afgestaan aan zijn vriendin E., die er niet in was geslaagd er zelf een te vinden. Kijk, zo zien wij dat graag, een briljante geest en een warm hart!
donderdag 24 maart 2016
Drenten
Of iemand die zelf Schaap heet nou de meest aangewezen persoon is om laatdunkende opmerkingen over Drenten te maken, waag ik te betwijfelen.
Helmond
Nederlandse steden bieden vanuit de trein gezien doorgaans een weinig florissante aanblik. Door onkruid overwoekerde achtertuintjes, roestige rijwielen, haveloze schuurtjes, afbladderende balkons, verlopen bedrijfsgebouwen met als muur van die betonnen platen met graffiti, halfgezonken woonarken, nee, veel fraais is het over het algemeen niet, maar het maakt het treinreizen wel interessant.
Gisteren kwamen we met de trein langs Helmond. Het is mogelijk dat ik mij in het verleden wel eens negatief heb uitgelaten over Helmond, wellicht heb ik het ooit beschreven als het Stadskanaal van het zuiden, maar deze treinreis maakte dat ik mijn opvattingen moet herzien. Helmond ziet er zelfs keurig uit vanuit de trein. Frisse rijen nieuwbouwwoningen, vaak in een soort neo-zeventiende-eeuwse stijl, goed onderhouden openbaar groen, wel vier moderne treinstations; ik betrapte mij op de gedachte dat ik best in Helmond zou kunnen wonen - een gedachte die we echter vooralsnog niet in daden omzetten.
Hoe kwamen wij in die trein terecht? Dat hield verband met een korte bedevaart naar Deurne (dat ik lokale wielrenners altijd hoor uitspreken als Durne). Tenslotte moet men minstens eenmaal in zijn leven in Deurne zijn geweest, zeg ik altijd maar, dus nu kunnen we dit afvinken op onze bucket-list.
Zoals een rechtgeaarde bedevaart betaamt was ook deze niet zonder moeilijkheden onderweg. Zo moesten we in totaal vijf keer overstappen, de enkele reis duurde bijna 3,5 uur, de stations van Assen (waar we instapten) en Utrecht waren een complete bouwput (wat zeg ik? Het station van Assen is er helemaal niet meer!) en ik ben terechtgewezen door een conducteur omdat ik niet stil genoeg was in een stiltecoupé. Aan de andere kant moet ik zeggen dat de treinen heel aardig op tijd liepen en dat we steeds weer over een comfortabele zitplaats konden beschikken.
Nu we toch in Deurne waren hebben we ook een bezoek gebracht aan de showroom van de firma Walker, die van de tenten. Daarvoor moesten we overigens nog wel twee kilometer vanaf het station lopen, maar dat was de moeite waard, want we hebben daar eindelijk een geschikte voortent voor onze caravan gevonden. Bij het vallen van de avond keerden we dus weliswaar uitgeput, maar voldaan terug: én in Deurne geweest, én een voortent gevonden.
Gisteren kwamen we met de trein langs Helmond. Het is mogelijk dat ik mij in het verleden wel eens negatief heb uitgelaten over Helmond, wellicht heb ik het ooit beschreven als het Stadskanaal van het zuiden, maar deze treinreis maakte dat ik mijn opvattingen moet herzien. Helmond ziet er zelfs keurig uit vanuit de trein. Frisse rijen nieuwbouwwoningen, vaak in een soort neo-zeventiende-eeuwse stijl, goed onderhouden openbaar groen, wel vier moderne treinstations; ik betrapte mij op de gedachte dat ik best in Helmond zou kunnen wonen - een gedachte die we echter vooralsnog niet in daden omzetten.
Hoe kwamen wij in die trein terecht? Dat hield verband met een korte bedevaart naar Deurne (dat ik lokale wielrenners altijd hoor uitspreken als Durne). Tenslotte moet men minstens eenmaal in zijn leven in Deurne zijn geweest, zeg ik altijd maar, dus nu kunnen we dit afvinken op onze bucket-list.
Zoals een rechtgeaarde bedevaart betaamt was ook deze niet zonder moeilijkheden onderweg. Zo moesten we in totaal vijf keer overstappen, de enkele reis duurde bijna 3,5 uur, de stations van Assen (waar we instapten) en Utrecht waren een complete bouwput (wat zeg ik? Het station van Assen is er helemaal niet meer!) en ik ben terechtgewezen door een conducteur omdat ik niet stil genoeg was in een stiltecoupé. Aan de andere kant moet ik zeggen dat de treinen heel aardig op tijd liepen en dat we steeds weer over een comfortabele zitplaats konden beschikken.
Nu we toch in Deurne waren hebben we ook een bezoek gebracht aan de showroom van de firma Walker, die van de tenten. Daarvoor moesten we overigens nog wel twee kilometer vanaf het station lopen, maar dat was de moeite waard, want we hebben daar eindelijk een geschikte voortent voor onze caravan gevonden. Bij het vallen van de avond keerden we dus weliswaar uitgeput, maar voldaan terug: én in Deurne geweest, én een voortent gevonden.
maandag 21 maart 2016
Plantaardig
Steeds vaker hoor ik het woord 'plantaardig' verkeerd uitgesproken worden, namelijk als plan-taardig, en dan met een spijkerharde T. Het lijkt wel of die mensen niet snappen dat het het eerste deel plant is, en het tweede deel aardig. De juiste uitspraak is dus plant-aardig, met een minuscule pauze na de eerste lettergreep, ongeveer zoals de Duitsers het woord Theater van een kleine glottisslag voorzien, en dan met een T die heel erg dicht tegen de D aanligt. Het lijkt haast wel regressieve assimilatie van stem.
Voorts heeft jongste zoon vandaag de familie-eer bezoedeld door sprekend te verschijnen in het programma van die blaaskakerige snateraar Martin Nieuwerkerk. Ik hoop maar dat de beelden van TV Oost afkomstig waren, dan kan hij er verder niet veel aan doen natuurlijk. Inhoudelijk mankeerde er trouwens niets aan, maar het heeft me wel gedwongen bijna drie kwartier naar verschrikkelijke tv te kijken. Enfin.
Voorts heeft jongste zoon vandaag de familie-eer bezoedeld door sprekend te verschijnen in het programma van die blaaskakerige snateraar Martin Nieuwerkerk. Ik hoop maar dat de beelden van TV Oost afkomstig waren, dan kan hij er verder niet veel aan doen natuurlijk. Inhoudelijk mankeerde er trouwens niets aan, maar het heeft me wel gedwongen bijna drie kwartier naar verschrikkelijke tv te kijken. Enfin.
woensdag 16 maart 2016
Eieren
Men denkt wel eens, dat er in Yde nooit iets gebeurt. Maar dan wil ik toch wel even wijzen op het feit dat de nieuwe rage van het uitbroeden van kwarteleitjes uit de supermarkt zijn oorsprong vond in ons dorp, ik zou haast zeggen dat Yde er de broedplaats van is. De NRC vindt het nodig twee volle pagina's aan dit fenomeen te wijden, wat natuurlijk wel afbreuk doet aan de glorie van een interview van slechts één pagina.
Kar
Inmiddels hebben de organisatoren van het Paasvuur in Midlaren bekend gemaakt wat het gaat kosten om snoeihout te storten. Men blinkt daar uit door een heldere tariefstelling.
Kleine kar € 4,-
Grote kar € 7,-
Erg grote kar € 10,-
Kleine kar € 4,-
Grote kar € 7,-
Erg grote kar € 10,-
Abonneren op:
Posts (Atom)

