Een alexandrijn is een zesvoetige jambe. Een voorbeeld van een jambe is het woord trochee. Een alexandrijn is dus een versregel met het ritme pom pom pom pom pom pom pom pom pom pom pom pom. Bent u daar nog? Er mag eventueel nog een onbeklemtoonde pom achteraan komen, dan heet het nog steeds een alexandrijn.
Van Reve is de ijzersterke uitspraak, dat tegenwoordig geen enkel schoolkind nog weet wie Eerste van der Helst was (door sommigen wordt de opmerking trouwens toegeschreven aan W.F. Hermans). Ook de grote dichter Derde Helmers is in het vergeetboek geraakt, hoewel er nog altijd een straat in Amsterdam naar hem is genoemd:
Van deze Helmers citeer ik ter illustratie een gedicht, gewijd aan de graanteelt. Het is grotendeels opgezet in, ik zeg het zonder enige aarzeling, gebeeldhouwde alexandrijnen. Eerst moet hij nog een beetje op gang komen, maar lees de laatste vier regels eens zachtjes op, met enige overdrijving van de klemtonen. Derde Helmers rules!
De eerste korrel
Eén graankorl, achteloos in een vruchtbre grond bedolven,
Zien we, als een zwangre halm, ras op de luchtstroom golven,
Hij schudt zijn vruchten af, rijpende in de grond,
In halmen opslaan, waar eerst ruigte en heester stond:
Dan duizendvoud herteeld en duizendvoud herboren,
Doorgolft een gans gewest een gouden zee van koren:
En 't land, eerst naakt en woest, nu rijk en mild gevoed!
Dankt blij aan 't eerste korl zijn vrucht en overvloed.


Geen opmerkingen:
Een reactie posten