woensdag 17 oktober 2012

Ulan bator (3)

En beviel dat nou een beetje, zo'n camper?

Nou, nee.

Toegegeven, een camper heeft een aantal evidente voordelen ten opzichte van het kamperen in een tent.

- de bedden waren erg goed, zeker vergeleken met een langzaam leeglopend luchtbed of zo'n flinterdun self-inflatable matrasje. Je ligt vrij hoog, je ligt dus lekker warm en het bed was net lang genoeg. We hebben dus uitstekend geslapen.

- het opladen van apparaten. We slepen wat mee, tegenwoordig: een netbookje (dat het overigens begaf toen we een week onderweg waren), twee e-readers, twee elektrische tandenborstels, een tom-tom, de accu van de elektrische fiets van mijn beminde, de accu's van twee camera's. We kamperen sinds 1972 samen en dit was de allereerste keer dat we daarbij stroom ter beschikking hadden.

- als je eenmaal gearriveerd bent, dan "sta" je vervolgens natuurlijk ook razendsnel. Kampeerstoelen eruit, tafeltje eruit, elektriciteit aansluiten  en koffie drinken maar.

Maar de nadelen hebben verreweg de overhand.

- het rijden met zo'n gevaarte vond ik zeer enerverend. Op de snelweg gaat het allemaal wel lekker, maar binnen de bebouwde kom en op smalle weggetjes waar je tegenliggers kunt treffen, vond ik het behoorlijk eng.

- de ruimte is toch wel uiterst beperkt. Op het moment dat je je allebei zou willen verplaatsen in de camper zijn heldere afspraken noodzakelijk. En de wc is echt een kabouter-wc`tje. En ik heb minimaal honderd keer m'n kop gestoten.

- maar verreweg het belangrijkste is toch wel dat we op de camping onze eigen auto danig misten. Je rijdt nu eenmaal met dat bakbeest niet even een dorpje in om bij de plaatselijke bakker een baguette te scoren. Je kunt het ding zelden kwijt bij een museum of kasteel. Nou hadden we natuurlijk wel de fietsen bij ons (die overigens buitengewoon hoog achterop de camper hingen), maar het is toch een aanzienlijke beperking van de bewegingsvrijheid die we gewend waren.

Misschien is een camper wel leuk voor mensen die hun vakantie van dag tot dag plannen. Vertrek van camping A, bezoek aan kasteel B, waarvan je met Streetview de parkeergelegenheid hebt getaxeerd, boodschappen doen bij hypermarché C en tenslotte aankomen op camping D.  En de volgende dag weer verder. Maar bij ons werkt het zo niet.

Na terugkeer ben ik al drie maal 's nachts wakker geworden na een akelige droom over de camper.

Voor ons is een camper echt helemaal niks.

dinsdag 16 oktober 2012

Gronings onderwijs

Zeer goed stukje van Maarten Huygen in de NRC van gisteren over het Groningse onderwijs. Ik heb nog geen link kunnen vinden, dus voorlopig maar een plaatje.

zaterdag 13 oktober 2012

Ulan Bator (2)

Oké, dus we hebben voor drie weken een camper gehuurd. Deze:


En beviel dat nou een beetje? Daarover een volgende keer.


vrijdag 12 oktober 2012

Ultieme speaking name

Vanavond kwam mij ter ore dat een Japanse vrouw, die in Rotterdam andere Japanse vrouwen naar hun bevalling begeleidt, de naam Koide draagt. De karakters waarmee deze naam geschreven wordt, betekenen ook: Kleine Uitgang.


zaterdag 6 oktober 2012

Ulan Bator (1)

Mijn vader werkte in het onderwijs.
Mijn schoonvader werkte eveneens in het onderwijs.
Zelf heb ik een groot deel van mijn leven in het onderwijs gewerkt.
Mijn beminde echtgenote stond tot voor kort nog voor de klas.
Onze beide zoons geven allebei in meerdere of mindere mate onderwijs.
Mijn zusje is juf.
Mijn schoonzusje zit in het bestuur van een groep scholen.
Alle bovengenoemde personen hebben zelf bovendien een aantal jaren onderwijs gevolgd.

Wij zijn, kortom, een tamelijk enge familie met een graad van onderlinge verwevenheid, die verder eigenlijk alleen voorkomt bij enkele eeuwenoude Siciliaanse maffiageslachten.

Zoiets blijft natuurlijk niet zonder gevolgen. Karakterologisch bijvoorbeeld: ik wijs op grenzeloze eigenwijsheid en ongebreidelde corrigeerdrift. Daar staat dan weer tegenover dat we eigenlijk allemaal wel weten waar Ulan Bator ligt.

En nog een niet onbelangrijk gevolg: we hebben nooit samen buiten het hoogseizoen op vakantie gekund. Dus altijd hoge prijzen, volle wegen, het bordje 'Complet' bij de camping, afgeladen stranden. Maar nu we allebei van de VUT genieten, zagen we onze kans schoon om eindelijk eens ná de zomervakantie op stap te gaan. En we wilden wel eens proberen, of een camper misschien iets voor ons was. Einddoel: Ulan Bator.

(wordt vervolgd)


zaterdag 8 september 2012

Nulmeting

Volgens mij bestond het hele begrip nulmeting nog niet, toen ik nog wat jonger was dan nu. Vermoedelijk begon men in die dagen maar in het wilde weg ergens wat te meten en dan deed men dat later nog een keer en de resultaten werden dan vergeleken. Dan kan er natuurlijk geen sprake zijn van een management-technisch en wetenschappelijk verantwoorde aanpak, dat spreekt vanzelf.

Maar tegenwoordig word je doodgegooid met nulmetingen. Er kan geen gommetje besteld worden of de een of andere bobo verordonneert wel dat aan de aanschaf een nulmeting vooraf moet gaan.

Het ultieme gebruik van dit woord trof ik vandaag aan in Het Onderwijsblad, het tijdschrift van de onderwijsvakbond AOb.

Het eerste bezoek van de luizenmoeders na de zomervakantie werd aangeduid als een nulmeting.

We zijn ver heen.

maandag 3 september 2012

Weer ander Office-pakket

Tussen MsWord en mij is het eigenlijk nooit iets geworden. Dit ondanks het feit dat ik er op slecht bewaakte ogenblikken een paar keer een cursus in heb gegeven (moet je nooit doen, een cursus geven over een pakket waar je een hekel aan hebt) en ondanks het feit dat ik jaren een kamer heb gedeeld met dames die hun ziel en zaligheid legden in het bedenken van sjablonen en macro's voor MsWord.

Van oudsher ben ik een WordPerfect-adept. En eigenlijk denk ik nog steeds dat WP 4.2 de beste tekstverwerker is die ooit bestaan heeft. Het onder water kijken, de fenomenale macrotaal, de snelheid en flexibiliteit van het pakket zijn naar mijn oordeel nog steeds onovertroffen. Het was dan ook een hele slag voor mij toen mijn toenmalige werkgever overstapte naar MsWord. Degene die daar destijds achter zat, benaderde deze site onlangs met notabene een I-pad. Need I say more?

Helaas is WordPerfect inmiddels nogal obsoleet geworden. Toen ik beroepshalve niks meer met Word te maken had, moest ik dus naar een ander alternatief uitkijken. Dat werd OpenOffice. Dat was een Open Source project en het voldeed vrij aardig, al was het wel erg stroperig. Maar OpenOffice is in handen gekomen van Oracle, een bedrijf dat ik bijna net zo onsympathiek vind als Microsoft en Apple. Wat nu?

Het is LibreOffice geworden, dat weer ontstaan is als een afsplitsing van OpenOffice. Niet slecht en heel wat sneller dan OpenOffice, en wat strakker en overzichtelijker in z'n lay-out. Voorlopig houd ik het hier maar bij.

LibreOffice en Open Office hebben een lastige eigenschap gemeen. Beide pakketten gaan ervan uit dat alle documenten standaard in één map worden opgeslagen. En ik vind het nu juist zo prettig om spreadsheets en teksten in verschillende  mappen te bewaren: gewoon, Lotus in de ene map en WP in de andere zal ik maar zeggen.

Ik moet toegeven dat je in Excel wél een aparte standaardmap kunt opgeven voor je spreadsheets. Maar daar zat lange tijd een eigenaardigheid in, en het zou me niet verbazen als dat nog zo was: als je die map wilde aanwijzen, kon je er niet gewoon naar toe navigeren. Je moest het volledige pad met de hand intypen. En dat was dan altijd wel weer een leuk moment van MD-DOS-nostalgie.