donderdag 24 maart 2016

Helmond

Nederlandse steden bieden vanuit de trein gezien doorgaans een weinig florissante aanblik. Door onkruid overwoekerde achtertuintjes, roestige rijwielen, haveloze schuurtjes, afbladderende balkons, verlopen bedrijfsgebouwen met als muur van die betonnen platen met graffiti, halfgezonken woonarken, nee, veel fraais is het over het algemeen niet, maar het maakt het treinreizen wel interessant.

Gisteren kwamen we met de trein langs Helmond. Het is mogelijk dat ik mij in het verleden wel eens negatief heb uitgelaten over Helmond, wellicht heb ik het ooit beschreven als het Stadskanaal van het zuiden, maar deze treinreis maakte dat ik mijn opvattingen moet herzien. Helmond ziet er zelfs keurig uit vanuit de trein. Frisse rijen nieuwbouwwoningen, vaak in een soort neo-zeventiende-eeuwse stijl, goed onderhouden openbaar groen, wel vier moderne treinstations; ik betrapte mij op de gedachte dat ik best in Helmond zou kunnen wonen - een gedachte die we echter vooralsnog niet in daden omzetten.

Hoe kwamen wij in die trein terecht? Dat hield verband met een korte bedevaart naar Deurne (dat ik lokale wielrenners altijd hoor uitspreken als Durne). Tenslotte moet men minstens eenmaal in zijn leven in Deurne zijn geweest, zeg ik altijd maar, dus nu kunnen we dit afvinken op onze bucket-list.

Zoals een rechtgeaarde bedevaart betaamt was ook deze niet zonder moeilijkheden onderweg. Zo moesten we in totaal vijf keer overstappen, de enkele reis duurde bijna 3,5 uur, de stations van Assen (waar we instapten) en Utrecht waren een complete bouwput (wat zeg ik? Het station van Assen is er helemaal niet meer!) en ik ben terechtgewezen door een conducteur omdat ik niet stil genoeg was in een stiltecoupé. Aan de andere kant moet ik zeggen dat de treinen heel aardig op tijd liepen en dat we steeds weer over een comfortabele zitplaats konden beschikken.

Nu we toch in Deurne waren hebben we ook een bezoek gebracht aan de showroom van de firma Walker, die van de tenten. Daarvoor moesten we overigens nog wel twee kilometer vanaf het station lopen, maar dat was de moeite waard, want we hebben daar eindelijk een geschikte voortent voor onze caravan gevonden. Bij het vallen van de avond keerden we dus weliswaar uitgeput, maar voldaan terug: én in Deurne geweest, én een voortent gevonden.



Geen opmerkingen: