woensdag 23 januari 2013

OV (4)

Enkele NS-eufemismen.

"Vandaag geldt een aangepaste dienstregeling". Bedoeld wordt een beperkte dienstregeling.

"De Intercity naar Rotterdam van 15.32 u vertrekt over 20 minuten." Bedoeld wordt: die trein heeft een vertraging van 20 minuten.

"Door de opgelopen vertraging rijdt deze Intercity niet verder dan Utrecht". Mijn medereizigers hebben mij dit uitgelegd: een trein die niet rijdt telt niet mee in de statistiek.

En trouwens: waarom is het tegenwoordig zo verrekte koud in die treinen?

En trouwens: waarom worden de wc's niet een beetje behoorlijk schoongehouden? Zijn die schoonmakers wissels aan het ontdooien?

En trouwens: waarom staan die ellendige incheckpalen niet gewoon in de trein, net als in de bus, maar op sommige grote stations meer dan honderd meter van de perrons?

OV (3) (de brandende wissel)

Uiteindelijk bleek het een rijkelijk ingewikkelde manier om bij de Burger King te eten, terwijl er toch zo'n doordacht scenario aan ten grondslag lag. Na een uiterst succesvolle oppasbeurt bij mijn briljante kleinzoon (4 uur oppassen, waarvan hij 3.40 u sliep, zij het voornamelijk op mij) zou ik gisteren bijtijds met mijn favoriete RET-lijn 40 naar het station Rotterdam Centraal gaan. Daar zou ik op mijn gemak bij de Burger King een eenvoudige doch voedzame maaltijd gebruiken, een krantje kopen voor onderweg, exact om half zeven (dan gaat het Dal Voordeel abonnement weer in) inklikken, mij met de van mij bekende kloeke tred naar perron 13/14 begeven en de intercity van 18.35 naar Zwolle pakken, alwaar ik zou overstappen op de intercity naar Assen. Daar zou ik dan om een uur of 9 zijn, zodat mijn beminde echtgenote niet bij nacht en ontij op pad hoefde om mij bij dat station op te pikken.

Een groot deel van dit scenario liep voortreffelijk, zij het dat de Burger King op Rotterdam Centraal geen aanrader is - vies, rommelig en tochtig. Maar ik had mijn krant, logde in de daluren in en haalde de trein van 18.35. Al spoedig bleek daar echter dat de NS tussen Zwolle en Meppel bussen inzette omdat er "een aanrijding met een voertuig" had plaatsgevonden. Ai, daar ging mijn mooie reisschema, maar ach, zulke dingen kunnen helaas gebeuren, ik zat nu eenmaal in de trein en dan moest het maar een uurtje later worden.

Kort voor Gouda kwam de intercity tot stilstand. Er werd gemeld dat er op het station Gouda geen perrons vrij waren. Even later vernamen we dat dit mogelijk verband hield met een calamiteit op het station Gouda Goverwelle (die naam verwijst inderdaad naar het historische Goejanverwelle, bij dewelks sluis destijds Wilhelmina van Pruisen is tegengehouden). Een half uurtje later konden we het station Gouda dan toch binnenrijden en daar hoorden we dat de trein van de brandweer niet verder mocht rijden. En nog weer wat later werd meegedeeld dat dit verband hield met een wissel die in brand stond. Ik herhaal: EEN WISSEL DIE IN BRAND STOND.

Ook het personeel van de trein had kennelijk geen idee wat nu verder de bedoeling was, maar na drie kwartier uitzicht op het niet bijzonder fraaie station van Gouda bleek dat de trein (als stoptrein) zou teruggaan naar Rotterdam. Overstappen naar Den Haag was geen optie, en bovendien was het ondertussen al over achten en er was nog steeds dat probleem tussen Zwolle en Meppel. Ik ben dus maar mee terug gegaan, weer op de bus gestapt (helaas was lijn 40 al gestopt) en heb mij weer vervoegd bij mijn logeeradres, waar mijn jeugdige vriend helaas al naar bed bleek.


Vanochtend werd ik gewekt met het nieuws dat er iets was met een spoorbrug bij Gouda. Even vreesde ik dat die in brand zou staan, niets blijkt onmogelijk, maar hij bleek alleen maar niet dicht te kunnen. In de loop van de ochtend was dit euvel verholpen, zodat mijn hernieuwde poging om vanuit Rotterdam Assen te bereiken vlekkeloos verliep.

Ik ben, zoals bekend, altijd geneigd de zaken van de positieve kant te bekijken. Ik mailde dus gisteravond opgewekt rond dat ik nu toch wel een claim kon leggen op de meest exotische treinvertragingsoorzaak in de familie: een brandende wissel. Per kerende post kreeg ik echter van lezer en zoon F. te horen dat hij ooit een een internationale trein wilde nemen, maar dat die niet bleek te rijden, omdat 'er geen enkel werkend toilet op deze trein' was. Natuurlijk was dat nog voordat toiletloze Sprinters bij de NS standaard werden.

Hear, hear

In Nieuw-Zeeland is inmiddels iemand wakker geworden.

zaterdag 19 januari 2013

Evaluatie twee jaar Roemeense tank

Er werden hier en daar nogal wat wenkbrauwen gefronst dan wel opgetrokken, toen ik meldde dat onze Sunny was vervangen door een Dacia Logan MCV, hierna te noemen (en hiervoor ook al genoemd) Roemeense tank. 'Daar word ik niet vrolijk van', mompelde een autominnende collega. Ook anderen reageerden erg gereserveerd, alsof we ons te buiten waren gegaan aan de Fyra onder de automobielen.

Nou was het natuurlijk ook wel enigszins een impulsaankoop. De Sunny kwam - na meer dan een decennium trouwe dienst en met bijna 300000 kilometer op de teller - niet meer door de APK, dus er moest snel iets anders komen. Nu had ik, fietsend door Haren, aan de Kerklaan al eens een paar keer zo'n ding zien staan, een rooie, en toen al gedacht: och, misschien is dat nog wel eens wat voor ons. Dus toen ons het overlijden van de Sunny was aangezegd ben ik op zoek gegaan en we vonden er een bij een Renault-dealer in Veendam. We hebben daar een proefrit gemaakt en dat beviel goed. In onderhandelen ben ik slecht, dus de koop was snel gesloten en we waren na 35 jaar Japans rijden (daar gingen nog een Trabant, een kever en twee eenden aan vooraf) tamelijk plotseling eigenaar van een Roemeense tank.

We rijden er nu ruim twee jaar in en het is tijd voor een evaluatie.

Rijden? Hoe ver dan wel?
Hij had 33.000 op de teller toen we hem kochten en hij staat nu op 71.000. Dat is dus wat harder gegaan dan je eigenlijk van een hoogbejaard echtpaar mag verwachten, maar dat komt vooral doordat onze oudste zoon en zijn echtgenote naar Rotterdam zijn verhuisd, en doordat daar nu ook een briljante kleinzoon woont. We gaan vaak met de trein (op het very moment dat ik dit schrijf is mijn beminde echtgenote gestrand op het station in Utrecht) maar er zijn natuurlijk ook heel wat autoritjes naar Rotterdam geweest. Heen en terug is dat 500 kilometer, dus dat tikt aardig aan.


Problemen mee gehad?
Eén keer deed-ie het niet, en dat was mijn eigen schuld. In het eerste weekend dat we hem hadden had ik eens lekker alle knopjes zitten uitproberen en de auto vervolgens op het contact laten staan, zodat de accu de volgende ochtend leeg was. Verder heeft hij altijd probleemloos gefunctioneerd.

Zeker erg Spartaans?
Hm, het is maar wat je gewend bent. De oude Sunny was een stuk primitiever. Huurauto's op de Canarische en Griekse eilanden daargelaten hadden we voor het eerst een auto met airco (en die hebben we vrijwel nooit gebruikt), voor het eerst een boordcomputer en voor het eerst een centrale vergrendeling met afstandsbediening. Vooral dat laatste blijkt erg handig als je beladen met boodschappen je voertuig verlaat en ook als je hem niet kunt vinden op een parkeerterrein. Natuurlijk bestaat het interieur bijna volledig uit plastic, maar hé, wij stammen uit de jaren 40 van de vorige eeuw, dus voor ons blijft plastic een leuk modern snufje.
De geluidsinstallatie is werkelijk abominabel. Vervelend voor mijn beminde echtgenote, maar zelf heb ik vrijwel nooit de radio aan.

En hoe rijdt dat?
Aangenaam, hoewel ik de besturing een beetje vaag vind. Hij maakt veel minder herrie dan de Sunny (dat was een diesel), hij is aanmerkelijk vlotter en hij gaat door de lange wielbasis erg soepel over verkeersdrempels heen.


Ruimte zat?
Plenty. Ruimte boven je hoofd, ruimte om je heen, je zit redelijk hoog en er is ruimte genoeg voor de passagiers op de achterbank (het ding was trouwens ook in een 7-persoons uitvoering verkrijgbaar en wordt hier en daar ook als taxi ingezet). En dan natuurlijk de bagageruimte. Die is immens; ik overweeg de aanschaf van een kleine pony, niet alleen omdat de paardenmarkt volledig is ingestort, maar vooral omdat het me zo leuk lijkt je eigen pony door de openslaande achterdeuren in je eigen auto te laten stappen. Het spreekt vanzelf dat de verhuizing van een inboedel naar Rotterdam geen probleem is voor wie een Roemeense tank bezit.

De verbruikskosten?
's Zomers rijdt hij zo'n beetje 7 liter per honderd kilometer, 's winters ruim zeveneneenhalf. De Toyota is zuiniger en de Sunny was dat ook, maar dit kan er nog wel mee door. De eerste beurt, een jaar geleden, kostte maar liefst 120 euro. De beurt van vorige week was een stuk duurder, doordat de beruchte distributieriem vervangen moet worden, die was bijna 600 euro.

Verder nog wat te melden?
We hebben wel de banden vervangen. De oude banden, die hij waarschijnlijk van fabriekswege had meegekregen, waren vrij beroerd. Die hadden last van cupvorming; daardoor maakten ze bij bepaalde snelheden een flappend geluid en maakten ze het stuur onrustig. Nu zitten er dure Conti's onder en dat bevalt uitstekend en rijdt ook stiller en zuiniger.

Vind je hem zelf ook niet erg lelijk?
Niet lelijker dan een R4. En wacht tot je het hem opvolgende model hebt gezien, de Dacia Lodgy, die is pas echt lelijk! Maar dit is dus onze Roemeense tank, en die is best om aan te zien


vrijdag 18 januari 2013

PSV - PEC Zwolle 1 - 3

Ach ja.

woensdag 16 januari 2013

Gebiedende wijs enkelvoud

Gisteren hoorde ik het nog een goedwillende decaan zeggen, in een item over verkeerde studiekeuzes: "Ben eerlijk tegen jezelf!" Een verschijnsel dat me de laatste tijd al vaker is opgevallen: de teloorgang van de gebiedende wijs enkelvoud van het werkwoord zijn, en dat is toch echt wees.

Hoe komt dit nu weer? Naar ik vermoed doordat 'wezen' als meer ordinair wordt beschouwd dan 'zijn'. We hebben dus weer eens een gevalletje hypercorrectie te pakken.

De consequenties van deze tendens kunnen dramatisch zijn, of wezen (lekker ordi). We hebben immers ook nog het voltooid deelwoord geweest. Wordt dat dan op termijn gezijnd?

off-topic: Annechien Steenhuizen is terug! Vandaag presenteerde ze het journaal van 12 uur. Mijn hart maakte een sprongetje van vreugde, ook al moest ik constateren dat ze het  consequent dragen van symmetrische kleding heeft losgelaten.

Binnenkort op dit blog een evaluatie van twee jaar Roemeense tank!

zaterdag 12 januari 2013

Merkwaardig patroon (+ update)

Op de motorkap van onze ouwe Toyota, die al weken niet van z'n plaats is geweest, bevond zich vanochtend dit merkwaardige ruitpatroon van sneeuw.


Ik kan er geen verklaring voor verzinnen. Op die plek komt praktisch geen zon. Er staat geen ruitvormig hekje in de buurt. De schutting die je ziet staat  op het noorden. Er heeft niets op de motorkap gelegen. De stipjes aan de voorkant zouden op kattenpootjes kunnen wijzen, maar katten zijn te dom om zo'n regelmatig patroon te maken, en bovendien hebben ze het te druk met het onderschijten van onze tuin. Menselijk ingrijpen is ook al onwaarschijnlijk, het is meer dan 10 meter van de openbare weg en waarom zou iemand die moeite nemen?

Vooralsnog en totdat mijn lezers met een betere uitleg komen, houd ik het maar op een gecodeerde boodschap van vertegenwoordigers van een buitenaardse beschaving.

UPDATE: lezers Han en Ralf (niet toevallig beiden onderzoeker) zoeken onafhankelijk van elkaar de verklaring in iets aan de binnenkant van de motorkap. Ralf levert er zelfs een fotootje bij van de buitenkant en de binnenkant van een Corolla-motorkap:


Het ziet er naar uit dat dit het verschijnsel van de ruitvorming inderdaad verklaart. Maar die auto staat daar al vele jaren en ik had dit nog nooit gezien. Er moeten dus ook in het temperatuurverloop en de hoeveelheid en de aard van de sneeuw factoren zijn die eraan hebben bijgedragen.

Ik ga nu de motorkap niet open maken; het patroon zit er nog steeds op en ik vind het zonde om dat te bederven. Maar zodra we van de sneeuw af zijn kom ik hierop terug.