Het wordt tijd eens in te gaan op een aantal reacties van lezers.
Lezer J. te E. vraagt mij de fysiotherapeut te groeten. Helaas, de fysiotherapeuten in kwestie bevinden zich in hun buitenhuis in Frankrijk - misschien was fysiotherapie achteraf toch niet zo'n slechte keuze geweest. Ik moet mij behelpen met een medewerker van het echtpaar, maar die functioneert geheel naar tevredenheid.
Lezeres C. te Z. meldt, dat men aldaar is overgegaan tot aanschaf van een Roemeense tank en dat dat is gebeurd naar aanleiding van mijn lovende blogjes. Het is natuurlijk een zeer verstandige keuze, maar ik word er toch een beetje zenuwachtig van. Niet alles op dit blog moet immers helemaal serieus worden genomen.
Lezers IJ. te A. en F. te Z. merken op dat Franeker ontbreekt in mijn lijstje acceptabele plaatsen in Friesland - IJ. beweert zelfs daar geboren te zijn. Ik moet toegeven dat ik even niet aan Franeker had gedacht, ik ben er dan ook nog nooit geweest, maar ik sluit zeker niet uit dat daar goed te wonen is.
Ik heb er een geweldige hekel aan ongelijk te hebben, dus het is maar goed dat die situatie zich maar uiterst zelden voordoet. Toch moet ik terugkomen op mijn eerdere opmerkingen over Drachten. Het blijkt best een aardige plaats met een prettig centrum en vriendelijke passanten. Terwijl ik met mijn briljante kleinzoon op een bankje in de zon bij de ANWB zit: "Zo is het best te doen hè, zo'n opadag!" En op het bankje bij C&A: "Ach, wat slaapt-ie lief! Oh, opa ook al bijna, zie ik!" Het verbaast me wel dat deze passanten er voetstoots van uitgaan dat ik de opa van het briljante kind ben, en niet bijvoorbeeld de vader of een neef of desnoods een oudere broer. Enfin.
Lezer J. te B. informeerde onlangs bezorgd naar de situatie in de avocadoteelt. Toevallig heb ik net gisteren de al tweemaal ten dode opgeschreven plant overgebracht van de bijkeuken naar het terras. Hij heeft de winterstop benut voor het aanmaken van een paar fraaie nieuwe bladeren. Nog steeds kunnen we niet spreken van een metershoge avocado, maar hij doet het toch goed, zoals uit onderstaande afbeelding blijkt. Ter vergelijking heb ik er weer een potje van de onvolprezen Albert Heijn granaatappel-cranberry halvajam naast geplaatst.
De lezers tenslotte die hun meeleven met mijn rugproblemen betoond hebben, kan ik melden dat het weliswaar verbetert, maar wel heel langzaam. Voor het eerst in mijn leven heb ik daarom uitstel gevraagd van de aangifte van de inkomstenbelasting, want ik kan nog steeds niet goed lang achter de computer zitten ......
maandag 31 maart 2014
zaterdag 29 maart 2014
Waterpokken
In een zaterdagbijlage van de Volkskrant (kranten bestaan op zaterdag hoofdzakelijk uit bijlagen) staat een serie paginagrote foto's van kinderen met waterpokken. Het zijn gruwelijke beelden, die in de verte herinneren aan plaatjes van napalmslachtoffers uit de Vietnamoorlog. En je krijgt verschrikkelijke plaatsvervangende jeuk als je ze bekijkt.
Het zijn acht kinderen, waaronder één meisje, dat zelfs een waterpok op haar tong heeft. Kennelijk heeft de fotograaf een kinderdagverblijf opgezocht waar waterpokken heersten. De namen van de kinderen staan erbij.
Zeven jongetjes dus. Daarvan heten er twee Aiden! En de tweejarige Finn poseert in een Björn Borg-onderbroek. Ik vraag mij af: waar moet het heen met deze wereld? Als 28% van de jongetjes Aiden heet en een tweejarige een Björn Borg-onderbroek draagt?
Het zijn acht kinderen, waaronder één meisje, dat zelfs een waterpok op haar tong heeft. Kennelijk heeft de fotograaf een kinderdagverblijf opgezocht waar waterpokken heersten. De namen van de kinderen staan erbij.
Zeven jongetjes dus. Daarvan heten er twee Aiden! En de tweejarige Finn poseert in een Björn Borg-onderbroek. Ik vraag mij af: waar moet het heen met deze wereld? Als 28% van de jongetjes Aiden heet en een tweejarige een Björn Borg-onderbroek draagt?
vrijdag 21 maart 2014
Dodelijke omhelzing
"Diederick heeft het goed gedaan", hoorde ik Sharon Dijksma gisteren zeggen, in Nieuwsuur geloof ik. Nou ja, misschien zei ze Diederik zonder C, maar ik weet donders goed wie ze bedoelt. Zere rug of geen zere rug, daar moet ik natuurlijk op reageren. Ook een blogger heeft zijn morele plicht en een dergelijke provocatie kan ik niet onbeantwoord laten.
Een compliment van Sharon Dijksma, kun je het als politicus erger treffen? Sharon Dijksma, de apparatsjik, het vleesgeworden partijstandpunt van de PvdA - aan standpunten geen gebrek, daar. Sharon Dijksma, die zich verbitterd terugtrok uit de politiek na een blauwtje gelopen te hebben in Nijmegen, maar onmiddellijk in de houding sprong toen ze de kans kreeg om Cover Daas op te volgen als staatssecretaris. Jottem, leuk, regeren met de VVD!
Deze dodelijke omhelzing zou voor Diederick aanleiding moeten zijn terug te treden. Diederick, jongen, je kunt nog wat van je leven maken! Over dertig jaar is (bijna) iedereen je gruwelijke misstappen vergeten, dan weet niemand meer dat je vreemdging over rechts! Met een keurig leven als kernfysicus is niets mis! Diederick, bevrijd je uit deze dodelijke omhelzing, stap uit de politiek!
(rug: dank, Jos & Carin & ROH, het gaat inmiddels wat beter).
Een compliment van Sharon Dijksma, kun je het als politicus erger treffen? Sharon Dijksma, de apparatsjik, het vleesgeworden partijstandpunt van de PvdA - aan standpunten geen gebrek, daar. Sharon Dijksma, die zich verbitterd terugtrok uit de politiek na een blauwtje gelopen te hebben in Nijmegen, maar onmiddellijk in de houding sprong toen ze de kans kreeg om Cover Daas op te volgen als staatssecretaris. Jottem, leuk, regeren met de VVD!
Deze dodelijke omhelzing zou voor Diederick aanleiding moeten zijn terug te treden. Diederick, jongen, je kunt nog wat van je leven maken! Over dertig jaar is (bijna) iedereen je gruwelijke misstappen vergeten, dan weet niemand meer dat je vreemdging over rechts! Met een keurig leven als kernfysicus is niets mis! Diederick, bevrijd je uit deze dodelijke omhelzing, stap uit de politiek!
(rug: dank, Jos & Carin & ROH, het gaat inmiddels wat beter).
zaterdag 15 maart 2014
Even pauze
Oplettende lezers hadden het al geconstateerd: weinig blogs de laatste tijd. Dat komt doordat ik een vervelende rugblessure heb, waarmee ik niet zo lekker achter de computer zit (Jos: het is waarschijnlijk weer zo'n SI-blokkering, maar nu een hardnekkige). Jammer, want op zichzelf is er zat om over te bloggen.
Tot later.
Tot later.
donderdag 27 februari 2014
Veeltalig opgroeien
De moeder van onze briljante kleinzoon is Japanse en ze spreekt natuurlijk ook vaak Japans tegen hem. Zijn vader is Nederlander, gewoon geboren in Huize Tavenier, en spreekt nadrukkelijk Nederlands. Onderling communiceren de ouders voor een groot deel in het Engels en daar krijgt hij natuurlijk ook het een en ander van mee. Dat zijn dus al drie talen.
Morgen verhuist het gezin naar Friesland en de kinderdagverblijven daar zijn tweetalig: Fries en Nederlands. Dat maakt dus vier.
Hoewel ik een aantal bijzonder aardige Friezen ken heb ik weinig affiniteit met Friesland, althans voor zover het zich niet op Terschelling bevindt. Zompige weilanden met daartussen wat sloten, een opvliegende en slecht verstaanbare bevolking, dat is ongeveer mijn beeld. De smadelijke nederlaag die mijn favoriete voetbalclub (PEC Zwolle is dat, had ik dat al eens verteld?) zeer onlangs leed in Leeuwarden heeft mijn perceptie er natuurlijk ook niet positiever op gemaakt.
Natuurlijk ken ik uit het Stedenkwartet de Waterpoort in Sneek, maar ze gaan niet naar Sneek. Vroeger ben ik wel eens overgevaren van Stavoren naar Enkuizen, maar ze gaan ook niet naar Stavoren. IJlst met zijn beroemde schaatsmuseum? Nope. En ook niet Dokkum, waar Bonifatius zo jammerlijk aan zijn einde kwam, wat toch voor die plaats pleit. Nee, het wordt het tamelijk troosteloze Drachten, de grootste plaats van Nederland zonder spoorwegstation, het Helmond van het noorden zal ik maar zeggen. Drachten, want daar heeft onze schoondochter een baan gekregen bij een groot electronicaconcern.
Ooit hadden we kinderen in Osaka en Antwerpen; nu hebben we kinderen in Zwolle en Drachten en die plaatsen zijn natuurlijk wel een stuk makkelijker bereisbaar. Mijn opahart jubelt, want de briljante kleinzoon bevindt zich nu op een dik half uur rijden van ons huis. Juist omdat hij zo briljant is, zal hij zich met dat viertalig opgroeien ook wel redden.
Morgen verhuist het gezin naar Friesland en de kinderdagverblijven daar zijn tweetalig: Fries en Nederlands. Dat maakt dus vier.
Hoewel ik een aantal bijzonder aardige Friezen ken heb ik weinig affiniteit met Friesland, althans voor zover het zich niet op Terschelling bevindt. Zompige weilanden met daartussen wat sloten, een opvliegende en slecht verstaanbare bevolking, dat is ongeveer mijn beeld. De smadelijke nederlaag die mijn favoriete voetbalclub (PEC Zwolle is dat, had ik dat al eens verteld?) zeer onlangs leed in Leeuwarden heeft mijn perceptie er natuurlijk ook niet positiever op gemaakt.
Natuurlijk ken ik uit het Stedenkwartet de Waterpoort in Sneek, maar ze gaan niet naar Sneek. Vroeger ben ik wel eens overgevaren van Stavoren naar Enkuizen, maar ze gaan ook niet naar Stavoren. IJlst met zijn beroemde schaatsmuseum? Nope. En ook niet Dokkum, waar Bonifatius zo jammerlijk aan zijn einde kwam, wat toch voor die plaats pleit. Nee, het wordt het tamelijk troosteloze Drachten, de grootste plaats van Nederland zonder spoorwegstation, het Helmond van het noorden zal ik maar zeggen. Drachten, want daar heeft onze schoondochter een baan gekregen bij een groot electronicaconcern.
Ooit hadden we kinderen in Osaka en Antwerpen; nu hebben we kinderen in Zwolle en Drachten en die plaatsen zijn natuurlijk wel een stuk makkelijker bereisbaar. Mijn opahart jubelt, want de briljante kleinzoon bevindt zich nu op een dik half uur rijden van ons huis. Juist omdat hij zo briljant is, zal hij zich met dat viertalig opgroeien ook wel redden.
dinsdag 25 februari 2014
Tabelletje
Ja, het is heus niet mijn bedoeling hier elke week triomfantelijk te gaan zitten doen over de Roemeense tank, maar onderstaand tabelletje wilde ik jullie toch niet onthouden. Ik trof het vandaag aan in de Consumentengids van deze maand en het geeft de betrouwbaarheid van auto's per merk weer.
Lijstaanvoerder is Honda, wat me niet zo verbaast. Maar vlak daarachter treffen we Dacia, dat daarmee ook meteen het enige Europese merk in de top-tien is; verder zijn het allemaal Koreanen en Japanners. Mercedes komt op plaats 11, BMW is eervol 18e, en wie zien we daar op de 25e en laatste plaats: Audi.
Hier is het de tabel:
Lijstaanvoerder is Honda, wat me niet zo verbaast. Maar vlak daarachter treffen we Dacia, dat daarmee ook meteen het enige Europese merk in de top-tien is; verder zijn het allemaal Koreanen en Japanners. Mercedes komt op plaats 11, BMW is eervol 18e, en wie zien we daar op de 25e en laatste plaats: Audi.
Hier is het de tabel:
Het is natuurlijk leuk om een auto die je min of meer per ongeluk hebt gekocht op deze manier te zien scoren. Maar hoe betrouwbaar is dit onderzoek? Een ander tabelletje in hetzelfde artikel doet mij twijfelen: daar wordt de Dacia Logan MCV tot de "kleine middenklasse" gerekend. Moehaha. Nooit een echte Logan MCV gezien zeker. De andere auto's uit dat lijstje passen makkelijk in de bagageruimte van de Roemeense tank. Het enige kleine is de prijs.
maandag 24 februari 2014
Maaien
Gisteren was het 23 februari en ik heb op die datum het gras gemaaid. Daarmee is een all-time vroegterecord gevestigd.
Ik had al een paar keer bezorgde blikken op mijn grasveld geworpen,want ik zag het gras haast per dag hoger worden. Toen ik ergens las dat ze in de beroemde tuinen van Appeltern ook al aan het maaien waren geweest heb ik de onvermijdelijke beslissing genomen.
Hoewel ik de maaier op de hoogste stand had gezet (standje 5) was er nauwelijks door te komen. Om de haverklap liep het ding vast in enorme hoeveelheden vochtig gras en halverwege moest ik even rusten. Bovendien maakte de maaier onder deze zware belasting behoorlijk veel herrie. Al met al zie ik mij als een duidelijk slachtoffer van de klimaatverandering. Aan de andere kant moeten deze temperaturen welhaast de doodsteek vormen voor de winterbandenmaffia, en dat is dan natuurlijk weer mooi meegenomen.
Het gras ligt er nog, dat moet vandaag afgevoerd worden. Ik heb nog even overwogen het in de vorm van vijf olympische ringen te rangschikken, als groet aan de medaillewinnaars die vanmiddag over onze achtertuin komen vliegen - tenslotte zijn het bijna allemaal Zwollenaren. Maar omdat het afgemaaide gras nog bijna dezelfde kleur heeft zou het contrast gering zijn, dus ik zie er maar van af. Bovendien interesseren die Winterspelen mij eigenlijk geen barst.
Ik had al een paar keer bezorgde blikken op mijn grasveld geworpen,want ik zag het gras haast per dag hoger worden. Toen ik ergens las dat ze in de beroemde tuinen van Appeltern ook al aan het maaien waren geweest heb ik de onvermijdelijke beslissing genomen.
Hoewel ik de maaier op de hoogste stand had gezet (standje 5) was er nauwelijks door te komen. Om de haverklap liep het ding vast in enorme hoeveelheden vochtig gras en halverwege moest ik even rusten. Bovendien maakte de maaier onder deze zware belasting behoorlijk veel herrie. Al met al zie ik mij als een duidelijk slachtoffer van de klimaatverandering. Aan de andere kant moeten deze temperaturen welhaast de doodsteek vormen voor de winterbandenmaffia, en dat is dan natuurlijk weer mooi meegenomen.
Het gras ligt er nog, dat moet vandaag afgevoerd worden. Ik heb nog even overwogen het in de vorm van vijf olympische ringen te rangschikken, als groet aan de medaillewinnaars die vanmiddag over onze achtertuin komen vliegen - tenslotte zijn het bijna allemaal Zwollenaren. Maar omdat het afgemaaide gras nog bijna dezelfde kleur heeft zou het contrast gering zijn, dus ik zie er maar van af. Bovendien interesseren die Winterspelen mij eigenlijk geen barst.
Abonneren op:
Posts (Atom)

