De Tour zit erop (en de recent gepensioneerde valt in een diep gat) - een goed moment om enkele woorden te wijden aan het commentaar op dit wielerspektakel.
Meestal kijk ik naar de Belg. Het commentaar is er wat rustiger en maakt een deskundiger indruk. Bovendien is het altijd weer leuk om te horen hoe deze Vlamingen de Waal Philippe Gilbert proberen te annexeren door hem als "Phil" aan te duiden.
De prestaties van de Belgische renners (Gilbert, Vanendert, De Weert) waren dit jaar zo goed, dat de Belgische commentatoren het soms helaas niet konden laten te vervallen in stuitend nationalisme. Op zulke momenten schakelde ik over naar Nederland.
Daar heb je Herbert Dijkstra en Maarten Ducrot en vaak ook Michael Boogerd. Laatstgenoemde blinkt vooral uit door zijn fenomenaal vermogen de renners op grote afstand te herkennen. Zijn collega's slaan regelmatig de plank mis, en dan zegt Michael kalm: "Nee, dat is Vanendert, geloof ik".
Ducrot kan beschouwd worden als de mysticus van de wielersport. Hij lijkt zoiets als "het oude wielrennen" en "het nieuwe wielrennen" te onderscheiden en niemand begrijpt precies wat hij ermee bedoelt. Hijzelf misschien ook niet, maar hij heeft het er wel heel vaak over. Hij herhaalt zichzelf sowieso dikwijls.
En dan Herbert Dijkstra. Die is inhoudelijk wat zakelijker, maar kan ook om niets tot een staat van tamelijk grote opwinding geraken. Mollema rijdt acht meter voor het peloton uit, en Herbert roept: "Hahaaa!!! Mollema!!!" Maar goed, daar is mee te leven. De titel van dit blogje echter verwijst naar een klein spraakgebrek van Herbert Dijkstra. Hij kan namelijk woorden als uien, buien en truien niet goed uitspreken: daar maakt hij respectievelijk uiwen, buiwen en truiwen van. Nu is er in de reportages maar hoogst zelden sprake van uien, maar truien en buien komen regelmatig aan de orde (voor de leken: de leider in een klassement draagt als ereteken een trui in een bepaalde kleur, en ook tijdens de Tour regent het wel eens).
We hebben hier te maken met een uiterst zeldzaam verschijnsel, dat ik van slechts één ander ken. Het betreft hier een lokaal politicus in het oosten van het land. Die heeft het dan weer zelden over truiwen en buiwen, maar wel over uiwen: die lust hij namelijk niet.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten