Ik ben jullie nog een aflevering van mijn feuilleton over de Tynaarlose gemeentepolitiek verschuldigd. Een vervolg op dit blogje, waarin ik beschreef hoe de VVD aan het eind van de avond een motie van afkeuring tegen een wethouder had ingediend, ongetwijfeld na zorgvuldig koppen tellen - waarbij bleek dat enkele raadsleden van de collegepartijen afwezig waren, zodat de motie het gehaald zou kunnen hebben. Vervolgens verlieten de raadsleden van de collegepartijen de vergadering, zodat er geen quorum meer aanwezig was en er niet gestemd kon worden.
Gisteravond was er weer een raadsvergadering en ditmaal was de raad voltallig aanwezig. De VVD kon het natuurlijk niet maken de motie te laten vallen, want dat zou de geloofwaardigheid wel heel erg aangetast hebben. Hij is dus in stemming gebracht en volgens verwachting verworpen. Ik zal jullie de details van de kwestie besparen, die kun je desgewenst allemaal nalezen in de Oostermoer van vandaag, maar eerlijk gezegd kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat de lokale VVD gevormd wordt door een stelletje kwaadsappige querulanten, wat gezien de landelijke politiek natuurlijk geen verbazing hoeft te wekken.
Een interessant detail is dat zich een nieuw schisma lijkt te voltrekken. Splitste zich eerder al de tweemansfractie van D66 door verdeeldheid over steun aan het nieuwe college, ditmaal stemde de (eveneens tweemans-)fractie van Gemeentebelangen verdeeld. Bleef over als steun voor de VVD: het restant van D66, het restant van Gemeentebelangen en Leefbaar Tynaarlo. Beetje sneu geheel dus. Het CDA prees het beleid van de wethouder overigens als "goed koopmanschap", wat ik toch een ietwat dubieus compliment vind.
Eigenlijk had ik naar die raadsvergadering toe gewild, maar helaas ben ik het glad vergeten. Gelukkig opent de Oostermoer er vandaag dus mee. De Oostermoer is het huis-aan-huis-blad van Zuidlaren. De Vriezer Post en de Eelder dorpsklanken zwijgen vandaag weer in alle talen. Ik vraag me dus af of er in deze fusiegemeente ook nog dingen spelen waarvan ik helemaal geen idee heb en die te maken hebben met animositeit tussen de oorspronkelijke gemeenten Zuidlaren, Eelde-Paterswolde en Vries.
woensdag 4 juli 2012
vrijdag 29 juni 2012
Spraak
Citaat uit tweet:
"Ik ben overigens een echte Achterhoeker, met Twente wil ik niets te maken hebben. Daar praten ze raar."
"Ik ben overigens een echte Achterhoeker, met Twente wil ik niets te maken hebben. Daar praten ze raar."
woensdag 27 juni 2012
Buddy
Slechts zeer zelden, een paar keer per jaar hooguit, luister ik gericht naar muziek. Het is zelfs zo erg dat ik in die schaarse gevallen eerst even moet uitzoeken hoe die stereo-installatie ook al weer werkt. Naar de radio luister ik al helemaal niet, behalve vroeger in de vakantie tijdens de Tour de France. Een winkel met opdringerige muziek loop ik onmiddellijk weer uit. Van uit eten gaan ben ik toch al geen liefhebber, maar mijn tegenzin wordt nog wat groter als ik gedwongen word de muzikale smaak van de eigenaar van het etablissement te delen. Mijn eigen repertoire beperkt zich tot enkele gevoelige passages uit de Zuiderzeeballade, en het rabarberlied natuurlijk, en I'm gonna knock on your door. Kortom, in muzikaal opzicht ben ik een regelrechte cultuurbarbaar. Ik houd nu eenmaal meer van een stil huis om me heen, waarbij het aanslaan van de koelkast me al hindert.
Toch was dat vroeger lichtelijk anders. Natuurlijk was ik erbij, toen de Rolling Stones in het Stadspark optraden - wel een beetje angstig langs de zijkant,want van grote mensenmassa's hou ik óók al niet. Ik heb menigmaal de Groninger Bluesnacht bijgewoond. Ik heb Luther Allison zien optreden, en Robert Johnson (niet de oude, maar de jonge), en Walter Trout. Ik heb de verbijsterende performance gezien van Screamin' Jay Hawkins, die zijn show begon door uit een doodskist op te rijzen, en dat is me bijgebleven, ook al had ik toen nog niet die funeraire interesse van tegenwoordig. Ik heb heel vaak de diep betreurde Cuby gezien, met en zonder Blizzards. En toen de kinderen nog klein waren heb ik bij een vrachtwagenshow ook Henk Wijngaard live gehoord, jawel, met Met de vlam in de pijp. Helemáál van de straat ben ik dus nou ook weer niet.
En van één concert heb ik ook nog iets materieels overgehouden. Ik ben niet een van die bijdehante types die alles opvangen wat de zaal in wordt gegooid, sterker nog, ik zou een stapje opzij doen als het tot stage-diven zou komen, maar het plectrum dat de vriendelijke geweldenaar Buddy Guy de zaal ingooide, dat kreeg ik nou toevallig eens wèl te pakken (of misschien ving oudste zoon R. het wel, die stond naast me). En bij het opruimen vond ik het vanochtend terug. Buddy Guy, prachtige rocking blues, sterk aanbevolen!
Toch was dat vroeger lichtelijk anders. Natuurlijk was ik erbij, toen de Rolling Stones in het Stadspark optraden - wel een beetje angstig langs de zijkant,want van grote mensenmassa's hou ik óók al niet. Ik heb menigmaal de Groninger Bluesnacht bijgewoond. Ik heb Luther Allison zien optreden, en Robert Johnson (niet de oude, maar de jonge), en Walter Trout. Ik heb de verbijsterende performance gezien van Screamin' Jay Hawkins, die zijn show begon door uit een doodskist op te rijzen, en dat is me bijgebleven, ook al had ik toen nog niet die funeraire interesse van tegenwoordig. Ik heb heel vaak de diep betreurde Cuby gezien, met en zonder Blizzards. En toen de kinderen nog klein waren heb ik bij een vrachtwagenshow ook Henk Wijngaard live gehoord, jawel, met Met de vlam in de pijp. Helemáál van de straat ben ik dus nou ook weer niet.
En van één concert heb ik ook nog iets materieels overgehouden. Ik ben niet een van die bijdehante types die alles opvangen wat de zaal in wordt gegooid, sterker nog, ik zou een stapje opzij doen als het tot stage-diven zou komen, maar het plectrum dat de vriendelijke geweldenaar Buddy Guy de zaal ingooide, dat kreeg ik nou toevallig eens wèl te pakken (of misschien ving oudste zoon R. het wel, die stond naast me). En bij het opruimen vond ik het vanochtend terug. Buddy Guy, prachtige rocking blues, sterk aanbevolen!
dinsdag 26 juni 2012
Super pipeline (C64)
De laatste maand hadden we al drie keer meegemaakt dat bij zware regenval uit de dakgoot afkomstig water uit het putje in de badkamer omhoog kwam. De eerste twee keer was dat overdag en dan is het nog wel te doen, je kunt rustig op Buienradar kijken of er nog een eind aan komt en met enthousiast hozen en dweilen konden we het wel zo'n beetje bijbenen.Maar toen we in de nacht van vorige week donderdag op vrijdag van 1 tot half 3 zo bezig waren geweest, begon de pret er toch een beetje af te raken. Ook viel mijn guitige opmerking, dat we zo toch nog een beetje aan het kamperen waren, helemaal niet in goede aarde.
Vrijdag dus een ons aanbevolen ontstoppingsbedrijf gebeld - geen landelijke keten, daar heeft mijn beminde echtgenote slechte ervaringen mee opgedaan, toen ik een paar jaar geleden even wegens een griepje afwezig was. "Dus u wilt een afspraak met een rioloog!" grapte de meneer aan de telefoon. Dat kon ik bevestigen en een uurtje later was die er dan ook, met een busje vol hi-tech.
Gewoon doorspuiten lukte niet erg, dus de camera moest eraan te pas komen. Prachtige techniek! Een cameraatje en een led-lampje aan een min of meer flexibele kabel, die je zo door al die buizen heen duwt. Het messcherpe beeld verschijnt op een uitstekende monitor. Druipende wanden en enorme vastzittende klonten. Naar hij ons verzekerde waren dat klonten zeepresten (wij zijn dus kennelijk extreem hygiënische mensen). Die camera geeft bovendien nog een signaaltje af, zodat je met weer een ander apparaat bovengronds precies kunt nagaan waar de camera zich bevindt en je die plek kunt markeren, in ons geval met een baksteen in het grasveld. Op die plaats was de buis, die er waarschijnlijk al een jaar of vijftig inzat, sterk afgeplat, wat een voorspoedige afvoer natuurlijk niet ten goede komt. Verder bleek dat al onze afvoeren, in totaal een stuk of vijf pijpen, in een soort overstortput uitkwamen, gelegen onder het paadje naar onze voordeur. Die put stond dan op zijn beurt weer in verbinding met het hoofdriool.
Goed, de klonten heeft hij uiteindelijk weggekregen (zodat we de uitermate regenachtige zondag zonder dweilen zijn doorgekomen), maar het was duidelijk dat er het een en ander vernieuwd moest worden, en dat is vandaag gebeurd. Meters platgeworden leiding zijn vervangen en waar eens een put was, bevindt zich nu een ingewikkeld kruispunt van allemaal buizen. Het is een prachtige puzzel van koppelstukjes, flauwe bochtjes zus en flauwe bochtjes zo (aan scherpe bochten doen ze niet in die branche), dikke stukjes buis met dun aftakkinkje, verloopstukjes en wat niet al. Zie de foto hieronder. Ik was diep onder de indruk en heb kort omscholing tot riooldeskundige overwogen.
Terwijl ik hier bewonderend naar stond te kijken, drong zich onweerstaanbaar de associatie op met een computerspelletje op de nog altijd onvolprezen Commodore 64. Super Pipeline, dat was het!
Vrijdag dus een ons aanbevolen ontstoppingsbedrijf gebeld - geen landelijke keten, daar heeft mijn beminde echtgenote slechte ervaringen mee opgedaan, toen ik een paar jaar geleden even wegens een griepje afwezig was. "Dus u wilt een afspraak met een rioloog!" grapte de meneer aan de telefoon. Dat kon ik bevestigen en een uurtje later was die er dan ook, met een busje vol hi-tech.
Gewoon doorspuiten lukte niet erg, dus de camera moest eraan te pas komen. Prachtige techniek! Een cameraatje en een led-lampje aan een min of meer flexibele kabel, die je zo door al die buizen heen duwt. Het messcherpe beeld verschijnt op een uitstekende monitor. Druipende wanden en enorme vastzittende klonten. Naar hij ons verzekerde waren dat klonten zeepresten (wij zijn dus kennelijk extreem hygiënische mensen). Die camera geeft bovendien nog een signaaltje af, zodat je met weer een ander apparaat bovengronds precies kunt nagaan waar de camera zich bevindt en je die plek kunt markeren, in ons geval met een baksteen in het grasveld. Op die plaats was de buis, die er waarschijnlijk al een jaar of vijftig inzat, sterk afgeplat, wat een voorspoedige afvoer natuurlijk niet ten goede komt. Verder bleek dat al onze afvoeren, in totaal een stuk of vijf pijpen, in een soort overstortput uitkwamen, gelegen onder het paadje naar onze voordeur. Die put stond dan op zijn beurt weer in verbinding met het hoofdriool.
Goed, de klonten heeft hij uiteindelijk weggekregen (zodat we de uitermate regenachtige zondag zonder dweilen zijn doorgekomen), maar het was duidelijk dat er het een en ander vernieuwd moest worden, en dat is vandaag gebeurd. Meters platgeworden leiding zijn vervangen en waar eens een put was, bevindt zich nu een ingewikkeld kruispunt van allemaal buizen. Het is een prachtige puzzel van koppelstukjes, flauwe bochtjes zus en flauwe bochtjes zo (aan scherpe bochten doen ze niet in die branche), dikke stukjes buis met dun aftakkinkje, verloopstukjes en wat niet al. Zie de foto hieronder. Ik was diep onder de indruk en heb kort omscholing tot riooldeskundige overwogen.
Terwijl ik hier bewonderend naar stond te kijken, drong zich onweerstaanbaar de associatie op met een computerspelletje op de nog altijd onvolprezen Commodore 64. Super Pipeline, dat was het!
zondag 24 juni 2012
Eerste bezoeker
De eerste bezoeker van de Alan Turing-herdenking was de hieronder afgebeelde teek, die zich in mijn linker knieholte had genesteld en daar een eenvoudige doch voedzame maaltijd had gebruikt. Ze denken dan wel dat je als tuinierende bejaarde een vreedzaam en ongevaarlijk leven leidt, maar de risico's moet je toch duidelijk niet onderschatten.
Het was natuurlijk wel een mooie gelegenheid om mijn usb-microscoopje weer eens in te zetten, alsmede een van de fraaie bemonsteringsbuisjes (tweede plaatje), die ik recentelijk door particuliere import uit Japan heb verkregen. Op de microscoopfoto was het diertje het opgezogen bloed duidelijk al weer kwijt.
Als je net een teek bij jezelf hebt ontdekt, heb je de eerste uren daarna steeds het gevoel dat er nog meer zijn. In mijn onderwijsjaren wist ik een dergelijk effect te bereiken op informatieve ouderavonden. Ik placht bij zulke gelegenheden uitvoerig stil te staan bij de hoofdluis. Het resultaat was dan een klaslokaal vol hevig krabbende en wrijvende ouders. Heerlijk.
Het was natuurlijk wel een mooie gelegenheid om mijn usb-microscoopje weer eens in te zetten, alsmede een van de fraaie bemonsteringsbuisjes (tweede plaatje), die ik recentelijk door particuliere import uit Japan heb verkregen. Op de microscoopfoto was het diertje het opgezogen bloed duidelijk al weer kwijt.
Als je net een teek bij jezelf hebt ontdekt, heb je de eerste uren daarna steeds het gevoel dat er nog meer zijn. In mijn onderwijsjaren wist ik een dergelijk effect te bereiken op informatieve ouderavonden. Ik placht bij zulke gelegenheden uitvoerig stil te staan bij de hoofdluis. Het resultaat was dan een klaslokaal vol hevig krabbende en wrijvende ouders. Heerlijk.
Update Belgische toestanden (5)
Het bericht in het Nieuwsblad:
VRIES - Na een motie van afkeuring tegen wethouder Henk Kosmeijer ging
gisteravond de helft van de raadsleden in Tynaarlo naar huis. Hierdoor
kon de motie niet in stemming worden gebracht. Dat gebeurde dit jaar al
eerder in Vries. Op 4 januari kwam de oppositie niet opdagen bij de
installatie van het nieuwe college van B en W. "Ik vond dat toen
respectloos en nu weer", veroordeelde burgemeester Frank van Zuilen de
actie. De VVD diende de motie in omdat Kosmeij- er het budgetrecht van
de raad zou hebben geschonden.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Enkele reacties van lokale politieke partijen:
De reactie op de lokale VVD-pagina staat hier.
Die van de lokale PvdA hier.
Chaos in raad na motie afkeuring
DVHN | Gepubliceerd op 21 juni 2012, 07:00 Laatst bijgewerkt op 20 juni 2012, 00:40---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Enkele reacties van lokale politieke partijen:
De reactie op de lokale VVD-pagina staat hier.
Die van de lokale PvdA hier.
Abonneren op:
Posts (Atom)




