zaterdag 26 oktober 2013

Met de Santos herenigd

Mijn dierbare Santos Travelmaster 2.8 Alu, waarmee ik in juni tussen Delft en Overschie zo ongelukkig ten val kwam, heeft na die gebeurtenis enige maanden gelogeerd in een kelderbox in Rotterdam. In de loop van de zomer heeft mijn beminde echtgenote hem opgehaald en stond hij weer thuis in de garage. Als ik daar kwam wierp ik schuwe blikken op het voertuig. Zo'n val doet iets met de relatie tussen de Man en zijn Fiets: ook al zal de schuldvraag altijd onopgelost blijven, er is steeds een klein maar knagend gevoel dat het  rijwiel zijn berijder in de steek heeft gelaten.

Een paar weken geleden heb ik mij bij de fysiotherapie op de Dilgt op een daar gestationeerde krakkemikkige damesfiets gewaagd. De fysiotherapeut holde met mij mee en het experiment verliep naar tevredenheid, voor zover mogelijk op een fiets met een terugtraprem. Gisteren heb ik mijn eigen fiets achterop de auto meegenomen naar de bejaardengym. Wederom draafde de fysiotherapeut met mij mee; hij had er speciaal zijn hardloopschoenen voor aangetrokken. Hij liet mij krappe bochtjes draaien, hij droeg mij op krachtig te remmen, hij zweepte mij op tot korte sprintjes. Dit alles lukte zonder ongelukken.

Het vertrouwen tussen mij en de Santos is hersteld. Na afloop ben ik geheel zelfstandig, zonder enige begeleiding, teruggefietst naar waar de auto stond.




Geen opmerkingen: