woensdag 23 januari 2013

OV (3) (de brandende wissel)

Uiteindelijk bleek het een rijkelijk ingewikkelde manier om bij de Burger King te eten, terwijl er toch zo'n doordacht scenario aan ten grondslag lag. Na een uiterst succesvolle oppasbeurt bij mijn briljante kleinzoon (4 uur oppassen, waarvan hij 3.40 u sliep, zij het voornamelijk op mij) zou ik gisteren bijtijds met mijn favoriete RET-lijn 40 naar het station Rotterdam Centraal gaan. Daar zou ik op mijn gemak bij de Burger King een eenvoudige doch voedzame maaltijd gebruiken, een krantje kopen voor onderweg, exact om half zeven (dan gaat het Dal Voordeel abonnement weer in) inklikken, mij met de van mij bekende kloeke tred naar perron 13/14 begeven en de intercity van 18.35 naar Zwolle pakken, alwaar ik zou overstappen op de intercity naar Assen. Daar zou ik dan om een uur of 9 zijn, zodat mijn beminde echtgenote niet bij nacht en ontij op pad hoefde om mij bij dat station op te pikken.

Een groot deel van dit scenario liep voortreffelijk, zij het dat de Burger King op Rotterdam Centraal geen aanrader is - vies, rommelig en tochtig. Maar ik had mijn krant, logde in de daluren in en haalde de trein van 18.35. Al spoedig bleek daar echter dat de NS tussen Zwolle en Meppel bussen inzette omdat er "een aanrijding met een voertuig" had plaatsgevonden. Ai, daar ging mijn mooie reisschema, maar ach, zulke dingen kunnen helaas gebeuren, ik zat nu eenmaal in de trein en dan moest het maar een uurtje later worden.

Kort voor Gouda kwam de intercity tot stilstand. Er werd gemeld dat er op het station Gouda geen perrons vrij waren. Even later vernamen we dat dit mogelijk verband hield met een calamiteit op het station Gouda Goverwelle (die naam verwijst inderdaad naar het historische Goejanverwelle, bij dewelks sluis destijds Wilhelmina van Pruisen is tegengehouden). Een half uurtje later konden we het station Gouda dan toch binnenrijden en daar hoorden we dat de trein van de brandweer niet verder mocht rijden. En nog weer wat later werd meegedeeld dat dit verband hield met een wissel die in brand stond. Ik herhaal: EEN WISSEL DIE IN BRAND STOND.

Ook het personeel van de trein had kennelijk geen idee wat nu verder de bedoeling was, maar na drie kwartier uitzicht op het niet bijzonder fraaie station van Gouda bleek dat de trein (als stoptrein) zou teruggaan naar Rotterdam. Overstappen naar Den Haag was geen optie, en bovendien was het ondertussen al over achten en er was nog steeds dat probleem tussen Zwolle en Meppel. Ik ben dus maar mee terug gegaan, weer op de bus gestapt (helaas was lijn 40 al gestopt) en heb mij weer vervoegd bij mijn logeeradres, waar mijn jeugdige vriend helaas al naar bed bleek.


Vanochtend werd ik gewekt met het nieuws dat er iets was met een spoorbrug bij Gouda. Even vreesde ik dat die in brand zou staan, niets blijkt onmogelijk, maar hij bleek alleen maar niet dicht te kunnen. In de loop van de ochtend was dit euvel verholpen, zodat mijn hernieuwde poging om vanuit Rotterdam Assen te bereiken vlekkeloos verliep.

Ik ben, zoals bekend, altijd geneigd de zaken van de positieve kant te bekijken. Ik mailde dus gisteravond opgewekt rond dat ik nu toch wel een claim kon leggen op de meest exotische treinvertragingsoorzaak in de familie: een brandende wissel. Per kerende post kreeg ik echter van lezer en zoon F. te horen dat hij ooit een een internationale trein wilde nemen, maar dat die niet bleek te rijden, omdat 'er geen enkel werkend toilet op deze trein' was. Natuurlijk was dat nog voordat toiletloze Sprinters bij de NS standaard werden.

Geen opmerkingen: