vrijdag 9 november 2012

OV

Deze week heb ik mijn debuut gemaakt als gebruiker van een OV-chipkaart.

Aan deze gebeurtenis is een lange periode van verwarring, frustratie, moedeloosheid, woede en drift vooraf gegaan. De omgang met de websites van de instantie die de OV-chipkaart uitgeeft en die van de NS vergt een mate van inzicht in de relatie tussen beide, een vermogen tot interpretatie van wazige menu's en verwarrende terminologie en een geduld bij het wachten op het doorvoeren van wijzigingen,  die mijn bescheiden competenties verre overtreffen. Bovendien zijn de reiskosten in het aanlooptraject aanzienlijk omdat je steeds weer naar een of andere automaat toe moet om iets onduidelijks te activeren, dan wel een "bestelling op te halen". Kortom, een kwelling die ik niemand zal aanbevelen, maar kennelijk is het uiteindelijk toch goedgekomen. Hoewel: ik had het automatisch aanvullen van het saldo aangezet (en deze bestelling opgehaald! en geactiveerd!), maar uiteindelijk heb ik dat saldo toch  maar zelf op een aanvaardbaar niveau gezet, want van de zijde van de OV-chipkaart gebeurde helemaal niks.

Veel liever had ik natuurlijk een anonieme kaart  gehad; die bestaan namelijk ook. Ik ben er helemaal niet op gesteld dat allerlei instanties mijn bewegingen moeiteloos kunnen volgen. Mocht ik besluiten tot criminele of anderszins stiekeme activiteiten, dan wil ik liever niet dat mevrouw Schultz van Haegen-Maas Geesteranus, je kunt wel horen dat ze van een Volkspartij is, dat die mijn bewegingen moeiteloos kan volgen. Dus ik overweeg voor dergelijke gelegenheden naast de persoonlijke ook nog de anonieme kaart aan te schaffen. Tenminste, zo'n ding laad je al pinnend op - wie zegt mij dat er geen koppeling tussen mijn pinpasje en mijn "anonieme" kaart wordt gelegd?

Maar goed, een persoonlijke OV-chipkaart met wat ik voor het gemak een dalurenabonnement noem, brengt ook de mogelijkheid van zeven vrije reisdagen met zich mee, wat natuurlijk een interessante optie is voor een opa met een briljante kleinzoon in het verre Rotterdam. Wat me dan weer enorm verwart is dat die vrije dagen voor mijn beminde echtgenote gedocumenteerd zijn met echte, tast- en leesbare papieren treinkaartjes, terwijl ze bij mij "op de chipkaart" zouden staan. Ik zie met huiver het moment tegemoet waarop ik daarvan gebruik zou willen maken. Heb ik wel de juiste  bestellingen opgehaald? Is alles wel in voldoende mate geactiveerd?

Mijn debuut verliep niet helemaal soepeltjes. De allereerste incheckpaal die ik benaderde, mijn debuutpaal als het ware, hij stond op het station in Assen, die deed het meteen al niet. Daar stond deze onzekere bejaarde in het kille trappenhuis van dat station. Was het nu toch niet goed gegaan? Had ik ergens in het weken durende traject een essentiƫle fout gemaakt? Een bestelling niet opgehaald? Iets niet geactiveerd? Gelukkig wees een vriendelijke Assenaar mij erop dat aan de zijde van het busstation ook nog een paal was, en toen ik die eenmaal gevonden had, werkte het inderdaad. En in Rotterdam heb ik nog uitgecheckt ook - in eerste instantie was ik dat natuurlijk vergeten, maar ik werd gealarmeerd door de piepjes die andere reizigers veroorzaakten.

Voor het reizen per trein had het wat mij betreft beslist niet gehoeven. Maar voor de bus in Rotterdam - allemachtig, wat is dat daar goed georganiseerd! - was het een zegen. Instappen, bliep, eindje rijden, uitstappen, bliep. Zonder enige vorm van bestellingen ophalen of activeren onderweg.

Mijn NS:


Mijn OV-chipkaart:










2 opmerkingen:

ROH zei

Mijn empathisch vermogen sprong op knalrood. Deze week zelfde gevoel. Wanneer mag ik op les komen? Ergens in januari graag, hoewel ... op 1 januari komen wij naar Deventer vanaf Schiphol. Paniek nu al voelbaar.

Rudmer zei

We hebben hier (op mijn werk) hartelijk om deze herkenbare ergernis moeten lachen!