zaterdag 9 februari 2013

Butterful

Vanochtend hoorde ik het lied Oh! Carol!  van Neil Sedaka op de radio. Nou ja, eigenlijk was het de televisie, want ik heb onlangs de 100% leutervrije digitale radiozenders daarop ontdekt. Een ervan heet Rock 'n Roll, een kanaal waarop aan de lopende band, en zonder verbindende tekst dus, nummers uit de jaren 60 der vorige eeuw worden gedraaid. Voor Ziggo-klanten: kanaal 1875.

Oh! Carol! is een lied vol zelfbeklag over een ongelijkwaardige relatie. Neil Sedaka is bij uitstek geschikt om dit prachtwerk te vertolken, omdat hij een soort ingebouwde snik in zijn stem heeft. Geen enkele latere versie haalt het bij die van Sedaka.

Al luisterend herinnerde ik mij, hoe ik in mijn prille puberteit het slachtoffer ben geweest van een rasechte mondegreen. Als 12-jarige was ik dol op dit nummer en ik kon het dan ook heel aardig meezingen. Ik had natuurlijk nog maar net Engels, maar dank zij de duidelijke dictie van Sedaka kwam ik toch een heel eind met de interpretatie. Alleen dat curieuze tweede zinnetje kon ik niet goed duiden: I am butterful. Geen idee wat dat kon betekenen, maar dat het iets bijzonder hitsigs was leed geen twijfel.

Het heeft minstens maanden en misschien wel een jaar geduurd voordat ik begreep wat Sedaka echt zong. En dat ik dat lang verkeerd had geïnterpreteerd heb ik uit gêne altijd verzwegen. Maar eens moet je uit de kast komen.

De juiste tekst is: I am but a fool.



Geen opmerkingen: