Het Nederlands Centrum voor Volkscultuur en Immaterieel Erfgoed (om de een of andere reden word ik toch een beetje kriebelig van zo'n naam) houdt zich bezig met het erfgoed van tradities en rituelen. Blijkens een bericht op RTVNoord van vandaag komen ook oude ambachten in aanmerking voor plaatsing op een lijst van zulk erfgoed.
Ik roep al mijn lezers op tot het plaatsen van een voordracht via de site van het centrum. Niet voor niets heb ik al op zo menig braderie furore gemaakt met demonstraties Applicatiebeheer P&A+. Laten we met z'n allen voorkomen dat die palingrokers, blikslagers en kantklossers met de eer gaan strijken!
(opmerking voor lezer RdV: dat P&A+ kennen ze in Den Haag ook nog wel)
zaterdag 5 januari 2013
donderdag 3 januari 2013
OV (2)
Dit wordt een stukje voor intellectuele doorbijters. Mijn gewaardeerde lezeres ROH vroeg namelijk naar aanleiding van mijn vorige blog over de OV-chipkaart om een cursus en een dergelijk appèl aan mijn schoolmeestershart kan natuurlijk niet onbeantwoord blijven. We gaan meteen het diepe in met een bespreking van het Dal Voordeel abonnement en het Voordeeluren abonnement (de site van de NS zou een ware Fundgrube zijn voor de site Signalering Onjuist Spatiegebruik).
Het lijken allebei benamingen voor hetzelfde, namelijk dat wat in ons collectief geheugen een Dalurenkaart heet. Zo simpel ligt het echter bepaald niet. Wat voor de ene kaart Daluren zijn, zijn dat voor de andere nog niet noodzakelijk. Een opsomming.
Het Dal Voordeel abonnement geeft korting op werkdagen van 9 tot 4 uur en 's avonds na half 7 en bovendien in het weekend.
Het Voordeeluren abonnement geeft korting na 9 uur 's ochtends (dus ook in de avondspits), in het weekend, gedurende de maanden juli en augustus de hele dag, op feestdagen en ook nog tussen Kerst en Nieuwjaar.
Er zijn natuurlijk nog meer verschillen. Zo worden de dagen met vrij reizen (bij NS Keuzedagen geheten), die je er als 60+er bij kunt kopen, bij het Voordeeluren abonnement als papieren kaartjes geleverd, terwijl de eigenaar van een Dal Voordeel abonnement ze op zijn OV-chipkaart moet laden op de dag dat hij ze gebruikt.
Een praktijkvoorbeeld. Mijn beminde echtgenote is houdster van een Voordeeluren abonnement, terwijl ik zelf een Dal Voordeel abonnement bezit. Als wij op vrijdag 28 december met de trein van half 9 naar Rotterdam wilden, en dat wilden we, zonder gebruik te maken van een Keuzedag, dan zou zij met korting reizen (want 28 december valt tussen Kerst en Nieuwjaar), terwijl ik het volle tarief zou moeten betalen. Overigens zou gebruikmaken van een Keuzedag ook helemaal niet kunnen, want dat mag dan weer niet op maandag en vrijdag.
Natuurlijk is hier een list mogelijk. Zulke kaarten bieden namelijk ook nog Samenreiskorting. Dat houdt in dat de abonnementshouders maximaal drie anderen met dezelfde korting van 40% mag meenemen.
We zijn dus als volgt te werk gegaan. Eerst hield mijn beminde echtgenote haar chipkaart met Voordeeluren abonnement voor de paal, om op het schermpje te kunnen aflezen of zij op die 28e december wel echt met korting kon reizen. Dit bleek het geval. Vervolgens begaf ik mij met mijn chipkaart (met Dal Voordeelabonnement, maar dat was dus op die dag en dat tijdstip niet van toepassing) naar de automaat om daar voor Laden Overige Produkten te kiezen. Maar goed dat ik thuis al even het oefenfilmpje had bekeken! En zo lukte het de Samenreiskorting voor die dag op mijn kaart te krijgen en was de enige uitdaging die mij nog restte, die om mijn beminde echtgenote niet uit het oog te verliezen, want ik was immers haar Samenreiziger. Maar dat streven heb ik altijd al, dat niet uit het oog verliezen bedoel ik. En natuurlijk moest ik nog wel inchecken.
Oplettende lezers zullen constateren, dat je beter een Voordeeluren abonnement kunt kopen dan een Dal Voordeel abonnement, ook al is het een paar tientjes duurder. Helaas, het Voordeeluren abonnement is niet meer verkrijgbaar! Dat wordt overigens niet vermeld bij Produkten Die Niet Meer Te Koop Zijn. Wel kunnen bestaande abonnementshouders verlengen.
Het lijken allebei benamingen voor hetzelfde, namelijk dat wat in ons collectief geheugen een Dalurenkaart heet. Zo simpel ligt het echter bepaald niet. Wat voor de ene kaart Daluren zijn, zijn dat voor de andere nog niet noodzakelijk. Een opsomming.
Het Dal Voordeel abonnement geeft korting op werkdagen van 9 tot 4 uur en 's avonds na half 7 en bovendien in het weekend.
Het Voordeeluren abonnement geeft korting na 9 uur 's ochtends (dus ook in de avondspits), in het weekend, gedurende de maanden juli en augustus de hele dag, op feestdagen en ook nog tussen Kerst en Nieuwjaar.
Er zijn natuurlijk nog meer verschillen. Zo worden de dagen met vrij reizen (bij NS Keuzedagen geheten), die je er als 60+er bij kunt kopen, bij het Voordeeluren abonnement als papieren kaartjes geleverd, terwijl de eigenaar van een Dal Voordeel abonnement ze op zijn OV-chipkaart moet laden op de dag dat hij ze gebruikt.
Een praktijkvoorbeeld. Mijn beminde echtgenote is houdster van een Voordeeluren abonnement, terwijl ik zelf een Dal Voordeel abonnement bezit. Als wij op vrijdag 28 december met de trein van half 9 naar Rotterdam wilden, en dat wilden we, zonder gebruik te maken van een Keuzedag, dan zou zij met korting reizen (want 28 december valt tussen Kerst en Nieuwjaar), terwijl ik het volle tarief zou moeten betalen. Overigens zou gebruikmaken van een Keuzedag ook helemaal niet kunnen, want dat mag dan weer niet op maandag en vrijdag.
Natuurlijk is hier een list mogelijk. Zulke kaarten bieden namelijk ook nog Samenreiskorting. Dat houdt in dat de abonnementshouders maximaal drie anderen met dezelfde korting van 40% mag meenemen.
We zijn dus als volgt te werk gegaan. Eerst hield mijn beminde echtgenote haar chipkaart met Voordeeluren abonnement voor de paal, om op het schermpje te kunnen aflezen of zij op die 28e december wel echt met korting kon reizen. Dit bleek het geval. Vervolgens begaf ik mij met mijn chipkaart (met Dal Voordeelabonnement, maar dat was dus op die dag en dat tijdstip niet van toepassing) naar de automaat om daar voor Laden Overige Produkten te kiezen. Maar goed dat ik thuis al even het oefenfilmpje had bekeken! En zo lukte het de Samenreiskorting voor die dag op mijn kaart te krijgen en was de enige uitdaging die mij nog restte, die om mijn beminde echtgenote niet uit het oog te verliezen, want ik was immers haar Samenreiziger. Maar dat streven heb ik altijd al, dat niet uit het oog verliezen bedoel ik. En natuurlijk moest ik nog wel inchecken.
Oplettende lezers zullen constateren, dat je beter een Voordeeluren abonnement kunt kopen dan een Dal Voordeel abonnement, ook al is het een paar tientjes duurder. Helaas, het Voordeeluren abonnement is niet meer verkrijgbaar! Dat wordt overigens niet vermeld bij Produkten Die Niet Meer Te Koop Zijn. Wel kunnen bestaande abonnementshouders verlengen.
Carbid
Als jongetje was ik behoorlijk bezeten van knallen rond oudejaarsdag. De meeste kinderen bij mij in de buurt waren een paar jaar ouder en daar had ik een lichtend voorbeeld aan. Natuurlijk was er niet bij benadering zo'n variatie aan vuurwerk te krijgen als tegenwoordig, en er werd ook lang niet zo veel geld aan uitgegeven, maar gewoonlijk kreeg ik wel een bedragje om daarmee naar een fietsenmaker in de Luttekestraat te gaan en daar een bescheiden pakketje aan te schaffen. Dat vuurwerk gebruikte ik alleen op oudejaarsavond. Tot die tijd was ik hoofdzakelijk bezig met het hunkerend bewonderen en betasten van mijn collectie. Nu eens rangschikte ik die op volgorde van grootte, dan weer op kleur en vervolgens maar eens op prijs. En zo nu en dan ging ik naar de buren om te kijken hoe de kinderen daar hun vuurwerk hadden neergelegd. In mijn herinnering stalden we het, merkwaardig genoeg, altijd uit op de schoorsteenmantel, dus boven de brandende kachel. In retrospectief verbaast het me nog steeds dat mijn ouders dit allemaal goed vonden, al moedigden ze het zeker niet aan.
Natuurlijk wilden we tussen Kerst en Nieuwjaar ook wel even gewoon buiten knallen en daar gebruikte ik het "echte" vuurwerk nog niet voor. Dat was de periode dat de carbidbusjes werden ingezet. We gebruikten daarvoor een koffieblikje van of Moccona of Nescafé, dat weet ik niet meer, maar het waren blikjes van vermoedelijk ongeveer 1/5 liter met een goed klemmend deksel. In de bodem sloegen we met een spijker een gaatje. Voor carbid fietsten we in een groepje naar het naburige Berkum, een dorpje dat tegenwoordig praktisch aan Zwolle vastgegroeid is. In Berkum zat een smid en Die Verkocht Carbid. Tensen heette hij, als ik het mij goed herinner. Smeden gebruikten carbid trouwens als brandstof voor lasbranders.
Je deed dan een stukje carbid in het busje, vervolgens moest je daar even goed op spugen ("speien" heet dat in het Zwols) en dan drukte je het deksel er stevig op. Je legde het busje op de grond, zette je voet erop en hield een brandende lucifer bij het gaatje in de bodem. Bam! En dan weer zoeken naar dat dekseltje, want dat kon een aardig eind wegvliegen. Het schieten vergde wel enige timing, er moest voldoende gas gevormd zijn maar het moest natuurlijk niet de tijd krijgen om te ontsnappen.
Het echte werk was natuurlijk carbidschieten met melkbussen. Ik heb jaren gedacht dat dat alleen in Kampen gedaan werd, maar ik heb gemerkt dat het ook hier in Drenthe heel gebruikelijk is (misschien toen nog niet). Op de televisie zag ik dat ze tegenwoordig een bal in de hals van de melkbus slaan, maar dat is natuurlijk voor watjes. Als je toch met een melkbus schiet, dan ook met het originele deksel. Natuurlijk viel er in Kampen wel eens een dode, want als je zo'n loodzwaar rondvliegend melkbusdeksel tegen je kop kreeg, dan vertelde je dat meestal niet na. Ik zag trouwens ook dat ze drie melkbussen aan elkaar gelast hadden, en dat vond ik dan wel weer heel stoer.
Tegenwoordig is het carbidschieten met melkbussen sterk gereguleerd: gemeentelijke verordeningen, aangewezen plaatsen, aangewezen tijdstippen en dat soort zaken, die de anarchistisch ingestelde carbidschutter een gruwel zijn. En tot mijn ongenoegen zag ik dat voor het kleine werk zelfs al kant-en-klare busjes te koop zijn - de leverancier is de firma Weltevree (tevens voor al uw hot-tubs). Zelfs het gaatje in de bodem is al aangebracht met erbij de tekst "Light me here", om misverstanden te voorkomen. Zo gaat al het avontuur er wel af.
Binnenkort maar eens voorzichtig bij de ouders van mijn kleinzoon informeren hoe zij tegenover carbidschieten staan. En lege verfblikken niet meer weggooien. Bam!
Natuurlijk wilden we tussen Kerst en Nieuwjaar ook wel even gewoon buiten knallen en daar gebruikte ik het "echte" vuurwerk nog niet voor. Dat was de periode dat de carbidbusjes werden ingezet. We gebruikten daarvoor een koffieblikje van of Moccona of Nescafé, dat weet ik niet meer, maar het waren blikjes van vermoedelijk ongeveer 1/5 liter met een goed klemmend deksel. In de bodem sloegen we met een spijker een gaatje. Voor carbid fietsten we in een groepje naar het naburige Berkum, een dorpje dat tegenwoordig praktisch aan Zwolle vastgegroeid is. In Berkum zat een smid en Die Verkocht Carbid. Tensen heette hij, als ik het mij goed herinner. Smeden gebruikten carbid trouwens als brandstof voor lasbranders.
Je deed dan een stukje carbid in het busje, vervolgens moest je daar even goed op spugen ("speien" heet dat in het Zwols) en dan drukte je het deksel er stevig op. Je legde het busje op de grond, zette je voet erop en hield een brandende lucifer bij het gaatje in de bodem. Bam! En dan weer zoeken naar dat dekseltje, want dat kon een aardig eind wegvliegen. Het schieten vergde wel enige timing, er moest voldoende gas gevormd zijn maar het moest natuurlijk niet de tijd krijgen om te ontsnappen.
Het echte werk was natuurlijk carbidschieten met melkbussen. Ik heb jaren gedacht dat dat alleen in Kampen gedaan werd, maar ik heb gemerkt dat het ook hier in Drenthe heel gebruikelijk is (misschien toen nog niet). Op de televisie zag ik dat ze tegenwoordig een bal in de hals van de melkbus slaan, maar dat is natuurlijk voor watjes. Als je toch met een melkbus schiet, dan ook met het originele deksel. Natuurlijk viel er in Kampen wel eens een dode, want als je zo'n loodzwaar rondvliegend melkbusdeksel tegen je kop kreeg, dan vertelde je dat meestal niet na. Ik zag trouwens ook dat ze drie melkbussen aan elkaar gelast hadden, en dat vond ik dan wel weer heel stoer.
Tegenwoordig is het carbidschieten met melkbussen sterk gereguleerd: gemeentelijke verordeningen, aangewezen plaatsen, aangewezen tijdstippen en dat soort zaken, die de anarchistisch ingestelde carbidschutter een gruwel zijn. En tot mijn ongenoegen zag ik dat voor het kleine werk zelfs al kant-en-klare busjes te koop zijn - de leverancier is de firma Weltevree (tevens voor al uw hot-tubs). Zelfs het gaatje in de bodem is al aangebracht met erbij de tekst "Light me here", om misverstanden te voorkomen. Zo gaat al het avontuur er wel af.
Binnenkort maar eens voorzichtig bij de ouders van mijn kleinzoon informeren hoe zij tegenover carbidschieten staan. En lege verfblikken niet meer weggooien. Bam!
Boot
Opgetogen winnares schaatsen met massastart: "Bij de marathon viste ik net naast de boot, maar nu lukte het wel".
maandag 24 december 2012
Vraag
Als je uitlogt uit je account bij de ING krijg je altijd een soort mini-enquête voorgeschoteld. De zin daarvan ontgaat me; misschien is het bedoeld om de band tussen bank en klant te versterken of zoiets. Bij mij is die band definitief verloren gegaan toen de naam Rijkspostspaarbank verloren ging.
Maar van de vraag van vandaag wordt het al helemaal niet beter. Ik antwoord nooit, ING heeft er geen bal mee te maken wat ik vind, maar bij deze opsomming van alternatieven zou ik het zelf ook echt niet weten
Maar van de vraag van vandaag wordt het al helemaal niet beter. Ik antwoord nooit, ING heeft er geen bal mee te maken wat ik vind, maar bij deze opsomming van alternatieven zou ik het zelf ook echt niet weten
woensdag 19 december 2012
Loyaliteit
Het zou natuurlijk heel mooi zijn als morgen staatssecretaris Frans Weekers meegesleept zou worden in de val van Jos van Rey, maar laten we niet dagdromen en ons beperken tot de kwestie Cover Daas en diens opvolging.
Die opvolging heeft kennelijk nogal wat voeten in aarde gehad, want het heeft nogal geduurd. Dat geeft moed: blijkbaar waren er potentiële kandidaten bij de PvdA die het niet zagen zitten om in dit rechtse kabinet te gaan zitten en vriendje van Rutte te worden; Rutte, die eerst heel dik was met Wilders en Verhagen en nu enorm goeie maatjes is met Diederik Samsom. Het weerzinwekkend baltsgedrag van deze heren, ik bedoel Rutte en Samson, vond gisteravond een treurig dieptepunt in de mededeling van Samsom, dat hij op Rutte gestemd zou hebben als Politicus van het jaar.
Maar goed, de opvolging van Daas dus. Zaterdagavond laat werd bekend dat Sharon Dijksma dat gaat doen. Sharon Dijksma! Zelfs de gemeenteraad van Havana aan de Waal had nog liever een CDA'er als burgemeester dan Sharon Dijksma - en waarschijnlijk hadden ze dus àlles liever dan Sharon Dijksma.
Toen Dijksma geen burgemeester van Nijmegen bleek te worden, trok ze zich mokkend terug uit de politiek. En nu is ze er ineens weer! Dit grenst aan kiezersbedrog. Er zijn ongetwijfeld mensen geweest die dachten met een gerust hart op de PvdA te kunnen stemmen, omdat Dijksma nu weg was. Dan is het wel heel bitter om ineens geconfronteerd te worden met een nieuwe staatssecretaris, Sharon Dijksma.
Sharon Dijksma wekt bij mij sterke allergische reacties op. Alleen al dat stemmetje! Kan ze niks aan doen natuurlijk, maar toch. Het is voor mij dus zeer teleurstellend, dat ze nu toch weer boven is komen drijven.
Haar cv vermeldt als enig meetbaar resultaat een diploma van de middelbare school. Ze is daarna wel enige studies begonnen, waarschijnlijk van het niveau niet-Westerse onderhandelingstechnieken, maar afgemaakt heeft ze niks. Verder wordt er hoog opgegeven van haar loyaliteit - die ook wel wordt omschreven als het bekwaam kiezen van de juiste vrienden. Zo te zien heeft Dijksma nooit iets uitgevoerd wat niet rechtstreeks samenhing met een of ander PvdA-baantje. We hebben hier te maken met een apparatsjik van het zuiverste water.
Ik hoop vurig op een nieuwe bonnetjesaffaire of iets dergelijks!
Die opvolging heeft kennelijk nogal wat voeten in aarde gehad, want het heeft nogal geduurd. Dat geeft moed: blijkbaar waren er potentiële kandidaten bij de PvdA die het niet zagen zitten om in dit rechtse kabinet te gaan zitten en vriendje van Rutte te worden; Rutte, die eerst heel dik was met Wilders en Verhagen en nu enorm goeie maatjes is met Diederik Samsom. Het weerzinwekkend baltsgedrag van deze heren, ik bedoel Rutte en Samson, vond gisteravond een treurig dieptepunt in de mededeling van Samsom, dat hij op Rutte gestemd zou hebben als Politicus van het jaar.
Maar goed, de opvolging van Daas dus. Zaterdagavond laat werd bekend dat Sharon Dijksma dat gaat doen. Sharon Dijksma! Zelfs de gemeenteraad van Havana aan de Waal had nog liever een CDA'er als burgemeester dan Sharon Dijksma - en waarschijnlijk hadden ze dus àlles liever dan Sharon Dijksma.
Toen Dijksma geen burgemeester van Nijmegen bleek te worden, trok ze zich mokkend terug uit de politiek. En nu is ze er ineens weer! Dit grenst aan kiezersbedrog. Er zijn ongetwijfeld mensen geweest die dachten met een gerust hart op de PvdA te kunnen stemmen, omdat Dijksma nu weg was. Dan is het wel heel bitter om ineens geconfronteerd te worden met een nieuwe staatssecretaris, Sharon Dijksma.
Sharon Dijksma wekt bij mij sterke allergische reacties op. Alleen al dat stemmetje! Kan ze niks aan doen natuurlijk, maar toch. Het is voor mij dus zeer teleurstellend, dat ze nu toch weer boven is komen drijven.
Haar cv vermeldt als enig meetbaar resultaat een diploma van de middelbare school. Ze is daarna wel enige studies begonnen, waarschijnlijk van het niveau niet-Westerse onderhandelingstechnieken, maar afgemaakt heeft ze niks. Verder wordt er hoog opgegeven van haar loyaliteit - die ook wel wordt omschreven als het bekwaam kiezen van de juiste vrienden. Zo te zien heeft Dijksma nooit iets uitgevoerd wat niet rechtstreeks samenhing met een of ander PvdA-baantje. We hebben hier te maken met een apparatsjik van het zuiverste water.
Ik hoop vurig op een nieuwe bonnetjesaffaire of iets dergelijks!
donderdag 6 december 2012
Zwolle
Een fraai tafereel is het niet, dat met die declaraties en dat gereis van Cover Daas (die ook inderdaad in een coverband speelt). Vanzelfsprekend keur ik zoiets op geen enkele wijze goed.
Aan de andere kant zou ik het niet raar vinden, als er een afzonderlijke regeling bestond voor mensen die liever in Zwolle wonen dan elders.
Aan de andere kant zou ik het niet raar vinden, als er een afzonderlijke regeling bestond voor mensen die liever in Zwolle wonen dan elders.
Abonneren op:
Posts (Atom)


