dinsdag 5 juni 2012

Familieberichten

Enige tijd geleden maakte ik al melding van mijn enigszins morbide belangstelling voor de uitvaart van de Grote Leider van Noord-Korea, en van de lessen die daaruit te trekken waren voor mijn eigen afscheid, te zijner tijd. Maar het is nog erger: ik moet bekennen dat ik een gretig lezer ben van de familieberichten. Elke dag in de NRC, en op zaterdag ook in de Volkskrant en het Nieuwsblad (ik lees op zaterdag drie kranten, daarom vind ik het de mooiste dag van de week).

Natuurlijk lees ik de familieberichten om te zien of er bekenden van mij bij betrokken zijn, al dan  niet in een actieve rol. Dat kan makkelijk, met een kleine achthonderd oud-leerlingen, van wie de oudsten al een stuk voorbij de vijftig zijn, en hun ouders al in de tachtig. Verder check ik gewoonlijk even wie er ná mij geboren is en toch vóór mij doodgegaan, dat is goed voor het zelfvertrouwen.

Het mooist vind ik de familieberichten in de NRC op zaterdag. Niet zozeer vanwege de huwelijken, al zit daar nogal eens een oud-leerling van mij bij (afgelopen zaterdag zelfs nog). Wel vanwege de geboortes. De geboorte-advertenties in de NRC hebben bijna allemaal het opgewekte kopje 'geboren!' en vervolgens worden de namen van de nieuwe wereldburger opgesomd. Daar is veel aan te beleven. Bij de oogst van jongstleden zaterdag alleen al zaten een Ozzie, een Amarens, een Fulton en een Otta. Je ziet die crêche-groep gewoon voor je: allemaal gebracht met zo'n kleurrijke bakfiets, behalve bij regen, dan met de SUV. Gestoken in peperdure merkkleertjes natuurlijk (bestaat Oilily nog of loop ik achter?). De door hun voornaam al zo voor het leven getekende stakkers worden door hun ouders dan natuurlijk aangeduid als de 'kids'. Ik huiver in compassie. En dan te bedenken dat onze eigen zoons zich beklagen over hun twééde voornaam! We hadden ze gewoon Jip en Ozzie moeten noemen, dan hadden ze wel anders gepiept. Al moet ik toegeven, dat we de problemen bij de transcriptie naar het Japans van de naam Duurt niet geheel voorzien hadden.

De overlijdensadvertenties in de NRC hebben een eigen charme: je vindt er zulke prachtige dubbele namen van oud geld bij. Natuurlijk realiseer ik me dat achter zo'n advertentie een oceaan van ellende kan schuilen, maar bijvoorbeeld Reiniera Wilhelmina Constantia barones van der Borch van Verwolde, dat is toch pure poëzie? Gelukkig is ze bijna 98 geworden, dus ik kan het hier wel even  vermelden. Mevrouw was Douarière Louis Albert Sigismund Jacques baron van der Feltz en levensgezellin van Gijsbert Karel graaf van Hogendorp. De van der Borch van Verwoldetjes waren dan ook nog eens geparenteerd (zoals ik altijd zeg als ik ze aan Heleen voorlees) aan de Bicker Caartentjes en de Quarles van Uffordjes. Ik probeer me altijd voor te stellen hoe de handtekening van zo iemand er uit ziet.

Natuurlijk staan er ook taalfouten in overlijdensadvertenties - waar niet, tenslotte. 'Wij herinneren Hans als een altijd opgewekte en positieve medewerker van de postkamer'.  Fout! In deze betekenis is herinneren een noodzakelijk wederkerend werkwoord. Dus: wij herinneren ons Hans als zodanig.

Over overlijdensadvertenties gesproken: mocht ik ten gevolge van hersenverweking ooit alsnog besluiten een hond, kat of wandelende tak te nemen, wat overigens hoogst onwaarschijnlijk is, dan nog wil ik niet, ik herhaal NIET, zo'n pootafdruk in een advertentie ter gelegenheid van mijn eventueel overlijden. Ik ben voornemens dit notarieel te laten vastleggen.

Ik besluit dit inkijkje in het dynamische bestaan van een gepensioneerde met goed nieuws. In het plaatsje Riel bevindt zich de praktijk van een tandarts met de naam J.C. de Folter. Zijn vrouw is trouwens ook tandarts en haar achternaam is Wolvetang.



5 opmerkingen:

Frank zei

Jaap Fischer zong ooit al de onsterfelijke woorden:
"Stijlvol sterven doe je bij een ander op de mat,
Met een overlijdingsadvertentie in NRC-Handelsblad."

HF zei

@Ozzie: overlijdENSadvertentie, zingt hij hopelijk.

wizjos zei

Zie ik hier een opleving van de aloude -en zo gewaardeerde- 'speaking-names database'?

MA zei

Wat dacht je van een origineel mooi hoopje, misschien wel met een paar kringeltjes erboven ... Dat kan wolk, taartje of as zijn al naar gelang de fantasie van de lezer.

HF zei

@wizjos: nee, die leeft niet op, maar zo nu en dan wil ik nog wel eens een bijzonder fraai pareltje voor de zwijnen werpen. In de omgeving van het dorp Vogelenzang is trouwens een slager die Van Darmen heet.

MA: nou, hm..... ;-)