Deze week las ik dat de "Fuck de koning"-roeper niet vervolgd wordt. Onmiddellijk gingen mijn gedachten naar het identieke opschrift op het paleis op de Dam, dat zo uitermate voortvarend werd verwijderd. En toen dacht ik ineens aan een ander opschrift, van heel lang geleden.
In die tijd fietste ik bijna altijd over het Damsterdiep in Groningen naar mijn mijn werk. Vanaf het fietspad had je zicht op de achtermuur van het daar destijds gevestigde slachthuis.
Op zekere dag stond er op die muur een groot opschrift. Het was een fraai stukje activistische poëzie, vervat in een stevige viervoetige jambe, zoals de kenner zal opmerken. Viervoetig! Kunnen vorm en inhoud nog sterker verbonden zijn?
Aan deze muren kleeft het bloed
Van varken, koe en paardesnoet
Vooral die paardesnoet vond ik goed gevonden, hoewel ik mij realiseer dat daar waarschijnlijk enige rijmdwang aan te pas is gekomen. Paardesnoet, dat heeft ongetwijfeld een gevoelige snaar geraakt bij de honderden schoolmeisjes, die ook elke dag over het fietspad langs het Damsterdiep kwamen.
Maar niet voor lang. Het ging niet zo snel als bij het paleis op de Dam, maar meer dan een paar dagen hebben ze er niet voor nodig gehad om het te verwijderen.
zondag 31 mei 2015
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten