In mijn onderwijzerstijd had ik wel eens een kleine file bij mijn bureau staan. De klas was dan bezig met iets heel moeilijks, bijvoorbeeld het beruchte Rekenen Hof (het gerucht dat dit werkje niet toevallig mijn initialen zou dragen, moet ik tegenspreken) en natuurlijk hadden sommige leerlingen daar zo nu en dan wat hulp bij nodig. Die stonden dan in een rijtje te wachten tot ze aan de beurt waren.
Die kinderen stonden zich dan krachtig te concentreren op het formuleren van hun probleem, want een eenvoudig 'Ik snap er niks van' leverde meestal weinig op. En als ze het dan dan eindelijk aan mij konden voorleggen, waren ze soms zo geconcentreerd op de som dat ze begonnen met 'Papa.....' of 'Opa....' of zelfs 'Mama....' of 'Oma.....', waarschijnlijk afhankelijk van aan wie ze buiten schooltijd rekenkundige vraagstukken voorlegden. Ik vond dat altijd wel leuk, want het gaf me het gevoel dat ze zich redelijk op hun gemak voelden bij mij in de klas.
In het echt was ik natuurlijk al lang papa. Reƫel mamaschap en omaschap zullen mij nooit geworden, maar een echte opa ben ik nu ook! En wel van een zekere Edo, vijfeneenhalf pond en gisteren geboren in, of all places, Schiedam. Die naam (Edo bedoel ik, niet Schiedam) is zowel in het Gronings als in het Japans bruikbaar, dus dat is best handig.
Het behoeft wel geen betoog dat het hier gaat om een bijzonder fraai en voorlijk exemplaar (hij is ook een paar weken te vroeg geboren). Onderstaande foto getuigt daarvan.
Binnenkort zal ik alvast eens gaan zoeken of ik nog ergens een Rekenen Hof voor 'm heb liggen.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)


1 opmerking:
Van harte gefeliciteerd!
JanF
Een reactie posten