zondag 19 augustus 2012

Toegepaste psychologie

Toen ik nog in het verpleeghuis zat, heb ik een paar keer een groen T-shirt aangetrokken, in een poging de verzorgsters in verwarring te brengen. Dat werkte niet erg. Wel was er iemand  die mij daardoor, en door mijn gespierde gestalte natuurlijk, aanzag voor een medewerker van de fysiotherapie, en dat heb ik maar zo gelaten.

Die verzorgsters hadden geconstateerd dat ik eigenlijk alleen maar donkerblauwe en heel soms zwarte T-shirts droeg. Dat klopt, dat is al meer dan een decennium zo. Ik koop die shirts bij een prettig boetiekje in het nabij gelegen Vries, dat de Welkoop heet. Ik hoef ze alleen maar in de juiste maat van het schap te pakken, dan is het altijd goed. De verzorgsters vonden die kledingkeuze saai. Zelf zie ik het meer als consistent.

Maar vandaag is alles anders. Het is gruwelijk warm, en ik heb een wit -T-shirt aangetrokken! Ik hoop namelijk dat ik zo suggestibel ben, dat ik daardoor denk dat ik het minder warm heb. En verdomd, het lijkt te werken, dit psychologisch tropenkostuum. Mijn beminde echtgenote denkt alleen ongetwijfeld steeds dat hier een vreemde kerel rondscharrelt.

En hoe kom ik dan ineens aan een wit T-shirt? Ha, ik hoopte al dat je dat zou vragen. Dit is namelijk het shirt dat ik onder mijn tabberd placht te dragen.


1 opmerking:

IJsbrand Oost zei

Nee, het werkt echt! Afgelopen weekend in Kampen had ik ook een wit t-shirt aan en ja hoor: ik kreeg een stand toebedeeld uit de zon en in de wind. Maar misschien lag het ook wel aan de print op het witte t-shirt...