dinsdag 1 november 2016

Van Roemeense tank naar Tsjechische pantserwagen

Met beklemd gemoed hebben we vandaag afscheid genomen van onze achterdeurtjes en de Dacia Logan die er omheen zat. Bijna zes jaar hebben we erin gereden, 105.000 kilometer, enorme hoeveelheden goederen vervoerd, de Kip getrokken, en dat alles zonder problemen. Eigenlijk was het ook nog niet beslist noodzakelijk om hem te vervangen, maar door een buurman kwamen we in een showroom terecht en we kregen daar de smaak te pakken.

De opvolger is een Skoda Yeti. Eigenlijk vind ik trouwens dat je als Zwollenaar Schoda moet zeggen, net zoals Scapino daar hypercorrect Schapino heet. Natuurlijk waren we voornamelijk op zoek naar een andere Dacia, de Sandero bijvoorbeeld, maar bij een van de dealers stond dit voertuig en ik viel er als een baksteen voor. Voornamelijk vanwege het model: een sympathieke blokkendoosauto met grote ramen; je kunt namelijk tegenwoordig haast geen auto kopen die niet van die rare schuin oplopende achterraampjes heeft. Daarnaast wil een mens toch tenminste een keer in zijn leven een auto hebben met sproeiers voor de koplampen. Bovendien is Briljante Kleinzoon bezeten van jeeps en dit komt aardig in de buurt.

Deze auto was in 2014 trekauto van het jaar. Helemaal snappen doe ik dat niet, want hij heeft hetzelfde aantal pk's als de Dacia, dus het verschil zal wel in dat geheimzinnige koppel liggen. Verder is het handig dat je de achterstoelen er helemaal uit kunt halen, net zoals dat kon met de achterbank van de eenden die we van 1972 tot 1976 reden.

De Yeti is nogal woest gekleurd. Tweekleurige schoenen vind ik al vrij ordinair en dat geldt ook voor tweekleurige auto's. Deze is rood van onderen en zwart van boven! We nemen dat op de koop toe, met in ons achterhoofd de gedachte dat een auto met dit uiterlijk heel geschikt is om te figureren in een strip van IJsbrand Oost (attentie IJsbrand, het gaat hier om de versie met ronde mistlampen). We reken er een beetje op de Skoda in IJsbrands volgende album ergens in het altijd ruimschoots aanwezige verkeer aan te treffen.

Er zit ook een element van continuïteit in. De allereerste auto van wijlen mijn schoonvader, we hebben het nu over de jaren '50, was, inderdaad, een rode Skoda cabriolet. Dat wil zeggen, oorspronkelijk had de auto een andere kleur, maar hij heeft hem eigenhandig met de achterkant van een stofzuiger overgespoten. Helaas leverde dat nogal wat putjes op en verschoot het rood op den duur naar roze, maar het was eens een rode Skoda.  Hij moet er, vermoed ik, ongeveer zo hebben uitgezien:

De overlevering wil, dat de motor bij het bestijgen van een middelhoge brug al aan de kook raakte.

Anderzijds was mijn eerste auto een Oost-Duitse Trabant. Skoda, Trabant, Dacia: eigenlijk is een nieuwe Skoda een niet onlogische stap in deze reeks Oost-Europese voertuigen: aan een Moskvitsj is nauwelijks te komen, een Lada zou nog een optie zijn geweest, maar eigenlijk is dat tegenwoordig ook gewoon een Dacia.


woensdag 26 oktober 2016

Superieure moordenaars

Wederom interessant artikel in de NRC over door katten veroorzaakt leed. Wat ik mij nooit had gerealiseerd: vleermuizen lijken de voornaamste slachtoffers onder de zoogdieren te zijn.


Eerste schooldag (en)

Zondag was Briljante Kleinzoon jarig. Hij werd vier en dat gebeurde in Heerenveen, want daar zijn ze heen verhuisd vanwege de aanwezigheid van een NS-station (uit Drachten kom je alleen met de bus weg). Het nieuwe huis heeft een zeer aanzienlijke tuin, waar ook onmiddellijk al heel wat te oogsten viel, en ook overigens heeft het tal van voordelen ten opzichte van het vorige, zeker vanuit het perspectief van de oppassende grootouders (waarbij de klemtoon zowel op òp als op pàs kan liggen). Het is natuurlijk wel 20 kilometer verderop, maar dat overleven we wel.

Als je vier wordt, word je geacht je schoolloopbaan aan te vangen en dat is inmiddels ook gebeurd. Dinsdag pas, want de school gooide er de maandag na de herfstvakantie meteen een margedag tegenaan; heel goed, zo weten die prille ouders waar ze aan toe zijn. Natuurlijk was hij al een paar keer op proef geweest, bij welke gelegenheid hij de kleuterjuffen ongetwijfeld heeft verbijsterd met zijn eloquentie en getalinzicht. Toch maakte hij, zegt men, dinsdagochtend een gespannen indruk. Hij verklaarde buikpijn te hebben en "het wordt wel erger".

Eenmaal toch op school viel het kennelijk mee, want hij was tevreden over zijn eigen functioneren ter plaatse en vandaag is hij dan ook even welgemoed vertrokken als teruggekomen. Overigens ligt de school op vijf minuten lopen van zijn huis, en hetzelfde geldt voor de kinderopvang, waar Tweede Kleinzoon enige dagdelen per week zal vertoeven.

Morgen halen wij hem, deo volente, van school, en daar verheugen we ons erg op. Zijn vader heeft de juf al gewaarschuwd dat opa en oma onderwijzers in ruste zijn, maar zij gaf te kennen daarmee wel te kunnen omgaan.


zondag 23 oktober 2016

Paul Scheffer echt helemaal van het padje

Binnen anderhalve minuut, in een gesprek in Buitenhof waarin hij de door mij zo bewonderde Noam Chomsky parafraseerde, binnen die anderhalve minuut gebruikte hij zowel beseffen mét wederkerend voornaamwoord ('we moeten ons beseffen') als realiseren zónder wederkerend voornaamwoord ('we moeten realiseren dat '). Kennelijk bestaat bij hem enig besef dat er iets mee is, maar heeft hij geen idee wat precies. Die man schrijft boeken nota bene!

Voor twijfelaars: zie hier.


donderdag 20 oktober 2016

Alweer Störtebekerdag!

Ik neem aan dat jullie deze dag allemaal op gepaste wijze gevierd hebben. Mocht je vergeten zijn hoe het ook alweer zat: zie hier.

De cafés zijn nog uren open!


dinsdag 11 oktober 2016

Biatlon

Beminde Echtgenote brengt winterdagen graag door met kijken naar biatlon. Dat wil zeggen: op de tv, want voor geen goud zou ze zelf naar de wintersport afreizen. Maar biatlon op tv, dat vindt ze heel leuk, en als boogschutter heeft ze natuurlijk wel affiniteit met het schietonderdeel.

Ik moet zeggen, het heeft ook wel wat. Ole Einar Bjoerndalen en Thora Berger zijn graag geziene gasten in onze huiskamer. Frisse jongelui die zich door fraaie landschappen verplaatsen, met blosjes op de konen van kou en inspanning, overal knisperende sneeuw en met een vaak zeer afwisselend wedstrijdverloop; echt dat je zegt: "gezonde en faire sport voor fijne jonge mensen".

Hoe anders is de werkelijkheid. Niet alleen bestaat ook in de biatlonwereld het verschijnsel doping, maar er is ook sprake van matchfixing, zoals de eminente IJsbrand Oost onthult in zijn nieuwste album, Schaduwspel geheten. Onder de onschuldig ogende oppervlakte blijkt zich een web van intriges en valsspelerij te bevinden, dat in dit stripverhaal genadeloos wordt blootgelegd.

Ik heb al eens uitgelegd, dat een boek voor mij pas echt een boek is als de auteur het hier in huis persoonlijk komt afleveren. Toevallig viel dat genoegen mij een paar weken weer eens ten deel in de persoon van IJsbrand. Hij kan inmiddels wel beschouwd worden als de schepper van een heel oeuvre en een deel daarvan heb ik van tamelijk nabij tot stand zien komen. Tot dat oeuvre behoort trouwens ook het portretje dat je in de rechter kolom van dit blog ziet.

Mijn exemplaar van Schaduwspel is die avond voorzien van een fraaie tekening met opdracht, iets wat jullie niet zo makkelijk voor elkaar zullen krijgen, maar ook zonder dat is aanschaf van Schaduwspel zeker de moeite waard!




dinsdag 4 oktober 2016

Pete Marra

In de NRC van vandaag een bijzonder interessant artikel over Pete Marra, een Amerikaanse ecoloog, die al van menig kattenliefhebber - zoals bekend een vreedzaam volkje - een doodsbedreiging heeft ontvangen. En dan heeft hij het nog niet eens over alle overlast die die beesten bij buurtgenoten veroorzaken, stront in de tuin, kots op het terras, gekrijs in de nacht. Nee, bij hem gaat het alleen nog maar over de bedreiging die het voor sommigen zo aaibare huisdier vormt voor de vogelstand.

Omdat ik niet zeker weet of de link naar het artikel voor iedereen werkt, haal ik even wat krenten uit de pap.

'Katten doden meer vogels dan gebouwen, auto's en windmolens bij elkaar doen'.

'In de Verenigde Staten doden katten jaarlijks 1,3 tot 4 miljard vogels'.

'In Nederland leven 3 tot 4 miljoen huiskatten en 135.000 tot 1,2 miljoen zwerfkatten.' (dit komt neer op iets van 100 katten per vierkante kilometer, inclusief het IJsselmeer en de Waddenzee - HF).

'Thuis krijgt de huiskat zijn bordje tonijn of kalkoen, maar buiten slaat het dier alsnog aan het moorden'.

'Dertig tot vijftig procent van de sterfte van huismussen in Groot-Brittannië wordt toegeschreven aan katten'.

'Aan huiskatten is niets natuurlijks'.

'Marra vergelijkt de felheid van kattenliefhebbers met die van ontkenners van klimaatverandering en vaccinatiesceptici'.