zondag 15 januari 2012

Kim

Tussen Noord-Nederland en Noord-Korea bestaan, historisch gezien, nauwe en warme banden. Wie herinnert zich bijvoorbeeld niet de Noordkoreaanse voedseldroppings boven Groningen in de barre winter van 2009-2010? Nou, ik toevallig niet, want ik lag toen net op apegapen in een ziekenhuis, maar ieder ander natuurlijk wel. En dan noem ik nog de Reiderlandse deelname aan de Proletarische Olympiade, die overigens weinig succesvol was, maar wel leidde tot de mijns inziens beste Speld-reportage aller tijden.

Toch is dat niet de reden dat ik de gebeurtenissen rondom de dood van de Geliefde Leider Kim Jong Il met meer dan gemiddelde belangstelling heb gevolgd. Want weliswaar bestaan er geen concrete plannen en ontbreken onheilspellende voortekenen, maar mijn gestaag voortschrijdende leeftijd maakt dat ik meer en meer ga behoren tot de doelgroep van de uitvaartondernemers. Dan is het zinvol om te kijken of zulke plechtigheden nog leuke tips opleveren voor de viering van mijn eigen heengaan. Ongeveer op dezelfde manier als je door het lezen van een woontijdschrift ideeën opdoet voor de inrichting van je eigen huis.

Kijk, die hysterisch wenende mensen langs de route, dat zal geen probleem opleveren. Juist tijdens die ziekte is mij gebleken dat ik veel populairder was dan ik zelf dacht. Zo zal het ook met Kim zijn gegaan.

Wat me meer aansprak was dat enorme portret van de overledene op de lijkwagen, ondanks de weinig aerodynamische constructie. Ook in mijn geval zal het niet eenvoudig zijn een afbeelding met een lachje te vinden, maar misschien weet ik wel iemand die daarin mogelijk wil en zeker kan voorzien.

Het meest is me bijgebleven dat aan de treurende bevolking vis werd uitgedeeld: rauwe, diepgevroren haring en kabeljauw.  Ik vond het een alleraardigst gebaar, dat zeker navolging verdient, en waarmee de voortdurende zorg van de Grote Leider voor het welzijn van Zijn bevolking fraai werd gesymboliseerd.

Nu ligt het onderwerp "vis" hier ten huize tamelijk gevoelig. Mijn beminde echtgenote lust absoluut geen vis en neemt het produkt zelfs op grote afstand en in homeopatische verdunning waar. Op de een of andere manier lijkt het geen realistisch plaatje, dat zij na de crematie aan de aanwezigen diepgevroren rauwe haring staat uit te delen in plaats van de obligate plakjes cake.

Hier moet dus een compromis gevonden worden, hetzelfde dat ik hier in de praktijk van de bereiding van de dagelijkse maaltijd toepas. Ik doel op Iglo's kabeljauwfilets, de enige vorm van vis die ik er bij haar met enige moeite nog een beetje in krijg. Natuurlijk, het gaat hier om niet veel anders dan al dan niet veredelde vissticks, maar het heeft ooit gezwommen en het is waarschijnlijk ook nog makkelijker verkrijgbaar dan diepgevroren haringen.

Onderstaande foto van de kabeljauwfilets had ik eigenlijk bedoeld voor een blogje onder de titel "Tangram voor beginners", maar wellicht houden jullie dat nog tegoed.

4 opmerkingen:

Ralf zei

Leuk geprobeerd, maar bij jouw uitvaart deel niet jij, maar ik de lakens uit. Die vis, daar beginnen we niet aan, want die zal in het warme weer snel bederven.

Dat je tijdens de zomer zult overlijden is, gezien je geweeklaag bij temperaturen boven de 18 graden, vrijwel zeker, nog los van je neiging je gezondheidsproblemen zo ontwrichtend mogelijk te timen (bij strenge vorst en onbegaanbare wegen in het zioekenhuis, dan vast ook bij sterk bederfbevorderende temperaturen dood).

Oliebollen, dat lijkt me een geschiktere traktatie Die zullen bovendien waarschijnlijk je doodsoorzaak zijn en derhalve een zekere gelaagdheid aan de plechtigheid toevoegen. Bovendien kun je ook, in een moeite door dus, in de oliebollenwagen vervoerd worden, wat de kosten natuurlijk behoorlijk drukt.

(Mijn echtgenote stelde overigens voor porties moussaka uit te delen, maar dat geeft me te veel troep.)

IJsbrand Oost zei

Je begrijpt natuurlijk wel dat geheel conform het communistisch/stalinistisch systeem in een vroeg stadium (het moet nou eenmaal wel passen binnen de geplande doelstellingen in de komende vijfjarenplannen) al voorbereidingen getroffen moeten worden voor zo'n enorm portret met een vaderlijke glimlach (iets wat mij de nodige hoofdbrekens zal kosten, zeker omdat de snor inmiddels weer z'n normale vorm heeft hervonden). Ik zie dan ook graag bijtijds de gewenste afmetingen van het portret, de kledingvoorschriften en specificaties mbt vorm en breedte van de glimlach tegemoet.

Frank jung Um zei

Als Kim ons een ding heeft geleerd, is hetwel dat het niet vanzelfsprekend de oudste zoon is die het voor et zegen krijgt. Ik zie wel wat in het uitdelen van blikken sardines en tonjn, eventueel feestelijk gerold in een pannekoek.

OY zei

@IJsbrand: ik wist dat ik op je kon rekenen! En dat je dan ook nog voor een plan-economische aanpak kiest, zou ook de Geliefde Grote Leider zeker welgevallig zijn. Die pedante knaap uit Japan is inmiddels al door zijn jongere broer aangepakt.

@Kinki Rarufu: de gedachte aan oliebollen en moussaka is mij zeker sympathiek, maar ik betwijfel zeer of de Grote Geliefde Leider hiervoor zou kiezen.

@Frank Jung Um: touché!