zaterdag 12 mei 2012

Rabààààààààrbermoes

De avocadoteelt is een riskante zaak, of, zoals dat tegenwoordig schijnt te heten, een risicovolle zaak. Voor je het weet leiden insectenplagen, klimatologische uitschieters, vandalisme van buurtbewoners, slakken of wat dan ook tot een misoogst, die mijn gezinnetje (jawel, momenteel is het weer een gezinnetje) licht in bittere armoede zou kunnen storten.

Om dat risico enigszins af te dekken verbouw ik als nevengewassen aardappelen en rabarber. Vandaag heb ik de eerste rabarber van dit seizoen geoogst. Ik heb nog nooit zulke mooie rooie stelen gehad! Rabarber is sowieso een prachtige plant, met schitterende donkergroene bladeren en een lichtroze bloem (maar die moet je er uit snijden, want dat gaat allemaal maar ten koste van de productie, en dat kunnen we natuurlijk niet hebben).

Daar komt nog bij dat ik rabarber erg lekker vind. Nee, niet als toetje, toetjes zijn voor watjes, maar gewoon als groente. Heerlijk met aardappelen (maar die teelt is nog niet zover) en kloeke gehaktballen van origineel Limousin-vlees van de slager in Noorlaren. Liefst aan de friszure kant, die afgesprongen stukjes tandglazuur knersen zo lekker in de moes, maar in dit opzicht pas ik mij aan aan mijn omgeving en gooi er een paar extra scheppen suiker door.

Tot mijn genoegen vonden de jongens, toen ze nog klein waren, rabarber ook al erg lekker. In die tijd plachten we het bereiden van de rabarber vergezeld te doen gaan van het zingen van het zogeheten rabarberlied (waarvan ik, terugkijkend, vermoed dat we het van Sesamstraat hebben geleerd). Voor de volledigheid geef ik even de volledige en niet weinig diepzinnige tekst mee, met de aanbeveling dit lied tijdens het snijden der rabarber luidkeels door de keuken te galmen. Dat komt de kwaliteit van het gerecht ten goede.

Rabarber-, rabarber-, rabarbermoes,
Rabarber-, rabarber-, rabarbermoes,
Rabarber-, rabarber-, rabarbermoes,
Rabààààààààààààààààrbermoes!

Geen opmerkingen: