Door mijn pre-occupatie met Klaus Störtebekerdag (over 13 dagen is het alweer zover!) en de Dag van de Totale Ineenstorting van de Verzorgingsstaat (kortweg Martin van Rijn-dag, 1 januari aanstaande) was ik toch verdorie bijna vergeten dat het vandaag de Dag van de Overbodige Managementlaag is! Gelukkig was De Speld alert.
dinsdag 7 oktober 2014
woensdag 1 oktober 2014
Katten
En behalve de katten die in je tuin schijten en pissen heb je natuurlijk ook nog de katten die in je tuin kotsen. En die eigenaren maar lollige kattenfilmpjes plaatsen.
maandag 29 september 2014
De Robin Hood der Noordelijke Zeeén 2: de Victualiënbroeders
Over de jeugd van Klaus Störtebeker is niets bekend. We weten niet eens precies waar hij vandaan kwam; de Nederlandse Wikipedia vermeldt weliswaar als mogelijke geboorteplaats Termunten, en ook dat het mogelijk om een Friese of Groningse weesjongen zou gaan, maar de Duitse havenplaats Wismar in de voormalige DDR claimt het geboortehuis van Störtebeker en voegt er ook meteen een geboortejaar aan toe: 1368. Ziehier de plaquette op het pand.
Waarschijnlijk is Störtebeker een bijnaam. Volgens het verhaal heeft hij die te danken aan het feit dat hij een enorme beker bier in één teug naar binnen kon gieten. In dat licht bezien is het ook zeer passend dat er een biermerk naar hem is genoemd. Een verwant heeft een flesje daarvan voor mij persoonlijk uit Noord-Duitsland geïmporteerd. Het bier wordt gebrouwen in Stralsund, ook weer zo'n havenstad aan de Oostzee, en een voormalige Hanzestad, wat dan wel weer wat cynische kantjes heeft - ik kom daarop nog terug. Enfin, dit is het bier:
Ik ben voornemens dit biertje te consumeren op 20 oktober aanstaande, als het precies 613 jaar geleden is dat Störtebeker op tragische wijze om het leven kwam in Hamburg. Klaus zou dit op prijs gesteld hebben, dat weet ik zeker, helemaal als ik het op de aanbevolen temperatuur van 10 graden nuttig. Misschien moet ik 20 oktober ook wel tot Störtebekerdag uitroepen.
Echt prominent in de geschiedschrijving wordt Störtebeker pas in zijn rol als Victualiënbroeder (vreemd genoeg heet dat in het Duits Vitalienbruder, het is mij een raadsel wat er daar met het gedeelte ctu is gebeurd). Dit hangt samen met een belegering van Stockholm door de Denen, die toen het grootste deel van Zweden veroverd hadden. De benarde stad had een groot tekort aan levensmiddelen, victualiën dus, en Störtebeker en zijn mannen voorzagen daarin. Hij legde er op zijn beurt de hand op door het overvallen van Deense (gerechtigheid!) en Lübeckse (nou ja) handelsschepen.
Klaus moet gaandeweg de smaak van het kapen te pakken hebben gekregen, want op den duur begon hij voor zichzelf. Naar verluidt kreeg ieder lid van de bemanning een gelijk deel van de opbrengst en daarom werden deze zeerovers ook wel Liekedeelers genoemd, zij die gelijkelijk verdelen. In het in een eerder blogje al genoemde Marienhafe bevinden zich een restaurant en een bejaardenhuis met de naam Liekedeeler .
Voor Störtebeker zelf zou een verblijf in een bejaardenhuis nooit weggelegd zijn, maar goed, dat geldt binnenkort ook voor de meeste Nederlanders.
Wordt vervolgd.
Waarschijnlijk is Störtebeker een bijnaam. Volgens het verhaal heeft hij die te danken aan het feit dat hij een enorme beker bier in één teug naar binnen kon gieten. In dat licht bezien is het ook zeer passend dat er een biermerk naar hem is genoemd. Een verwant heeft een flesje daarvan voor mij persoonlijk uit Noord-Duitsland geïmporteerd. Het bier wordt gebrouwen in Stralsund, ook weer zo'n havenstad aan de Oostzee, en een voormalige Hanzestad, wat dan wel weer wat cynische kantjes heeft - ik kom daarop nog terug. Enfin, dit is het bier:
Ik ben voornemens dit biertje te consumeren op 20 oktober aanstaande, als het precies 613 jaar geleden is dat Störtebeker op tragische wijze om het leven kwam in Hamburg. Klaus zou dit op prijs gesteld hebben, dat weet ik zeker, helemaal als ik het op de aanbevolen temperatuur van 10 graden nuttig. Misschien moet ik 20 oktober ook wel tot Störtebekerdag uitroepen.
Echt prominent in de geschiedschrijving wordt Störtebeker pas in zijn rol als Victualiënbroeder (vreemd genoeg heet dat in het Duits Vitalienbruder, het is mij een raadsel wat er daar met het gedeelte ctu is gebeurd). Dit hangt samen met een belegering van Stockholm door de Denen, die toen het grootste deel van Zweden veroverd hadden. De benarde stad had een groot tekort aan levensmiddelen, victualiën dus, en Störtebeker en zijn mannen voorzagen daarin. Hij legde er op zijn beurt de hand op door het overvallen van Deense (gerechtigheid!) en Lübeckse (nou ja) handelsschepen.
Klaus moet gaandeweg de smaak van het kapen te pakken hebben gekregen, want op den duur begon hij voor zichzelf. Naar verluidt kreeg ieder lid van de bemanning een gelijk deel van de opbrengst en daarom werden deze zeerovers ook wel Liekedeelers genoemd, zij die gelijkelijk verdelen. In het in een eerder blogje al genoemde Marienhafe bevinden zich een restaurant en een bejaardenhuis met de naam Liekedeeler .
Voor Störtebeker zelf zou een verblijf in een bejaardenhuis nooit weggelegd zijn, maar goed, dat geldt binnenkort ook voor de meeste Nederlanders.
Wordt vervolgd.
dinsdag 23 september 2014
Afkeer
Aan introspectie doe ik niet veel, dat leidt maar tot improductief getwijfel. Toch vraag ik mij wel eens af of mijn diepgewortelde afkeer van Diederick Samsom misschien obsessieve proporties heeft aangenomen. Maar dan lees ik weer zo'n voortreffelijk stuk als dit en dan weet ik weer: ik ben niet alleen!
Tweet
Helemaal mee eens, met deze tweet van Paul Ulenbelt naar aanleiding van Nieuwsuur van gisteren.
Professionele kennis
overboord. Onderbuik van dorpsondersteuner bepaalt recht op zorg.
Misdadige uitkomst van PvdA/VVD politiek. #nieuwsuur
(In deze onthutsende uitzending wordt een beeld gegeven van de jeugdzorg in het dorp Gemert, waar de zorg al enorm dicht bij de mensen gebracht is. Drie amateurs (een HBO-docent, een activiteitenbegeleidster en een gemeente-ambtenaar met oranje haar) bepalen daar de toegang tot de jeugdzorg. De activiteitenbegeleidster verklaart dat ze "de mensen in hun kracht gaat zetten" -braak-, dat de zorg inmiddels wel helemaal "uitgekanalaliseerd" is, een fantastisch neologisme waarvan ik absoluut niet begrijp wat het betekent, en dat er dan wel geen protocollen zijn, maar dat ze met haar "onderbuikgevoel" prima beslissingen kan nemen. Een voorbode van de volledige ineenstorting van de verzorgingsstaat, die op handen is. Inwoners van Gemert, als het nog kan, verhuis!)
zondag 21 september 2014
De Robin Hood der Noordelijke Zeeën 1: Marienhafe
Zeer onlangs waren wij in Marienhafe, een vriendelijk plaatsje in Ostfriesland, ten noorden van Emden. Ik aarzel niet Marienhafe te betitelen als de parel van het Brookmerland en ik schat zo dat het plaatselijke Fremdenverkehrsamt dat helemaal met mij eens is.
Het eerste dat je ter plaatse opvalt is de merkwaardige kerktoren. Die maakt een nogal afgeknotte indruk.
Die indruk klopt. Oorspronkelijk was de toren inderdaad veel hoger, een meter of tachtig wel. Met die hoogte fungeerde hij ook als baken voor zeevarenden; vroeger was Marienhafe inderdaad een haven, de plaats lag dus aan zee, maar die zee is door achtereenvolgende landaanwinningen steeds verder weg komen te liggen - op dezelfde manier dus als ooit Finsterwolde aan zee heeft gelegen. Een baken op enige tientallen kilometers van de zee is natuurlijk niet erg functioneel, dus op zeker moment hebben de Marienhafers het bovenste stuk afgebroken, want dat scheelde weer in het onderhoud.
Onze tocht naar Marienhafe had het karakter van een bedevaart. Die hadden we eigenlijk al een jaar geleden willen afleggen, maar daar kwam een ongelukkig gebroken enkel tussen. Het ware doel van de die pelgrimage was het standbeeld aan de voet van de kerk, het Klaus Störtebeker-Denkmal. Een beeld van de Robin Hood der Noordelijke Zeeën, die stal van de rijken en schonk aan de armen; net zoiets als Samsom en Rutte dus, maar dan precies andersom.
Wordt vervolgd.
Het eerste dat je ter plaatse opvalt is de merkwaardige kerktoren. Die maakt een nogal afgeknotte indruk.
Die indruk klopt. Oorspronkelijk was de toren inderdaad veel hoger, een meter of tachtig wel. Met die hoogte fungeerde hij ook als baken voor zeevarenden; vroeger was Marienhafe inderdaad een haven, de plaats lag dus aan zee, maar die zee is door achtereenvolgende landaanwinningen steeds verder weg komen te liggen - op dezelfde manier dus als ooit Finsterwolde aan zee heeft gelegen. Een baken op enige tientallen kilometers van de zee is natuurlijk niet erg functioneel, dus op zeker moment hebben de Marienhafers het bovenste stuk afgebroken, want dat scheelde weer in het onderhoud.
Onze tocht naar Marienhafe had het karakter van een bedevaart. Die hadden we eigenlijk al een jaar geleden willen afleggen, maar daar kwam een ongelukkig gebroken enkel tussen. Het ware doel van de die pelgrimage was het standbeeld aan de voet van de kerk, het Klaus Störtebeker-Denkmal. Een beeld van de Robin Hood der Noordelijke Zeeën, die stal van de rijken en schonk aan de armen; net zoiets als Samsom en Rutte dus, maar dan precies andersom.
Wordt vervolgd.
woensdag 17 september 2014
Prinsjesdag
Dat minister Bussemaker met een blauwe UFO op haar hoofd verscheen, zegt helaas veel over de realiteitszin van dit kabinet.
Abonneren op:
Posts (Atom)






