maandag 13 mei 2013

Daan en Emma weer

Ze zitten niet stil, daar bij de SVB (de sociale verzekeringsbank). Zo kreeg ik onlangs het bericht dat mij in de loop van dit jaar AOW zal worden toegekend. Niet als ik 65 word, zoals mij een halve eeuw is voorgehouden, maar met 65 jaar plus één maand. Op 23 juli begint dat dus. Het bedrag dat ik nog over die maand juli krijg denk ik te investeren in een zoute haring, maar in augustus komt de geldstroom echt op gang.

Maar goed, de SVB dus. Die kwam op dezelfde dag ook nog eens met het jaarlijks overzicht van de populariteit van voornamen, en dat is een onderwerp dat mijn grote belangstelling heeft. De complete lijsten heb ik dan ook haastig gedownload. Het zijn 350 pagina's jongensnamen en 408 bladzijden meisjesnamen.

Een vriendin van mijn moeder kwam uit een gezin waar de meisjes allemaal namen van bloemen kregen. Nou kom je een heel eind met Roos en Aster en desnoods Madelief (hoewel dat Lief mij liever is dan het Made), maar in dat gezin bleven kennelijk maar meisjes komen, want die vriendin van mijn moeder heette Petunia. Voor zover mij bekend heeft deze thematische naamgeving niet ook nog geleid tot een Knolbegonia, maar zo is het al erg genoeg. In de namenlijst van 2012 komt overigens geen Petunia en geen Begonia voor, maar er is genoeg gekkigheid in te vinden.

Het is geen sinecure, het verzinnen van een naam voor je kind. Ik wijs hier op een artikel in mijn lijfblad The Orlando Sentinel, waarin duidelijk wordt uitgelegd dat een verkeerd gekozen voornaam je kind op het slechte pad kan brengen. Trouwens, een Duitse onderwijskundige heeft eens over Jeffrey of Wesley of zo'n soort naam gezegd, dat dat eigenlijk geen naam is, maar een diagnose, dus ik bedoel maar: je moet het zorgvuldig afwegen. En verder heb ik een collega gehad wiens achternaam Borman was en die van voornaam inderdaad Martin heette. Tja.

Onze eigen uitgangspunten waren destijds: bij een lange achternaam hoort een korte voornaam, bij een rare achternaam hoort een niet al te exotische voornaam, aan het vernoemen van grootouders beginnen we niet, de voornamen moeten redelijk internationaal bruikbaar zijn (aan Rarufu Durutu Futesararu hadden we niet echt gedacht) en we verzinnen er ook nog een leuke tweede naam bij, zodat ze in geval van onvrede ook nog iets te kiezen hebben. Verder heb je als onderwijzer natuurlijk nog wat extra beperkingen, want je wilt je eigen kind niet de naam geven van een leerling die je niet zo ligt.

Zo gezegd, zo gedaan en volgens mij zijn ze best tevreden met hun eerste voornaam en iets minder met de tweede. Die eerste voornamen komen ook in de SVB-lijst voor, met rond de dertig vermeldingen. De tweede nul keer respectievelijk vijf keer. De meestgekozen jongensnaam, Daan, werd in 2012 maar liefst 864 keer genoteerd. Dat betekent dus dat er elke dag tweeëneenhalve Daan werd geboren. En er waren bijna evenveel Brammen; ik hoop toch maar dat dat niet uit bewondering voor Moskovich is. Zelf heb ik ooit een klas met drie Marken gehad (dat was natuurlijk vóór Rutte). Een naam kan dus in sterke mate meer of minder in de mode zijn.

Ik grasduin nog even verder in de lijst. In 2012 zijn vier Edo's geboren, elk kwartaal eentje dus. Enige exclusiviteit kan mijn briljante kleinzoon dus niet ontzegd worden en de kans dat hij in een klas vol Edo's terecht komt is bijzonder klein. Anderzijds: de oorspronkelijke werktitel was Zbygniew, en daar is er helemaal niet eentje van, dus dat zou in dat opzicht nog mooier zijn geweest. Enfin, de goedbedoelende ouders hebben er voor gekozen hem niet te vernoemen naar de beroemde professor Prlwyztkovsky en daar zal ik mij bij moeten neerleggen.

Tien hele Hanzen in dat jaar, nog niet eens eentje per maand. Dat is ook wel eens anders geweest. Hele horden Hanzen heb ik voorbij zien trekken en de reclameman Ferrée heeft zelfs een echt boek geschreven over mensen met de voornaam Hans. De voornaam van mijn beminde echtgenote werd dit jaar dertien maal genoteerd.

De interessantste gevallen tref je natuurlijk onder de namen met slechts één vermelding. Een kleine bloemlezing uit het eind van het alfabet: Zsii, Zwerre, Wolfram (wellicht een thema gebaseerd op het periodiek systeem?), Xerxes (thema: verdwenen voetbalclubs, en dan kan Agovv dus ook), allemaal jongens, en de meisjes: Zij, Wensley (!), ach, ik zou uren kunnen doorgaan. Acht Rovers zijn er, en twee Diesels; andere vormen van criminaliteit of autobrandstof heb ik niet aangetroffen.

De allerleukste naam die ik als onderwijzer heb getroffen was overigens die van een grappig klein meisje: Polleke. Maar als zij streng of pseudo-streng toegesproken moest worden zei ik Apolonia, want zo heette zij echt.




Geen opmerkingen: