maandag 3 september 2012

Weer ander Office-pakket

Tussen MsWord en mij is het eigenlijk nooit iets geworden. Dit ondanks het feit dat ik er op slecht bewaakte ogenblikken een paar keer een cursus in heb gegeven (moet je nooit doen, een cursus geven over een pakket waar je een hekel aan hebt) en ondanks het feit dat ik jaren een kamer heb gedeeld met dames die hun ziel en zaligheid legden in het bedenken van sjablonen en macro's voor MsWord.

Van oudsher ben ik een WordPerfect-adept. En eigenlijk denk ik nog steeds dat WP 4.2 de beste tekstverwerker is die ooit bestaan heeft. Het onder water kijken, de fenomenale macrotaal, de snelheid en flexibiliteit van het pakket zijn naar mijn oordeel nog steeds onovertroffen. Het was dan ook een hele slag voor mij toen mijn toenmalige werkgever overstapte naar MsWord. Degene die daar destijds achter zat, benaderde deze site onlangs met notabene een I-pad. Need I say more?

Helaas is WordPerfect inmiddels nogal obsoleet geworden. Toen ik beroepshalve niks meer met Word te maken had, moest ik dus naar een ander alternatief uitkijken. Dat werd OpenOffice. Dat was een Open Source project en het voldeed vrij aardig, al was het wel erg stroperig. Maar OpenOffice is in handen gekomen van Oracle, een bedrijf dat ik bijna net zo onsympathiek vind als Microsoft en Apple. Wat nu?

Het is LibreOffice geworden, dat weer ontstaan is als een afsplitsing van OpenOffice. Niet slecht en heel wat sneller dan OpenOffice, en wat strakker en overzichtelijker in z'n lay-out. Voorlopig houd ik het hier maar bij.

LibreOffice en Open Office hebben een lastige eigenschap gemeen. Beide pakketten gaan ervan uit dat alle documenten standaard in één map worden opgeslagen. En ik vind het nu juist zo prettig om spreadsheets en teksten in verschillende  mappen te bewaren: gewoon, Lotus in de ene map en WP in de andere zal ik maar zeggen.

Ik moet toegeven dat je in Excel wél een aparte standaardmap kunt opgeven voor je spreadsheets. Maar daar zat lange tijd een eigenaardigheid in, en het zou me niet verbazen als dat nog zo was: als je die map wilde aanwijzen, kon je er niet gewoon naar toe navigeren. Je moest het volledige pad met de hand intypen. En dat was dan altijd wel weer een leuk moment van MD-DOS-nostalgie.




Geen opmerkingen: