woensdag 15 mei 2013

GeoGuessr

Net kilometers gesjouwd over een kale, kaarsrechte landweg langs flauw golvende akkers in de Amerikaanse staat Wyoming. Helaas had ik gegokt dat ik in Iowa was, dus ik zat er een dikke 674 kilometer naast.

Niet echt, natuurlijk. Eigenlijk is het nergens prettiger dan hier - het hele concept vakantie is wat mij betreft dan ook nergens op gebaseerd. Maar virtueel! Virtueel ben ik altijd op zoek naar nieuwe horizonten. En dat kan prachtig met het spel GeoGuessr, dat online te spelen is.

Het principe is als volgt: je wordt op een willekeurige Google Streetview-plek neergezet. Je kunt je gewoon verplaatsen, je bekijkt het landschap, de vegetatie en je gaat op zoek naar borden met toeristische informatie, straatnaam of plaatsnaam. Je raadt waar je bent en wijst die plek aan op een sub-kaartje. Al naar gelang de afstand tot de werkelijke lokatie krijg je punten. Misschien speelt de tijd ook wel mee, ik ben er nog maar net een half uurtje mee bezig, dus dat weet ik nog niet. Inmiddels heb ik al een plek in Australië als Zuid-Amerika aangewezen, en een plek in Roemenië als Zweden. Maar ergens in Noorwegen zat ik er maar 60 km naast, en in Australië zat ik er ook een keer heel dicht bij, doordat ik een bord zag met de mededeling dat ik Queensland binnenkwam.

Zeer, zeer fascinerend. Als ik de komende maanden weinig blog ligt dat ongetwijfeld aan GeoGuessr.

www.geoguessr.com

Update: Ha! 12 km ernaast. Ergens in Zuid-Wales.


Printers

Het merendeel van mijn lezers zal wel op de hoogte zijn van de eerste computerwet van F. Die heb ik al meer dan tien jaar geleden geformuleerd, hij stond pontificaal op de allereerste HTML-pagina die ik ooit maakte, en hij luidt: 'Computers zijn je vrienden, printers zijn je vijanden'.

De wet is al die tijd onverminderd van kracht geweest en zal dat ongetwijfeld ook nog lang blijven. De stress die een printer kan veroorzaken is vandaag in de NRC bijzonder mooi verwoord door ene Renske.

dinsdag 14 mei 2013

Orthopedisch schoeisel vereist

Als ik luister naar Ed Groot (PvdA) over de kwestie Weekers krijg ik zulke kromme tenen, dat ik vermoedelijk binnenkort een orthopedisch schoenmaker moet bezoeken. Ook deze klungel (Weekers) wordt weer door de PvdA gered. Echte vriendschap is het, tussen Rutte en Samsom.

Gek genoeg heeft niemand het over de onthulling van De Speld.

Edit: op de achtergrond zie ik steeds Mariëtte Hamer zitten. Ben ik de enige die het opvalt dat zij enorm veel lijkt op John Heitinga en Kevin Strootman, qua ontevreden kop? 


maandag 13 mei 2013

Daan en Emma weer

Ze zitten niet stil, daar bij de SVB (de sociale verzekeringsbank). Zo kreeg ik onlangs het bericht dat mij in de loop van dit jaar AOW zal worden toegekend. Niet als ik 65 word, zoals mij een halve eeuw is voorgehouden, maar met 65 jaar plus één maand. Op 23 juli begint dat dus. Het bedrag dat ik nog over die maand juli krijg denk ik te investeren in een zoute haring, maar in augustus komt de geldstroom echt op gang.

Maar goed, de SVB dus. Die kwam op dezelfde dag ook nog eens met het jaarlijks overzicht van de populariteit van voornamen, en dat is een onderwerp dat mijn grote belangstelling heeft. De complete lijsten heb ik dan ook haastig gedownload. Het zijn 350 pagina's jongensnamen en 408 bladzijden meisjesnamen.

Een vriendin van mijn moeder kwam uit een gezin waar de meisjes allemaal namen van bloemen kregen. Nou kom je een heel eind met Roos en Aster en desnoods Madelief (hoewel dat Lief mij liever is dan het Made), maar in dat gezin bleven kennelijk maar meisjes komen, want die vriendin van mijn moeder heette Petunia. Voor zover mij bekend heeft deze thematische naamgeving niet ook nog geleid tot een Knolbegonia, maar zo is het al erg genoeg. In de namenlijst van 2012 komt overigens geen Petunia en geen Begonia voor, maar er is genoeg gekkigheid in te vinden.

Het is geen sinecure, het verzinnen van een naam voor je kind. Ik wijs hier op een artikel in mijn lijfblad The Orlando Sentinel, waarin duidelijk wordt uitgelegd dat een verkeerd gekozen voornaam je kind op het slechte pad kan brengen. Trouwens, een Duitse onderwijskundige heeft eens over Jeffrey of Wesley of zo'n soort naam gezegd, dat dat eigenlijk geen naam is, maar een diagnose, dus ik bedoel maar: je moet het zorgvuldig afwegen. En verder heb ik een collega gehad wiens achternaam Borman was en die van voornaam inderdaad Martin heette. Tja.

Onze eigen uitgangspunten waren destijds: bij een lange achternaam hoort een korte voornaam, bij een rare achternaam hoort een niet al te exotische voornaam, aan het vernoemen van grootouders beginnen we niet, de voornamen moeten redelijk internationaal bruikbaar zijn (aan Rarufu Durutu Futesararu hadden we niet echt gedacht) en we verzinnen er ook nog een leuke tweede naam bij, zodat ze in geval van onvrede ook nog iets te kiezen hebben. Verder heb je als onderwijzer natuurlijk nog wat extra beperkingen, want je wilt je eigen kind niet de naam geven van een leerling die je niet zo ligt.

Zo gezegd, zo gedaan en volgens mij zijn ze best tevreden met hun eerste voornaam en iets minder met de tweede. Die eerste voornamen komen ook in de SVB-lijst voor, met rond de dertig vermeldingen. De tweede nul keer respectievelijk vijf keer. De meestgekozen jongensnaam, Daan, werd in 2012 maar liefst 864 keer genoteerd. Dat betekent dus dat er elke dag tweeëneenhalve Daan werd geboren. En er waren bijna evenveel Brammen; ik hoop toch maar dat dat niet uit bewondering voor Moskovich is. Zelf heb ik ooit een klas met drie Marken gehad (dat was natuurlijk vóór Rutte). Een naam kan dus in sterke mate meer of minder in de mode zijn.

Ik grasduin nog even verder in de lijst. In 2012 zijn vier Edo's geboren, elk kwartaal eentje dus. Enige exclusiviteit kan mijn briljante kleinzoon dus niet ontzegd worden en de kans dat hij in een klas vol Edo's terecht komt is bijzonder klein. Anderzijds: de oorspronkelijke werktitel was Zbygniew, en daar is er helemaal niet eentje van, dus dat zou in dat opzicht nog mooier zijn geweest. Enfin, de goedbedoelende ouders hebben er voor gekozen hem niet te vernoemen naar de beroemde professor Prlwyztkovsky en daar zal ik mij bij moeten neerleggen.

Tien hele Hanzen in dat jaar, nog niet eens eentje per maand. Dat is ook wel eens anders geweest. Hele horden Hanzen heb ik voorbij zien trekken en de reclameman Ferrée heeft zelfs een echt boek geschreven over mensen met de voornaam Hans. De voornaam van mijn beminde echtgenote werd dit jaar dertien maal genoteerd.

De interessantste gevallen tref je natuurlijk onder de namen met slechts één vermelding. Een kleine bloemlezing uit het eind van het alfabet: Zsii, Zwerre, Wolfram (wellicht een thema gebaseerd op het periodiek systeem?), Xerxes (thema: verdwenen voetbalclubs, en dan kan Agovv dus ook), allemaal jongens, en de meisjes: Zij, Wensley (!), ach, ik zou uren kunnen doorgaan. Acht Rovers zijn er, en twee Diesels; andere vormen van criminaliteit of autobrandstof heb ik niet aangetroffen.

De allerleukste naam die ik als onderwijzer heb getroffen was overigens die van een grappig klein meisje: Polleke. Maar als zij streng of pseudo-streng toegesproken moest worden zei ik Apolonia, want zo heette zij echt.




Goed idee

Een heel enkele keer word ik ook nog wel eens aangenaam verrast door het nieuws. Bijvoorbeeld door onderstaand teletekstbericht:






Er is dus kennelijk iemand in het controlecentrum van de NS geweest die - misschien wel als geintje - tegen zijn collega's heeft geroepen 'Jongens, zullen we de intercity's een poosje ook in Breukelen laten stoppen? Daar staat een enorme file op de weg!' En vervolgens is deze briljante gedachte nog in daden omgezet ook.

Of het gewerkt heeft weet ik niet - veel automobilisten zitten liever drie uur in de file dan twintig minuten in de trein - maar het lijkt mij zeker een optie om te onthouden voor de toekomst

zaterdag 11 mei 2013

Binnenkort leuke bestuurlijke functie voor Sander Terphuis

PvdA-lid Sander Terphuis vertelde enkele weken geleden nog bewogen over zijn onderduik als illegaal in een Fries dorpje. Hij kreeg de hele PvdA-ledenraad achter zich en creëerde zo een probleem voor Samsom, bekend van de walvisjacht (tegen, Greenpeace) en de illegalenjacht (vóór, vriendje van Rutte).

Gisteravond maakte Terphuis duidelijk dat hij zijn verzet staakt en zelfs komt met een motie om NIET tegen de strafbaarstelling van illegaliteit te stemmen.

Die is dus vakkundig kaltgestellt. Je hoeft niet visionair te zijn om met succes te voorspellen dat de heer Terphuis binnenkort een leuke bestuursfunctie zal worden aangeboden bij een zorginstelling, woningbouwstichting of  onderwijsorganisatie. De PvdA is een perpetuum mobile van zulke baantjes en handel is handel, tenslotte. 

vrijdag 10 mei 2013

De vaart der volkeren

Mevrouw F., mijn beminde echtgenote, werd onlangs met een hinderlijk probleempje geconfronteerd. Zij kon namelijk niet meer leuk meedoen met de andere dames van het nordic walken, als die over hun kleinkinderen aan het opscheppen waren. Die dames zijn namelijk tot de tanden bewapend met tablets en smartphones en kunnen hun opvattingen dus ondersteunen met een keur aan illustraties, en dat laten ze natuurlijk ook niet na. Mijn beminde echtgenote kan daar alleen een boekje met prille babyfoto's tegenover stellen en dat gaat knagen, zeker in het geval van een briljante kleinzoon als de onze.

Voor het geval mijn lezers zich verbazen over de combinatie van nordic walken en foto's van kleinkinderen bekijken: het patroon is dat men een snelle sprint over een lommerrijk bospad trekt en daarna overgaat tot een langdurig verblijf in een naburige horeca-gelegenheid. Daar vinden dan dus die gesprekken plaats en doen de tablets met vrolijke kinderfoto's de ronde door de uitgelaten kring.

Het zal duidelijk zijn dat mijn langdurig en hardnekkig verzet is gebroken en dat hier ook zo'n ding moest komen. We hebben er dus een besteld en wel - om nu niet meteen weer met een achterstand te beginnen - een type dat nog maar een dag of twee op de markt was, de Asus Fonepad, een 7 inch tablet waar ook nog een telefoonsimmetje in kan - als zo'n tablet dan niks blijkt te zijn hou je er in elk geval een rare telefoon aan over. We hebben niet voor een 10 inch model gekozen, omdat dat nordic zo rottig walkt. Zondag besteld, dinsdag gearriveerd.

Een tablet blijkt een wel bijzonder rudimentaire computer te zijn. Hoe ik ook in de doos zocht, een toetsenbord bleek niet meegeleverd en een muis evenmin. Het schijnt de bedoeling te zijn dat je met je vingertoppen het scherm aanraakt, wat ik maar een vieze bedoening vind, en bovendien heb ik vingertoppen van 1,5 cm breedte, dus ik mis vaak en dat drijft mij tot lichte waanzin. Gelukkig troffen we bij het door mijn oud-collega E. zo gewaardeerde Kruidvat een aantrekkelijke aanbieding van een zogenaamde stylus, een soort aantikpennetje, en daarmee gaat het wat beter. Een Japans eetstokje daarentegen werkte niet.

Recovery-cd? Nee.
Office-pakket? Nee.
Fatsoenlijke handleiding? Nee. Ook niet op het ding zelf.
Netwerkaansluiting? Nee.
Standaard USB-poort? Nee. Wel een micro-USB-poort.
CD-speler? Nee.
Virusscanner? Nee.

Zijn er dan helemaal geen pluspunten?
Jawel, het ding heeft ook GPS, en dat vind ik dan wel weer heel leuk. Je kunt er heel lekker op patiencen en dan is er nog de computervariant van Scrabble, Wordfeud, waar ik al veel over gelezen had en dat ik nu voor het eerst aanschouwd en gespeeld heb. Is inderdaad prettiger dan Scrabble als bordspel, met die eeuwig omvallende letterplankjes.

Hoe dan ook: nordic walking heeft ons opgestoten in de vaart der volkeren, dat is duidelijk.