dinsdag 19 februari 2013

Drents Museum (2)

Natuurlijk brengen wij geen bezoek aan het Drents Museum zonder even onze dorpsgenote het Meisje van Yde gedag te zeggen, de puber die lang geleden op zo akelige wijze om het leven is gebracht. Een dag geen veenlijk gezien is een dag niet geleefd, zeggen wij altijd maar. Tot onze verrassing was inmiddels aan het Meisje een heftig audiovisueel spektakel gewijd, compleet met Drents accent van de spreker. Had voor ons niet per se gehoeven.

Nog hogerop in het museum vonden we de tentoonstelling  Gezichten van dementie. De schilder Herman van Hoogdalem (filmpje even afspelen) heeft een aantal demente patiĆ«nten uit de mij niet geheel onbekende Dilgt te Haren geschilderd. Zeer indrukwekkende, enorm grote portretten in waterverf. In een hoekje wordt een soort making of-film vertoond.

Ik was er al enigszins op voorbereid, in een bijlage van Trouw heeft er een artikel over gestaan en dat had ik gelezen, maar de portretten en de film waren zeer confronterend omdat een van de geportretteerden een vroegere collega uit de Kreupelstraat is, van wie ik tot voor kort helemaal niet wist dat hij zo terecht was gekomen. Ook deze tentoonstelling is zeer de moeite waard, het zijn geweldige schilderijen. Tot 19 mei te bezoeken.

Bij het verlaten van het museum hebben we in de winkel nog even voor een gepensioneerdenprijsje (elk vijf euro) twee boeken gekocht: eentje met de wulpse billen die Wout Muller graag schilderde en eentje met de verstilde en nevelige Drentse watertjes van Berend Groen.



Geen opmerkingen: