Dit is een kinderboek van de bibliotheek in Eelde. In de rechter bovenhoek zie je een stickertje.
Op dat tamelijk kleine stickertje staat onder meer een dus erg klein logo.
Onze briljante kleinzoon herkent dit beeldmerk feilloos. Theek! Theek!
zondag 1 februari 2015
Post NL: zooitje ongeregeld
Lang geleden, toen mijn generatie en ik nog druk bezig waren het land na de oorlog weer op te bouwen, toen nog niemand ooit van privatisering had gehoord, toen werd de post nog gewoon tweemaal per dag bezorgd (en de vuilnis werd twee maal per week opgehaald, trouwens).
Hoe anders is het nu, en ook: hoe anders is het hier! Om te beginnen heeft het rechtse kabinet toegestaan dat de bezorging op maandag vervalt. Nu kregen we op maandag toch al nooit post, en sommige andere dagen ook maar zelden. We hebben vaak de indruk gehad dat het verschijnen van Post NL bij onze brievenbus van allerlei ondoorgrondelijke factoren afhankelijk was; het moest ze maar net een beetje uitkomen, was ons gevoel. In de praktijk komt het er op neer dat we eigenlijk alleen op dinsdag en op zaterdag post krijgen.
Van die post is ook nog een flink deel verkeerd bezorgd. Dat komt zo: wij wonen op huisnummer 1 en een paar honderd meter verderop ligt nummer 1a (er staan wel wat huizen tussen, maar die hebben een adres aan een van de dwarsstraten). Nu begrijp ik wel dat je in een dorpje als het onze niet zo snel een huisnummer met toevoeging verwacht, ik vermoed dat dit hier een uniek geval is, maar aan de andere kant: zowel ons huis als nummer 1a heeft een prima te lezen huisnummer.
Het resultaat is dat wij post krijgen die voor 1a bestemd is en correct geadresseerd, dat wij post voor 1a krijgen die gedresseerd is met huisnummer 1 (kennelijk zijn er veel instanties die administratief niet goed met een toevoeging aan het huisnummer kunnen omgaan) en dat de bewoners van 1a op vergelijkbare wijze worden getroffen Voorts krijgen wij post voor een adres aan een van de zijstraten en ook wel eens post voor de woning schuin tegenover ons.
De postwet gebiedt dat Post NL 80% van de post de volgende dag moet bezorgen. We hebben dus niet het idee dat hier veel van terecht komt en derhalve heb ik een gedegen onderzoek ingesteld. Dit heeft zich afgespeeld in week 50 van het vorige jaar, na Sinterklaas dus en nog ruim voor de piek van de kerstdrukte. Het onderzoeksbudget bedroeg €3,20, daar kon je toen nog vijf postzegels voor kopen, nu al niet meer.
Ziehier de onderzoeksopstelling:
Een vijftal onopvallend genummerde enveloppen, geadresseerd aan mijzelf of aan mijn beminde echtgenote. Deze enveloppen heb ik op vijf achtereenvolgende dagen gepost in de brievenbus hier honderd meter vandaan, altijd ruim voor de aangegeven tijd van buslichting. En vervolgens was het wachten tot de brieven weer bij ons terugkwamen. Omdat een goed onderzoek niet zonder een mooie tabel kan, heb ik de resultaten in een spreadsheet ondergebracht.
Schokkende resultaten, mag ik wel zeggen. Geen enkele brief werd de volgende dag bezorgd. De op vrijdag geposte brief arriveerde pas op dinsdag. Voor zover afgestempeld zijn alle brieven kennelijk op de dag van het posten ervan in het sorteercentrum gearriveerd en dus zit het probleem in het traject erna. Anderzijds moet worden opgemerkt dat wij die week op maar liefst drie dagen post hebben gekregen.
Ik sluit af met wat Post NL op zijn site belooft.
Hoe anders is het nu, en ook: hoe anders is het hier! Om te beginnen heeft het rechtse kabinet toegestaan dat de bezorging op maandag vervalt. Nu kregen we op maandag toch al nooit post, en sommige andere dagen ook maar zelden. We hebben vaak de indruk gehad dat het verschijnen van Post NL bij onze brievenbus van allerlei ondoorgrondelijke factoren afhankelijk was; het moest ze maar net een beetje uitkomen, was ons gevoel. In de praktijk komt het er op neer dat we eigenlijk alleen op dinsdag en op zaterdag post krijgen.
Van die post is ook nog een flink deel verkeerd bezorgd. Dat komt zo: wij wonen op huisnummer 1 en een paar honderd meter verderop ligt nummer 1a (er staan wel wat huizen tussen, maar die hebben een adres aan een van de dwarsstraten). Nu begrijp ik wel dat je in een dorpje als het onze niet zo snel een huisnummer met toevoeging verwacht, ik vermoed dat dit hier een uniek geval is, maar aan de andere kant: zowel ons huis als nummer 1a heeft een prima te lezen huisnummer.
Het resultaat is dat wij post krijgen die voor 1a bestemd is en correct geadresseerd, dat wij post voor 1a krijgen die gedresseerd is met huisnummer 1 (kennelijk zijn er veel instanties die administratief niet goed met een toevoeging aan het huisnummer kunnen omgaan) en dat de bewoners van 1a op vergelijkbare wijze worden getroffen Voorts krijgen wij post voor een adres aan een van de zijstraten en ook wel eens post voor de woning schuin tegenover ons.
De postwet gebiedt dat Post NL 80% van de post de volgende dag moet bezorgen. We hebben dus niet het idee dat hier veel van terecht komt en derhalve heb ik een gedegen onderzoek ingesteld. Dit heeft zich afgespeeld in week 50 van het vorige jaar, na Sinterklaas dus en nog ruim voor de piek van de kerstdrukte. Het onderzoeksbudget bedroeg €3,20, daar kon je toen nog vijf postzegels voor kopen, nu al niet meer.
Ziehier de onderzoeksopstelling:
Een vijftal onopvallend genummerde enveloppen, geadresseerd aan mijzelf of aan mijn beminde echtgenote. Deze enveloppen heb ik op vijf achtereenvolgende dagen gepost in de brievenbus hier honderd meter vandaan, altijd ruim voor de aangegeven tijd van buslichting. En vervolgens was het wachten tot de brieven weer bij ons terugkwamen. Omdat een goed onderzoek niet zonder een mooie tabel kan, heb ik de resultaten in een spreadsheet ondergebracht.
Schokkende resultaten, mag ik wel zeggen. Geen enkele brief werd de volgende dag bezorgd. De op vrijdag geposte brief arriveerde pas op dinsdag. Voor zover afgestempeld zijn alle brieven kennelijk op de dag van het posten ervan in het sorteercentrum gearriveerd en dus zit het probleem in het traject erna. Anderzijds moet worden opgemerkt dat wij die week op maar liefst drie dagen post hebben gekregen.
Ik sluit af met wat Post NL op zijn site belooft.
dinsdag 20 januari 2015
Evaluatie vier jaar Roemeense tank
We zijn weer een jaar verder en ik kan de sceptici gerust stellen: hij heeft ons inmiddels een keer in de steek gelaten. Gelukkig was dat op onze eigen oprit; die dag in september of oktober hadden wij onze briljante kleinzoon hier, ik had zojuist diens vader van het station in Assen gehaald en toen ik beiden wilde terugbrengen naar Drachten weigerde de Roemeense tank iedere dienst. Nu had ik net toevallig een dag tevoren tot mijn verbazing geconstateerd dat wij ook geabonneerd zijn op wegenwachthulp aan huis, en toen kort overwogen dat te beëindigen, en dat gelukkig niet gedaan, dus na enige tijd arriveerde een meneer van de ANWB, die constateerde dat de accu kapot was. Hij haalde een nieuwe uit zijn busje en zette die erin en dat was dan dat. Wel een vrij dure accu trouwens, maar vooruit, voor dat geld krijg je hem ook thuis bezorgd en geplaatst.
Inmiddels heeft de tank 106.000 overigens onbezorgde kilometers op de teller. Momenteel verbruikt hij gemiddeld 7.1 liter per 100 kilometer; in de zomer was dat enige tijd 6.7 liter en als het nog erg koud wordt zal het verbruik nog wel wat oplopen. Ik controleer nooit de olie en let verder alleen op of er geen lampjes alarmerend gaan knipperen en of de temperatuur geen gekke dingen doet.
Het was weer een groot genoegen te kunnen constateren dat we met z'n tweeën makkelijk een gezin van drie personen naar Schiphol konden brengen en later weer ophalen, inclusief buggy en bagage (Japanners vervoeren enorme hoeveelheden souvenirs en cadeautjes). Kalmpjes snorde de Daas door de polders, moeiteloos bewoog hij zich in het randstedelijk verkeer en welgemoed trotseerde hij enige sneeuwjachten. Overigens heb ik vanzelfsprekend nog steeds geen winterbanden en met genoegen constateerde ik dat een ons bekende ex-beroepschauffeur de zijne inmiddels te koop aanbiedt. Die winterbanden, dat is een hype geweest, maar die is nu wel ongeveer voorbij.
Vandaag heeft de Roemeense tank zijn jaarlijkse beurt weer gehad. Ik heb de gewoonte om voordat ik mijn auto naar de garage breng eerst even te checken of ik tenminste iets van vijfhonderd euro op de bank heb staan, want je weet maar nooit. De rekening bedroeg € 86,94 en als het rechtse kabinet als logisch vervolg op de beperking van de vrije artsenkeuze ook de vrije garagekeuze aanpakt, dan hoop ik erg dat ik toch bij de Renaultgarage in Groningen kan blijven.
Inmiddels heeft de tank 106.000 overigens onbezorgde kilometers op de teller. Momenteel verbruikt hij gemiddeld 7.1 liter per 100 kilometer; in de zomer was dat enige tijd 6.7 liter en als het nog erg koud wordt zal het verbruik nog wel wat oplopen. Ik controleer nooit de olie en let verder alleen op of er geen lampjes alarmerend gaan knipperen en of de temperatuur geen gekke dingen doet.
Het was weer een groot genoegen te kunnen constateren dat we met z'n tweeën makkelijk een gezin van drie personen naar Schiphol konden brengen en later weer ophalen, inclusief buggy en bagage (Japanners vervoeren enorme hoeveelheden souvenirs en cadeautjes). Kalmpjes snorde de Daas door de polders, moeiteloos bewoog hij zich in het randstedelijk verkeer en welgemoed trotseerde hij enige sneeuwjachten. Overigens heb ik vanzelfsprekend nog steeds geen winterbanden en met genoegen constateerde ik dat een ons bekende ex-beroepschauffeur de zijne inmiddels te koop aanbiedt. Die winterbanden, dat is een hype geweest, maar die is nu wel ongeveer voorbij.
Vandaag heeft de Roemeense tank zijn jaarlijkse beurt weer gehad. Ik heb de gewoonte om voordat ik mijn auto naar de garage breng eerst even te checken of ik tenminste iets van vijfhonderd euro op de bank heb staan, want je weet maar nooit. De rekening bedroeg € 86,94 en als het rechtse kabinet als logisch vervolg op de beperking van de vrije artsenkeuze ook de vrije garagekeuze aanpakt, dan hoop ik erg dat ik toch bij de Renaultgarage in Groningen kan blijven.
zondag 18 januari 2015
Japans
Toen onze briljante kleinzoon voor drie weken naar Japan vertrok, was ik wel een beetje ongerust. Zou hij in zo'n lange periode niet zijn zorgvuldig opgebouwde woordenschat in het Nederlands kwijtraken?
Dat viel mee. Hij heeft weliswaar nog steeds moeite met woorden die met twee medeklinkers beginnen, daarom zegt hij til in plaats van stil en neeuw in plaats van sneeuw, maar hij blijkt zich inmiddels wel bewust van het feit dat er twee talen zijn. Hij kan desgevraagd sommige woorden van het Nederlands in het Japans vertalen! Gewoon, hoe heet dit en dat in het Japans? Zus en zo. Ik vind dit van een formidabel abstractieniveau.
Voor drie woorden, wellicht niet toevallig alle drie beginnend met twee medeklinkers, lijkt hij echter vooralsnog voor de Japanse versie te hebben gekozen, .
Die drie woorden zijn klein, groot en vlinder. Als je vraagt: is dat klein of groot? Dan antwoord hij consequent - en correct - in het Japans. Hopelijk snappen ze dat op het kinderdagverblijf ook een beetje.
Dat viel mee. Hij heeft weliswaar nog steeds moeite met woorden die met twee medeklinkers beginnen, daarom zegt hij til in plaats van stil en neeuw in plaats van sneeuw, maar hij blijkt zich inmiddels wel bewust van het feit dat er twee talen zijn. Hij kan desgevraagd sommige woorden van het Nederlands in het Japans vertalen! Gewoon, hoe heet dit en dat in het Japans? Zus en zo. Ik vind dit van een formidabel abstractieniveau.
Voor drie woorden, wellicht niet toevallig alle drie beginnend met twee medeklinkers, lijkt hij echter vooralsnog voor de Japanse versie te hebben gekozen, .
Die drie woorden zijn klein, groot en vlinder. Als je vraagt: is dat klein of groot? Dan antwoord hij consequent - en correct - in het Japans. Hopelijk snappen ze dat op het kinderdagverblijf ook een beetje.
woensdag 14 januari 2015
Huwelijksaanzoek
Nee, zo ver gaat de verzoening tussen Dionne Stax en mij nu ook weer niet. Ik doel op het feit dat een meerderheid van de gemeenteraad van Haren een fusie nastreeft met de gemeente Tynaarlo, de gemeente dus waarin wij wonen. Dat vind ik amusant.
Eerlijk gezegd heb ik geen flauw idee of Haren nu beter af zou zijn met Tynaarlo dan met Groningen, of dit voor Tynaarlo nu wel zo'n handige optie zou zijn, of onze gemeente niet beter met Assen of Noordenveld in zee zou kunnen gaan, dat is allemaal moeilijk te beoordelen. Wel is natuurlijk duidelijk dat het villadorp Haren een aanzienlijke opbrengst aan OZB als bruidsschat te bieden heeft - maar daar schijnen vrij hoge schulden tegenover te staan.
Puur landschappelijk gezien is er natuurlijk veel voor te zeggen. Bovendien zijn Tynaarlo en Haren echte Hondsruggemeenten, allebei met een soort dorpscultuur. En een belangrijk probleem zou opgelost kunnen worden: het 's winters strooien op de brug over de Drentse A, die deel uitmaakt van de Groningerweg en de Rijksstraatweg. Die situatie is nu zo dat de Harense sneeuwploeg rechtsomkeert maakt aan de Harense kant van de brug, en die van Tynaarlo aan de kant van De Punt, met als gevolg dat de brug zelf vol troep blijft liggen. Dit klemt des te meer omdat de brug zelf zeer slecht verlicht is, artistiek verantwoord namelijk, zodat je vanaf een verder prima verlichte weg een donker en ondergesneeuwd zwart gat infietst. Maar dit terzijde.
Het Harense plan wordt gesteund door partijen die mij niet per se welgevallig zijn, namelijk de VVD, D66 en Gezond Verstand Haren, een lokale partij. PvdA en GroenLinks willen bij Groningen, conform het provinciale plan, en het CDA vindt dat Haren best zelfstandig kan blijven.
De lol is voor mij dat op deze wijze een spaak in de wielen van de provinciale en stads-Groninger PvdA wordt gestoken. Volgens een traditie van decennia had de Groningse regentenkliek natuurlijk al lekker Wener-congresje zitten spelen en leuke nieuwe gemeentegrenzen op de kaart zitten trekken, daarbij gesteund door de toenmalige interimburgemeester van Haren, Jannie Vlietstra (PvdA), en nu gooit die dekselse gemeenteraad roet in het eten.
Mocht het ervan komen, dan verheug ik mij reeds op de discussie over de naam van de nieuw te vormen gemeente. Toen Eelde, Zuidlaren en Vries fuseerden, is gekozen voor de naam van Tynaarlo, een onbeduidend vlekje, om de gevoeligheden in de afzonderlijke grote dorpen te vermijden. Als een dergelijke beleidslijn zou worden doorgetrokken, zou de nieuw te vormen gemeente maar zo eens Yde kunnen komen te heten....
Eerlijk gezegd heb ik geen flauw idee of Haren nu beter af zou zijn met Tynaarlo dan met Groningen, of dit voor Tynaarlo nu wel zo'n handige optie zou zijn, of onze gemeente niet beter met Assen of Noordenveld in zee zou kunnen gaan, dat is allemaal moeilijk te beoordelen. Wel is natuurlijk duidelijk dat het villadorp Haren een aanzienlijke opbrengst aan OZB als bruidsschat te bieden heeft - maar daar schijnen vrij hoge schulden tegenover te staan.
Puur landschappelijk gezien is er natuurlijk veel voor te zeggen. Bovendien zijn Tynaarlo en Haren echte Hondsruggemeenten, allebei met een soort dorpscultuur. En een belangrijk probleem zou opgelost kunnen worden: het 's winters strooien op de brug over de Drentse A, die deel uitmaakt van de Groningerweg en de Rijksstraatweg. Die situatie is nu zo dat de Harense sneeuwploeg rechtsomkeert maakt aan de Harense kant van de brug, en die van Tynaarlo aan de kant van De Punt, met als gevolg dat de brug zelf vol troep blijft liggen. Dit klemt des te meer omdat de brug zelf zeer slecht verlicht is, artistiek verantwoord namelijk, zodat je vanaf een verder prima verlichte weg een donker en ondergesneeuwd zwart gat infietst. Maar dit terzijde.
Het Harense plan wordt gesteund door partijen die mij niet per se welgevallig zijn, namelijk de VVD, D66 en Gezond Verstand Haren, een lokale partij. PvdA en GroenLinks willen bij Groningen, conform het provinciale plan, en het CDA vindt dat Haren best zelfstandig kan blijven.
De lol is voor mij dat op deze wijze een spaak in de wielen van de provinciale en stads-Groninger PvdA wordt gestoken. Volgens een traditie van decennia had de Groningse regentenkliek natuurlijk al lekker Wener-congresje zitten spelen en leuke nieuwe gemeentegrenzen op de kaart zitten trekken, daarbij gesteund door de toenmalige interimburgemeester van Haren, Jannie Vlietstra (PvdA), en nu gooit die dekselse gemeenteraad roet in het eten.
Mocht het ervan komen, dan verheug ik mij reeds op de discussie over de naam van de nieuw te vormen gemeente. Toen Eelde, Zuidlaren en Vries fuseerden, is gekozen voor de naam van Tynaarlo, een onbeduidend vlekje, om de gevoeligheden in de afzonderlijke grote dorpen te vermijden. Als een dergelijke beleidslijn zou worden doorgetrokken, zou de nieuw te vormen gemeente maar zo eens Yde kunnen komen te heten....
dinsdag 13 januari 2015
Bijen trekken over het land
Zeker, in het verleden heb ik mij wel eens negatief uitgelaten over Dionne Stax. De blonde journaalpresentatrice is immers een ware logopedische Fundgrube. Ik zet even wat eigenaardigheden op een rijtje:
- ze zegt proZent in plaats van proSent. Op dagen met veel jaarcijfers van bedrijven, met resultaten van enquêtes en uitslagen van verkiezingen mijd ik journaaluitzendingen met Dionne Stax, want ik wil niet steeds dat akelige proZent horen.
- ze zegt deZember in plaats van deSember. Gelukkig beperkt dit probleem zich vooral tot de maand december.
- ze denkt dat je 60 en 70 moet uitspreken als Zestig en Zeventig in plaats van Sestig en Seventig.
- Dionne heeft geen benul van fonologische regels, en al helemaal niet van de progressieve assimilatie van stem. Ze is dus een oBZettelijk-zegger, terwijl het toch echt oPSettelijk moet zijn.
- de IJ en de UI liggen bij haar zeer dicht bij elkaar. Ze beweerde vanochtend dan ook dat er bIJen over het land trokken. Hetzelfde verschijnsel treffen we overigens aan in de tv-spotjes van het Krijtvat.
- opmerkelijk is ook de lange aa-klank bij Dionne. Op de een of andere manier maakt ze daar een soort ae van, alsof ze in Usquert is geboren, en niet in Boxmeer.
Kortom, redenen genoeg om je vingers in je oren te steken als Dionne Stax aan het woord is.
Maar toch.
Vorige week had zij dienst bij de marathon-uitzending over de afloop van de gijzelingsacties in en om Parijs. Dat was op zichzelf al niet makkelijk, want er gebeurde heel erg lang heel erg weinig, dus de uitzending bestond voornamelijk uit herhalingen van foto's en filmpjes. Bovendien had de redactie haar opgescheept met een terrorismedeskundige waar werkelijk geen enkel interessant woord uit kwam, en die kennelijk had bedongen dat hij uitsluitend met 'meneer' aangesproken mocht worden. Ben je een hele middag onder moeilijke omstandigheden op elkaar aangewezen, mag je alleen 'meneer' zeggen tegen je lotgenoot.
In de loop van de urenlange uitzending kwam het blonde haar van Dionne steeds meer in de war te zitten, de wanhoop was in haar ogen te lezen en ze zag er kwetsbaar en dodelijk vermoeid uit. Mijn hart smolt.
Ik had sterk de neiging haar op schoot te trekken, haar eens even lekker te knuffelen en haar vervolgens na een beker warme chocolademelk met een hete kruik naar bed te sturen. Nou ja, er waren wat praktische onmogelijkheden in dit voornemen, maar een ding staat vast: ik maak het weer goed met Dionne Stax.
Update: wat betreft de aa-klank van Dionne, zie ook hier.
Update 2: ik was er nog een vergeten: ze brouwt een hele lelijke R, vooral na een G. Ze zegt dus gaad en Goningen als ze graad en Groningen bedoelt. Alsof ze uit Zwolle komt, en niet uit Boxmeer, zal ik maar zeggen.
- ze zegt proZent in plaats van proSent. Op dagen met veel jaarcijfers van bedrijven, met resultaten van enquêtes en uitslagen van verkiezingen mijd ik journaaluitzendingen met Dionne Stax, want ik wil niet steeds dat akelige proZent horen.
- ze zegt deZember in plaats van deSember. Gelukkig beperkt dit probleem zich vooral tot de maand december.
- ze denkt dat je 60 en 70 moet uitspreken als Zestig en Zeventig in plaats van Sestig en Seventig.
- Dionne heeft geen benul van fonologische regels, en al helemaal niet van de progressieve assimilatie van stem. Ze is dus een oBZettelijk-zegger, terwijl het toch echt oPSettelijk moet zijn.
- de IJ en de UI liggen bij haar zeer dicht bij elkaar. Ze beweerde vanochtend dan ook dat er bIJen over het land trokken. Hetzelfde verschijnsel treffen we overigens aan in de tv-spotjes van het Krijtvat.
- opmerkelijk is ook de lange aa-klank bij Dionne. Op de een of andere manier maakt ze daar een soort ae van, alsof ze in Usquert is geboren, en niet in Boxmeer.
Kortom, redenen genoeg om je vingers in je oren te steken als Dionne Stax aan het woord is.
Maar toch.
Vorige week had zij dienst bij de marathon-uitzending over de afloop van de gijzelingsacties in en om Parijs. Dat was op zichzelf al niet makkelijk, want er gebeurde heel erg lang heel erg weinig, dus de uitzending bestond voornamelijk uit herhalingen van foto's en filmpjes. Bovendien had de redactie haar opgescheept met een terrorismedeskundige waar werkelijk geen enkel interessant woord uit kwam, en die kennelijk had bedongen dat hij uitsluitend met 'meneer' aangesproken mocht worden. Ben je een hele middag onder moeilijke omstandigheden op elkaar aangewezen, mag je alleen 'meneer' zeggen tegen je lotgenoot.
In de loop van de urenlange uitzending kwam het blonde haar van Dionne steeds meer in de war te zitten, de wanhoop was in haar ogen te lezen en ze zag er kwetsbaar en dodelijk vermoeid uit. Mijn hart smolt.
Ik had sterk de neiging haar op schoot te trekken, haar eens even lekker te knuffelen en haar vervolgens na een beker warme chocolademelk met een hete kruik naar bed te sturen. Nou ja, er waren wat praktische onmogelijkheden in dit voornemen, maar een ding staat vast: ik maak het weer goed met Dionne Stax.
Update: wat betreft de aa-klank van Dionne, zie ook hier.
Update 2: ik was er nog een vergeten: ze brouwt een hele lelijke R, vooral na een G. Ze zegt dus gaad en Goningen als ze graad en Groningen bedoelt. Alsof ze uit Zwolle komt, en niet uit Boxmeer, zal ik maar zeggen.
vrijdag 9 januari 2015
Meent
Fraai journalistiek werk van RTV Noord en de NOS: ze hebben de hand weten te leggen op het conceptrapport van de Onderzoeksraad voor de Veiligheid over de gaswinning in Groningen. Een rapport dat vernietigend is voor de NAM en het ministerie van Economische zaken en nog een paar instanties, en duidelijk maakt dat het alleen om geld ging en dat de veiligheid ze geen barst interesseerde.
Natuurlijk mogen NAM en consorten nog hun commentaar leveren, maar je hoeft bepaald geen helderziende te zijn om dat letterlijk te kunnen voorspellen:
'Wij herkennen ons niet in het geschetste beeld'.
Deze formulering is tegenwoordig een uitstekend middel om de echte leugenaar eruit te halen. Hij ontkent het immers niet, en zelfs als het achteraf toch waar zou blijken, dan kan de spreker zich nog altijd beroepen op zijn beperkte herkenningsvermogen. Wie dit zegt, die liegt, daar kun je eigenlijk wel van uitgaan.
Ik denk even terug aan Meent van der Sluis, de Drentse aardrijkskundeleraar, die al in 1986 wees op het verband tussen gasboringen en aardbevingen. Van der Sluis werd onophoudelijk belachelijk gemaakt door de NAM bij monde van de verwerpelijke Frank Duut.
Van der Sluis is in het begin van deze eeuw gestorven, vrij jong en ongetwijfeld gedesillusioneerd. Hij was ook Statenlid voor de PvdA - even voor de jongere lezers: in die tijd waren linkse PvdA-ers niet heel ongewoon, hoewel ook toen al de regentenkliek de overhand had, zeker in het noorden.
Ik pleit voor een standbeeld van Meent van der Sluis. Misschien is de tuin van het NAM-gebouw in Assen wel een aardige plek.
Natuurlijk mogen NAM en consorten nog hun commentaar leveren, maar je hoeft bepaald geen helderziende te zijn om dat letterlijk te kunnen voorspellen:
'Wij herkennen ons niet in het geschetste beeld'.
Deze formulering is tegenwoordig een uitstekend middel om de echte leugenaar eruit te halen. Hij ontkent het immers niet, en zelfs als het achteraf toch waar zou blijken, dan kan de spreker zich nog altijd beroepen op zijn beperkte herkenningsvermogen. Wie dit zegt, die liegt, daar kun je eigenlijk wel van uitgaan.
Ik denk even terug aan Meent van der Sluis, de Drentse aardrijkskundeleraar, die al in 1986 wees op het verband tussen gasboringen en aardbevingen. Van der Sluis werd onophoudelijk belachelijk gemaakt door de NAM bij monde van de verwerpelijke Frank Duut.
Van der Sluis is in het begin van deze eeuw gestorven, vrij jong en ongetwijfeld gedesillusioneerd. Hij was ook Statenlid voor de PvdA - even voor de jongere lezers: in die tijd waren linkse PvdA-ers niet heel ongewoon, hoewel ook toen al de regentenkliek de overhand had, zeker in het noorden.
Ik pleit voor een standbeeld van Meent van der Sluis. Misschien is de tuin van het NAM-gebouw in Assen wel een aardige plek.
Abonneren op:
Posts (Atom)





