maandag 22 februari 2016

Herwaardering van Veendam

Gisteren bevonden wij ons in Veendam. Dat lijkt een tamelijk triviale mededeling, maar Veendam geniet te onzent geen beste reputatie. Dat komt doordat Beminde Echtgenote er in het verleden een tijdje les heeft gegeven aan de plaatselijke Huishoudschool en aan die periode bewaart ze geen goede herinneringen. De leerkrachten communiceerden uitsluitend in het Veenkoloniaals met elkaar, ze kwamen ook bijna allemaal uit Veendam en Meeden, en aangezien het verwerven van nieuwe talen niet een van haar grootste talenten is, kon ze aan de gesprekken van haar collega's geen touw vastknopen. Overigens was een van die collega's een voormalig drummer van de Ro-d-Ys. Strikt genomen heeft die huishoudschool ons nog het huwelijk in gedreven, want dat leverde weer een paar vrije dagen op.

Nog jaren kon ik, als wij van Zwolle naar Groningen reden, ten zuiden van Assen bij de afslag naar de N33 opgewekt opmerken: "Veendam, daar hoef jij niet meer naar toe!" Vijf jaar geleden hebben wij weliswaar de Parkstad nog een paar keer bezocht, we hebben er namelijk de Roemeense tank gekocht, maar omdat dat op een bedrijventerrein was, telt het eigenlijk niet mee. Kortom, Veendam nam tot dusver geen warme plaats in ons hart in.

Gisteren dus bevonden wij ons voor het eerst in het centrum van Veendam, meer nauwkeurig in het Van Beresteyntheater. Ik vind dat meer een naam voor een theater in Zeist of Haarlem of zo'n soort plaats, Lochem misschien, maar het blijkt dat een jonkheer Van Beresteyn ooit burgemeester van Veendam is geweest, in die functie aanjager was van het Oost-Groningse stoomtramnet, en naar zo iemand wil je natuurlijk wel een schouwburgje noemen.  Werkelijk een alleraardigst theater met goeie stoelen, een aangename temperatuur, uitstekend zicht op het podium en prettige foyer-achtige ruimtes, van waaruit je dan vervolgens goed naar het plaatselijke hertenkampje kon kijken.

Op genoemd podium trad de eminente Linde Nijland op, over wie ik al eerder schreef, en zij werd zo nu en dan vergezeld door de Groningse bard Henk Scholte (die zichzelf iets te graag hoort praten), door de Ostfries Otto Groote en door de band Törf. Sterk punt van Linde is trouwens ook, dat zij een heel klein beetje lijkt op de beroemde reconstructie van het meisje van Yde. Het was een bijzonder leuke en ontspannen voorstelling, en ons beeld van Veendam is krachtig bijgesteld.

Overigens leidde onze Tomtom ons langs oorden als Spijkerboor (dat wij al kenden als kanovertrekpunt) en Annerveenschekanaal, dat door Wikipedia waarachtig beschreven wordt als 'pittoresk'. Het pittoreske Annerveenschekanaal. Hm, dat gaat in elk geval niet op als het keihard regent.


Koekjes-strategie

Mama krijgt een koekje bij de thee en Briljante Kleinzoon mag ook een koekje. Dat verorbert hij met smaak, waarna hij opmerkt: "Als je heel veel koekjes eet, dan moet je overgeven". Deze politiek correcte stellingname wordt natuurlijk door het aanwezig ouderlijk en grootouderlijk gezag gretig beaamd.

Een korte pauze volgt.

"Als je twéé koekjes eet, moet je niet overgeven!"

Nice try!

zondag 14 februari 2016

PEC-Feyenoord 3-1

Op zichzelf is dat niet ongewoon, het is immers al de vierde keer achter elkaar dat PEC thuis van Feyenoord wint. Trouwens, dit kalenderjaar is PEC al vier keer een glaszuivere penalty onthouden, maar dat terzijde.

Echt bijzonder aan deze uitslag is dat het eigenlijk het tweede elftal van Zwolle was; er zijn 10 basisspelers geblesseerd of ziek.

zaterdag 13 februari 2016

Beroemde Mensen Die Wij Kennen

Hoewel wij er bewonderenswaardig eenvoudig onder zijn gebleven, kennen wij zo langzamerhand aardig wat beroemde mensen. Ik noem bijvoorbeeld de terecht befaamde striptekenaar IJsbrand Oost, van wie dezer dagen weer een nieuw verhaal in de Eppo verschijnt, ik vermeld enkele vooraanstaande Overijsselse politici. En neem nu de NRC van gisteren, waar een paginagroot interview met de historicus Ralf F. in stond:


Wie zichzelf nog eens even wetenschappelijk wil bijspijkeren kan het hele interview hier nog eens nalezen.


donderdag 4 februari 2016

Horloge

Mijn nazaten leven zonder horloge, of tenminste zo goed als. Onbegrijpelijk vind ik dat. Mijn horloge is gisterochtend om kwart over negen tot stilstand gekomen en ik leef dus inmiddels 18 uur horlogeloos. Dat is voor mij een onverdraaglijke toestand en ik drentel om de haverklap naar het raam om te zien of de bezorger van DHL er nog niet aankomt - hoe lang die haverklappen duren kan ik helaas niet nagaan onder de gegeven omstandigheden.

Ik bestel horloges tegenwoordig altijd online en wel zo goedkoop mogelijk, maar ze moeten wel aan een setje volstrekt redelijke minimumeisen voldoen.

* leren bandje, niet van die rare metalen schakels;
* dat bandje moet zwart zijn;
* het horloge zelf moet rond zijn;
* er moet geen sprake zijn van een buitenissige maatvoering in diameter of dikte;
* het horloge moet zilverkleurig zijn;
* het moet een analoge wijzerplaat hebben;
*de wijzerplaat moet wit zijn;
* alle hele uren moeten er in cijfers opstaan;
* het lettertype van die cijfers moet beslist niet cursief zijn, dat vind ik heel lelijk.

Kortom, wat ik nodig heb is de polsvariant van de stationsklok. De laatste decennia kocht ik mijn horloges altijd bij de Kijkshop en eigenlijk kon ik altijd zonder veel moeite iets passends vinden. Zo heb ik horloges gehad van eminente merken als Commodoor en Q&Q. Prettige, goed af te lezen klokjes, die meestal wel voor een bedrag van 13 of 15 euro of iets dergelijks te krijgen waren. Het zijn er bij elkaar aardig wat geweest, want als de batterij het begaf was het bandje gewoonlijk ook wel ongeveer afgedragen en vervanging van batterij en bandje kostte ongeveer hetzelfde als een nieuw horloge uit dezelfde prijsklasse. Misschien is het goed hierbij te vermelden dat ik mijn horloge nooit af doe, niet als ik onder de douche ga en ook niet als ik in zee zwem, om maar eens een paar omstandigheden te noemen, waarin ik ook wel eens wil weten hoe laat het eigenlijk is. Ik moet wel lijden onder een gebrekkige linkerpolshygiëne. Zelfs heb ik een keer ontdekt dat zich een teek onder mijn horlogebandje had verborgen (toen heb ik het wel even afgedaan, anders kon ik er met de tekentang niet bij). Hij kon er toen al wel weken gezeten hebben.

De Kijkshop kan helaas niets meer leveren wat aan mijn toch weinig gecompliceerde eisen voldoet, dus ik heb vreemd moeten gaan bij een andere online winkel. Dat is Lucardi geworden, ook al vind ik dat altijd zo klinken naar zware Napolitaanse maffia. Gelukkig voeren ze wel het merk Q&Q, maar ik kon alleen een exemplaar vinden met overbodige flauwekul als datumaanduiding. Misschien veroorzaakt dat het prijsverschil, want dit horloge kost bijna 25 euro.

Kom, ik ben vast al wel een paar minuten verder, dus ik loop maar weer eens naar het raam om te zien of DHL al voor de deur staat.. De voordeur heb ik vast van het nachtslot gedaan, zodat de aflevering niet nodeloos wordt opgehouden.

zaterdag 23 januari 2016

Wonderbaarlijke vermenigvuldiging

De ultieme corps-bal is natuurlijk onze alsmaar struikelende minister van Justitie Ard van der Steur. Maar er zijn meer talenten binnen de VVD. Ik denk hierbij in het bijzonder aan Sander "Fluimpje" Dekker, de staatssecretaris van Onderwijs, onder een minister die zelf ook al niet veel voorstelt. Dekker, dat is dat jongetje dat om de haverklap een proefballonnetje oplaat zonder daarover voorafgaand deskundigen te raadplegen. Over het algemeen worden die ballonnetjes gelukkig haastig neergehaald, soms zelfs door de VVD zelf.

Sander Dekker verscheen vanavond in Een Vandaag, om commentaar te leveren op een verbeterplan voor het onderwijs - ditmaal geen plannetje van hemzelf. Ter illustratie werd een filmpje getoond met een lerares die vertelde hoe een gymnasium-leerling 8 x 17 uitrekende: hij deed dat door het getal 17 acht maal onder elkaar te zetten en daar een optelling van te maken. Nu heb ik er niets op tegen dat leerlingen snappen dat vermenigvuldigen herhaald optellen is, integendeel, maar ik heb toch liever niet dat ze dit zo uitrekenen. De presentator suggereerde dat je een vermenigvuldiging op papier moest zetten, maar 8 x 17 reken je natuurlijk gewoon uit je hoofd uit.

Die presentator was duidelijk een schalks baasje, want hij vroeg Dekker of hij dit kon uitrekenenen. "Ik doe het op de goeie manier", sprak de staatsman moeilijk kijkend. Hij zweeg een poosje, prevelde wat getallen en kwam tenslotte met het antwoord: 134.

Ai.


donderdag 21 januari 2016

Stompzinnige aanbidding

Zoals ik in een eerder blogje al met zoveel woorden heb gemeld, kan ik absoluut niet tegen het geblèr van die Martijn Nieuwerkerken of whatever. Beminde Echtgenote kijkt er wel eens naar, maar dan via een soort koptelefoon, zodat het mij geen overlast bezorgt.

Moet je ook eens proberen, naar Martijn Nieuwerkerken kijken zonder geluid. Zonder geluid kijk je anders, namelijk. En let dan vooral op de stompzinnige aanbidding die van de koppen van zijn "gasten" afdruipt. Ook gasten die ik voor hun verschijnen in dit programma beslist serieus nam. Zeer de moeite waard en van harte aanbevolen!